 | |||
| Dane podstawowe | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Typ | samolot myśliwsko-bombowy | ||
| Konstrukcja | metalowa | ||
| Załoga | 1 | ||
| Historia | |||
| Data oblotu | 8 stycznia1971 | ||
| Dane techniczne | |||
| Napęd | 1 xSilnik turboodrzutowy Atar 09C-3 | ||
| Ciąg | 42 kN | ||
| Wymiary | |||
| Rozpiętość | 8,22 m | ||
| Długość | 14,75 m | ||
| Wysokość | 4,25 m | ||
| Powierzchnia nośna | 34,8 m² | ||
| Masa | |||
| Własna | 6 600 kg | ||
| Startowa | 13 500 kg | ||
| Osiągi | |||
| Prędkość maks. | 2,1 Ma | ||
| Pułap | 17 680 m | ||
| Zasięg | 1 300 km | ||
| Dane operacyjne | |||
| Użytkownicy | |||
| Izrael,Argentyna | |||
| |||
Israel Aircraft Industries Nesher (orzeł) – jednomiejscowy myśliwiec bombardujący, kopiaDassault Mirage 5. Znany też pod nazwą eksportowąDagger.
Specjaliści wojsk powietrznychIzraela uważali, że elektronikaMirage III jest zbyt bogata dla warunków pogodowych Bliskiego Wschodu. Zażądano odDassault Aviation zaprojektowania uboższej i tańszej wersji bez radaru. Wynikiem tych prac byłMirage 5, któregoIzrael zamówił 50 egz. pod oznaczeniem Mirage 5J. Powojnie sześciodniowej w1967 roku,Francja nałożyłaembargo na dostawy doIzraela. Przewidując tę możliwość rozpoczęto prace nad rozwojem Mirage IIIC i przystosowaniem go do zadań myśliwca przechwytującego i do zwalczania celów naziemnych. Izraelskie wojska lotnicze w krótkim terminie potrzebowały uzupełnienia strat poniesionych w1967 roku. IAI zareagowały natychmiast projektem podobnego do Mirage 5 samolotu Nesher, który powstał w oparciu o konstrukcję płatowca Mirage IIIC. Techniczne szczegóły uzyskano dzięki pracyszpiegówMosadu.
Według nowszych źródeł Francja, która przejęła już zbudowane dla Izraela Mirage 5J jako 5F w 1972 roku, zgodziła się dostarczyć w tajemnicy zestawy do zmontowania samolotów na miejscu przez IAI, w procederze miały brać również udział samoloty liniiEl Al lądujące wMérignac, a w dokumentach miały być sklasyfikowane jako części zamienne do Mirage III. W ramach tej nieujawnionej licencji Izrael otrzymał pełną dokumentację techniczną, pozbawioną jednak planów kluczowych podzespołów tj. silników ATAR, które dostarczano kompletne. Izrael nielegalnie kupił plany tych silników od obywatelaSzwajcarii, gdzie produkowano Mirage III na licencji. Wersja z wykradzeniem całej dokumentacji mogła powstać, aby wytłumaczyć obecność samolotów objętych embargiem w Izraelu. Francuzi skorzystali na nim sprzedając około 200 Mirage 5 do krajów arabskich.
IAI zbudowały 61 szt. tego samolotu, z czego część wyeksportowano pod oznaczeniem Dagger do Argentyny. Ostatnie Neshery w służbie izraelskiej wycofano w 1980 roku. Te samoloty zastąpiła wersja rozwojowaIAI Kfir, powstała dzięki przychylności USA, które zapewniły amerykański silnik General Electric J-79.
10 sierpnia 1978 roku Argentyna kupiła 24 jednomiejscowe samoloty Dagger, które otrzymały numery od C-401 do C-424, dostarczone pospiesznie przed końcem tego roku z uwagi na groźbę konfliktu z Chile[1]. We wrześniu 1980 roku dokupiono jeszcze 11 samolotów jednomiejscowych i 2 dwumiejscowe (C-427 do C-439), dostarczone w maju kolejnego roku[2]. Weszły w skład 6 Grupy Myśliwskiej (Grupo 6 de Caza). Samoloty te zostały użyte podczaswojny o Falklandy-Malwiny w 1982 roku, podczas której głównie używane były do ataków szturmowych na brytyjskie okręty bombami 250 kg i 500 kg, nie przenosząc rakiet powietrze-powietrze[3]. Między innymi, uszkodziły 21 maja fregatęHMS „Ardent” (później zatopioną), a 8 czerwca uszkodziły fregatę HMS „Plymouth”[3]. W kilku przypadkach bomby jednak nie wybuchły[3]. Utracono 11 samolotów (w tym najwięcej – pięć 21 maja) i czterech pilotów[3]. Dziewięć z nich zostało zestrzelonych przez myśliwceSea Harrier, a dwa przez rakiety przeciwlotnicze: 21 maja przezSea Cat lubSea Wolf i 23 maja przezRapier[3][a].
Uzbrojenie
Chejl ha-Awir (1971–1980)
Fuerza Aérea Argentina (ex-izraelskie, 1978–2012)
