Po 2000 występował wWorld Wrestling Entertainment (WWE, dawne WWF) iTotal Nonstop Action (TNA). Po 35 latach kariery przeszedł na emeryturę w 2012. W 2015 zaszkodził mu skandal związany z wyciekiem nagrania, na którym zdradzał żonę i wypowiadał rasistowskie komentarze. Od tej pory większość organizacji wrestlingu i przedsiębiorstw dotychczas sprzedających związane z nim produkty odcinały się od niego. Od 2019 sporadycznie pojawiał się w programach WWE.
Terry Gene Bollea urodził się 11 sierpnia 1953 w mieścieAugusta, w stanieGeorgia[5][6]. 9 miesięcy później rodzina wraz z nim przeprowadziła się doTampa naFlorydzie[6], gdzie mieszkali w małym dwupokojowym drewnianym domu kupionym za 5 tysięcydolarów. Ich nowe sąsiedztwo było wielokulturowe i w większości należało doniższej klasy średniej[7]. Jego ojciec, Pete, byłWłochem, pracował jako układacz rur w firmieConne Brothers, a matka, Ruth, miała pochodzeniefrancuskie,włoskie ipanamskie i była sekretarką wmarynarce wojennej[8][9][10]. Terry Bollea wychowywał się razem ze swoim bratem Allanem, o 7 lub 8 lat starszym[8]. Rodzina Bollei należała do kościołabaptystycznego Ballast Point Baptist Church, ale, jak przyznał sam Hogan w swojej biografii, byli sporadycznie praktykujący[11].
W wieku 8 lat zaczął trenowaćbaseball. Najczęściej grał na pozycji miotacza lub bazowego[12]. W wieku 12 lat nie był szczególnie wysportowanym dzieckiem – ważył 88 kilogramów[5]. Także w tym wieku zaczął trenowaćkręglarstwo, między innymi z przyszłym profesjonalnym kręglarzem Vikiem Pettitem[13]. W wieku 14 lat zaczął uczyć się gry nagitarze i spędzał czas naranczu dla młodzieży chrześcijańskiej, Christian Youth Ranch. Wiele lat później w swojej biografii Hogan napisał, że w tym czasie umocnił swoją wiarę iprzyjąłChrystusa jako swojego zbawiciela[11]. W wieku 15 lat założył zespół muzyczny o nazwieInfinity’s End (pol.KoniecNieskończoności)[14]. Później uczęszczał do liceum Monroe Junior High School, gdzie trenowałfutbol amerykański[11].
Po ukończeniu szkoły rozpoczął studia biznesowe naHillsborough Community College whrabstwie Hillsborough w stanieFloryda. Po dwóch latach przeniósł się naUniversity of South Florida, gdzie kontynuował studia na tym samym kierunku[5]. Ostatecznie zrezygnował ze studiów, aby skupić się na karierze muzycznej. Założył własny zespół muzyczny o nazwieRuckus (pol.Zamieszanie) i rozpoczął trening na lokalnej siłowni Hector’s Gym[15]. W młodości Terry Bollea był zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu jakokulturysta na plaży wVenice wLos Angeles, ochroniarz w klubie nocnym oraz muzyk. Pracował też na pełny etat jako kasjer bankowy[5].
W 1976 został dostrzeżony na widowni przezJacka Briscoe. Za jego wstawiennictwem wrestler i trenerHiro Matsuda przyjął Bolleę na swojego ucznia. RównieżEddie Graham poświęcał czas, aby go trenować[14]. Bollea debiutował jako wrestler 25 sierpnia 1977 w niezależnej organizacji w stanieFloryda, gdzie występował jako zamaskowany zapaśnik o pseudonimieSuper Destroyer (była topostać odgrywana przez różnych wrestlerów, zwykle początkujących)[5]. W swojej biografii Hogan napisał, że celem maski była ochrona przed rozpoznaniem w razie gdyby źle wypadł w swoim debiucie[18]. Jego przeciwnikiem w pierwszej walce był Don Serrano. Później Bollea przyjąłpseudonimemTerry Boulder (pol.TerryGłaz). Okazjonalnie jegomanagerem byłJimmy Hart, a partneremtagteamowymBrutus Beefcake, wówczas znany jako Dizzy Hogan. W początkowej fazie swojej kariery poznał i zaprzyjaźnił się zAndré the Giantem – ich pierwsza walka miała miejsce na arenieHouston Farm Center wDothan, w stanieAlabama[5].
Ponownie wziął udział w corocznym turnieju, wtedy już noszącym nazwęInternational Wrestling Grand Prix, w 1983. Zdobył 37 punktów. PokonałKiller Kahna,Big Johna Studda,Rushera Kimurę,El Caneka,Enrique’a Verę,Otto Wanza iAkirę Maedę, a także zremisował zAntonio Inoki iAndré the Giantem. Ponieważ zdobył tyle samo punktów, co Antonio Inoki, obaj wrestlerzy zmierzyli się w finale. Ich walka trwała 21 minuty i 27 sekund. Inoki zostałznokautowany i przegrał poprzezwyliczenie[5][21]. Do prasy wyciekła informacja, że nokaut był przypadkiem, a oryginalnie turniej miał zostać wygrany przez Inokiego. Lata później jednak sędzia tamtej walki zdradził, że wszystko zostało zaplanowane, a przeciek był ustawiony w celu pobudzenia emocji fanów przed walką rewanżową[5]. Jako zwycięzca, Hogan został nagrodzony pasem IWGP Heavyweight Championship. Nie było to jednak główne mistrzostwo NJPWo tej samej nazwie, ustanowione parę lat później[22]. Walka rewanżowa miała miejsce 14 czerwca 1984. Inoki pokonał Hogana i odebrał mu zdobyty tytuł[5].
W 1981 Hulk Hogan dołączył do organizacjiAmerican Wrestling Association (AWA)Verna Gagne’a wMinnesocie. Nadal byłheelem. W 1982 zyskał dużą popularność dzięki występowi w filmieRocky III, w którym zagrał postać Thunderlipsa, zawodnika nieokreślonegosportu walki. Wkrótce zacząłrywalizować zNickiem Bockwinkelem, ówczesnymgłównym mistrzem AWA. Hogan wielokrotnie był blisko wygranej pojedynków z nim, ale zazwyczaj przegrywał. Przez dłuższy czas rywalizował też zestajniąThe Heenan Family. Po wygranej walcebattle royal zyskał możliwość walki o główne mistrzostwo. W jego pojedynek z Bockwinkelem interweniowałmanager mistrza,Bobby Heenan, który w pewnym momencie rzucił na ring niedozwolony przedmiot, mający służyć jego klientowi jakobroń obuchowa. Hogan przechytrzył przeciwnika używając rzuconego przedmiotu przeciwko niemu, a następnie skutecznieprzypiął rywala i wygrałmistrzostwo AWA World Heavyweight. Jednak po tym, jak komisarz terytorium zauważył użycie przedmiotu na nagraniu z walki, mistrzostwo zostałozwakowane. Mimo to AWA uznawała Hulka Hogana za byłego mistrza organizacji[5].
23 stycznia 1984, zgodnie z programem wieczoru,The Iron Sheik, posiadaczWWF World Heavyweight Championship, miał walczyć o tytuł zBobem Backlundem naMadison Square Garden. Backlund jednak cierpiał wówczas na kontuzję szyi (wkayfabe), więc zastąpił go Hulk Hogan, który pokonał Sheika i zdobył główne mistrzostwo organizacji[5]. Jako mistrz, Hogan często bronił tytułu nawet kilka razy w miesiącu[1]. Jego pierwsze panowanie trwało około czterech lat. Był bardzo popularny i stał się powszechnie rozpoznawalny także wśród osób, które nie były fanami wrestlingu. Ten fenomen był w mediach nazywanyHulkamanią[5].
Z czasem Hulk Hogan wyrobił sobie unikatowy styl. Często nosiłbandanę, a jego strój był żółto-czerwony. Wchodząc na ring zwykle nosił okulary przeciwsłoneczne i koszulkę, którą rozrywał, odsłaniając swoją muskulaturę. W trakcie wejścia i po każdej wygranej przygrywał mu utwórReal AmericanRicka Derringera Swoimfinisherem uczyniłleg drop. Również charakterystyczne dla niego było zwracanie się do innych mianemBrother (en.Bracie), a nieoficjalnym mottem Hulkamanii było hasłoSay your prayers and eat your vitamins (pol.Zmawiaj modlitwy i jedz witaminy)[23][24].
Napięcie wtag teamie zaczęło się kiedyAdorable Adrian Adonis wyraził opinię, że Orndorff nie wnosi wiele do drużyny. Powiedział, że jestledwie pomocnikiem Hogana, nazwał OrndorffaHulk Junior, a nawet zasugerował, że ich tag team łączy bardziej intymny związek. Orndorff, chcąc udowodnić, że przyjaźni się z Hoganem, zadzwonił do niego na żywo w telewizji, lecz osoba, która odebrała telefon, powiedziała, że Hogan jest zbyt zajęty żeby rozmawiać[25].
W walce z zespołemThe Moondogs,Orndorff starał się walczyć bez pomocy Hogana przez znaczną większość czasu. 24 czerwca 1986[5], w czasie walki przeciwkoBig Johnowi Studdowi iKing Kongowi Bundy’emu, Hogan niechcący wyrzucił Orndorffa z ringu i wkayfabe uszkodził jego oko. Studd i Bundy razem weszli na ring i atakowali Hogana. Zostali zdyskwalifikowani, ale nie przerwali ataku. Ordorff wrócił w końcu na ring, obalił przeciwników i pomógł Hoganowi wstać tylko po to, żeby go zaraz zaatakować manewrempiledriver[25]. Od tej pory Hogan i Orndorff bylirywalami. Ten drugi zatrudniłheelaBobby’ego Heenana jako swojegomenedżera[5].
Aby zrobić na złośćrywalowi, Orndorff zawłaszczył sobie motyw muzyczny Hogana –Real American – przy którym Hogan zawsze wchodził naring. Rywale zmierzyli się 28 sierpnia 1986 na galiThe Big Event w pojedynku oWWF World Heavyweight Championship. Orndorff wielokrotnie oszukiwał w czasie walki. Udało mu się wreszcieprzypiąć przeciwnika i w wyniku nieporozumienia przez chwilę wszyscy myśleli, że wygrał, ale sędzia ogłosił dyskwalifikację Orndorffa. Z podobnym wynikiem zakończyła się ich walka rewanżowa 3 września 1986 wSaturday Night’s Main Event[5]. Rewanż przyciągnął 70 tysięcy fanów na widownię[25]. 3 stycznia 1987 rywale ponownie spotkali się wSaturday Night’s Main Event, tym razem wstalowej klatce. Stawką ponownie byłomistrzostwo WWF World Heavyweight. Zgodnie z zasadami, zwycięzcą walki miał zostać ten zawodnik, który jako pierwszy ucieknie z klatki. Obu wrestlerów obserwowali dwaj różni sędziowie, ale zawodnicy uciekli z klatki mniej więcej w tym samym czasie. SędziaJoey Morella ogłosił zwycięzcą Hulka Hogana, aDanny Davis chciał przyznać tytuł Orndorffowi. W gniewie Hogan zaatakował przeciwnika, a przy okazji niechcący powalił też Davisa. Pozostały przy świadomości Morella ogłosił rozpoczęcie walki od początku. Tym razem Hogan skutecznie unikał ataków Orndorffa, obezwładnił przeciwnika ciosemleg drop, uciekł z klatki i wygrał[5].
Rywalizacja z André the Giantem i początek The Mega Powers (1987–1988)
André the Giant przez prawie 15 lat byłface’em, aWWF twierdziło, że w tym czasie nigdy nie przegrał walki. Kreowano go na bliskiego przyjaciela Hulka Hogana i jego największą inspirację. W 1987 zdrowie André w rzeczywistości zaczęło się pogarszać, więcVince McMahon postanowił dać mu przed zakończeniem kariery ostatni wątek rywalizacji o tytuł i zapewnić ostatnie główne walki na ważniejszych galach[25].
W jednym z odcinków segmentuPiper's Pit Hogan otrzymał specjalną nagrodę – trofeum za bycie mistrzemWWF World Heavyweight nieprzerwanie przez 3 lata. W segmencie wziął udział takżeAndré, który mu pogratulował. Tydzień później wPiper’s Pit André również otrzymał trofeum za bycie jedynym niepokonanym wrestlerem w historii. Hogan pojawił się aby pogratulować przyjacielowi, ale mówił tak długo, nie dopuszczając laureata do głosu, że André uznał to za przejaw arogancji i rozczarowany wyszedł w trakcie mowy. W kolejnym odcinkuPiper’s Pit i w obecności Hogana André zaprezentował wszystkim swojego nowegomanagera,Bobby’ego Heenana. Gdy Hogan skrytykował ten wybór, André porwał jego koszulkę i zerwał naszyjnik zkrzyżem, a następnie wyzwał na pojedynek o mistrzostwo[25].
24 stycznia 1988 na galiRoyal RumbleAndré the Giant i Hulk Hogan podpisali kontrakt na walkę rewanżową. Walka ta odbyła się 5 lutego. PonieważTed DiBiase przekupił sędziegoEarla Hebnera, który zrobił wszystko żeby Hogan przegrał. André oddał tytuł zdobyty tytuł DiBiasemu.Jack Tunney, będący wkayfabe prezesem WWF, ogłosił jednak, że samowolne przekazanie tytułu jest nielegalne izwakował mistrzostwo[5].
27 marca 1988 na galiWrestleMania IV miał miejsce turniej, w którym nagrodą byłzwakowany tytułWWF World Heavyweight Championship. CzłonkowieThe Mega Powers też wzięli w nim udział. Hulk Hogan iAndré the Giant otrzymali możliwość pominięcia pierwszej rundy i zmierzyli się od razu w ćwierćfinale. Ich walka zakończyła się dyskwalifikacją obu zawodników, więc razem odpadli z turnieju[5]. Do finału doszedł jednakRandy Savage, któremu Hogan towarzyszył w narożniku w czasie jego walki tytułowej.Savage pokonał drugiego finalistę,Teda DiBiase, i zdobył mistrzostwo[27].
Hulk Hogan (z prawej) w swoim charakterystycznym stroju i dopingujący mu fani (z lewej)
Napięcia wtag teamieThe Mega Powers zaczęły się kiedy Hogan zaprzyjaźnił się zmanagerkąMacho Mana,Miss Elizabeth, a 15 stycznia 1988, w czasieRoyal Rumble, Hogan przypadkiem wyeliminował Savage’a. W lutym 1989 Mega Powersrywalizowali z tag teamemAkeema iBig Bossmana[25]. W ich walce z 3 lutego Savage niechcący znokautował Miss Elizabeth poważnie ją kontuzjując. Hogan pozostawił partnera w ringu, żeby odnieść Elizabeth na zaplecze, gdzie zajęli się nią medycy. Savage pozostawiony sam w ringu został zdominowany przez przeciwników. Elizabeth namówiła później Hogana, żeby wrócił na ring. Hogan spełnił prośbę, dokończył walkę sam i zapewnił swojej drużynie zwycięstwo. Po walce poszedł za kulisy, aby zobaczyć się z Elizabeth, ale zamiast niej spotkał Savage’a, który oskarżył go o spiskowanie przeciwko niemu i próby odebraniamanagerki oraztytułu mistrzowskiego. Uderzył partnera swoim pasem mistrzowskim i zaczął go bić oraz poniżać.Brutus Beefcake przybył Hoganowi na pomoc, ale również został pobity[5][25].Rywalizacja została rozstrzygnięta 2 kwietnia na galiWrestleMania V. Hulk Hogan pokonał Savage’a i odebrał mu tytuł. Tak zaczęło się jego drugiepanowanie[28].
Hulk Hogan i Brutus Beefcake
W 1989 Hulk Hogan wystąpił w filmieWszystkie chwyty dozwolone. Grał wrestlera o imieniu Rip Thomas, którego przeciwnikiem był zawodnik Zeus grany przezToma Listera Jr. Film nie odniósł sukcesu, jednakWWF postanowiło przenieść postać antagonisty i filmowy konflikt do swojej organizacji. Podłożem konfliktu była przegrana Zeusa w filmie i jego żądza zemsty[29]. 28 sierpnia na galiSummerSlam Hulk Hogan iBrutus Beefcake pokonaliRandy’ego Savage’a iZeusa. Hogan i Zeus zmierzyli się po raz ostatni 27 grudnia 1989 na galiNo Holds Barred. Hulk Hogan i Brutus Beefcake pokonali Randy’ego Savage’a i Zeusa w walce typusteel cage match[5].
W rzeczywistości Hulk Hogan chciał stracić tytuł, ponieważ planował emeryturę, a zależało mu, żeby jego następca byłface’em, co wyjaśniałoby dlaczego były mistrz nie chce powrócić, aby się odegrać[5].
27 listopada 1991 na galiSurvivor Series Hogan stracił swój tytuł przegrywając walkę zThe Undertakerem, w której interweniowałRic Flair. 3 grudnia na galiThis Tuesday in Texas Hogan pokonał nowego mistrza i odzyskał tytuł, jednak w związku z kolejną interwencją Flaira,Jack Tunney, prezes WWF wkayfabe,zwakował mistrzostwo i ogłosił, że zostanie ono przyznane zwycięzcygłównej walki na galiRoyal Rumble z 19 stycznia 1992. Hogan też wziął udział w tej walce. Wszedł na ring jako 26. KiedySid Justice siłował się z Hoganem w pobliżu lin, Flair wyrzucił Justice’a z ringu, a ten pociągnął ze sobą Hogana. Justice i Hogan zostali wyeliminowani, a Ric Flair wygrał i został nowym mistrzem. 8 lutego w odcinkuSaturday Night’s Main Event Justice i Hogan zmierzyli się jakotag team przeciwko Flairowi i Undertakerowi. Wtedy Justice zwrócił się przeciwko swojemu partnerowi.Konflikt Justice’a i Hogana został rozstrzygnięty 5 kwietnia 1992 na galiWrestleMania VIII. Justice’owi w narożniku towarzyszyłHarvey Wippleman. Hogan wygrał przez dyskwalifikację po tym jak w ringu interweniowałPapa Shango[5].
4 kwietnia 1993, na galiWrestleMania IX, Hulk Hogan iBrutusowi Beefcake zmierzyli się z drużynąMoney Inc., której w narożniku towarzyszyłJimmy Hart. Hogan walczył z podbitym okiem, ponieważ dwa dni wcześniej miał wypadek na skuterze wodnym. Walka toczyła się o tytułWWF Tag Team Championship, ale ponieważ pretendenci wygrali przez dyskwalifikację, przekazanie nie nastąpiło. Na tej samej galiYokozuna pokonałBreta Harta w walce oWWF World Heavyweight Championship. Po wygranejmanager nowego mistrza,Mr. Fuji, wyzwał Hogana do walki o tytuł jeszcze tego samego dnia. Hogan przyjął wyzwanie, wygrał i rozpoczął swoje piąte panowanie mistrzowskie. Trwało ono do 13 czerwca, kiedy Yokozuna odzyskał tytuł wygrywając z Hoganem na galiKing of the Ring. Po tych wydarzeniach Hogan odszedł zWWF aby rozpocząć pracę przy serialuGrom w raju i występować jako wrestler wJaponii[5].
W wywiadzie dla magazynuPower Slam UK Magazine z 1994 Hogan zdradził, że postanowił odejść zWWE z powodu różnicy wizji dalszego rozwoju federacji.Vince McMahon miałby chcieć promować innych wrestlerów, a Hogan uważał, że Hulkamania cieszyłaby się większym zainteresowaniem fanów[33][34].
29 października 1995 na galiHalloween Havoc wziął udział w zapasachsumomonster trucków na dachu budynku. Jego przeciwnikiem byłThe Giant. Hogan wygrał wyzwanie, po czym obaj zawodnicy wysiedli z pojazdów i zaczęli walczyć w zwarciu. W wyniku szarpaniny Giant spadł z dachu, ale jak się później okazało, nic mu się nie stało. Jeszcze tej samej nocy obaj zawodnicy zmierzyli się w walce oWCW World Heavyweight Championship. Dzięki temu, żemanagerJimmy Hart zwrócił się przeciwko Hoganowi, Giant pokonał mistrza i przejął jego pas[5].
W 1996 prezesWorld Championship Wrestling,Eric Bischoff, postanowił zaadaptować w swojej organizacji wątek inwazji, który wcześniej pojawił się wNew Japan Pro-Wrestling. Sprowadził do WCWScotta Halla iKevina Nasha, dwie popularne gwiazdyWorld Wrestling Federation (WWF). Bischoff chciał w ten sposób przekonać fanów, że WWF przeprowadza inwazję na WCW, chcąc zniszczyć organizację od środka. Zaczęło się to w odcinkuWCW Monday Nitro, w którym Scott Hall ogłosił wojnę z WCW. Niedługo potem dołączył do niego Kevin Nash. Razem upokorzyli właściciela organizacji na oczach fanów. Na galiBash at the Beach w 1996 miał miejsce pojedynek 3 na 3 między zawodnikami wiernymi organizacji, a najeźdźcami. WCW reprezentowaliRandy Savage,Lex Luger iSting. Inwazję reprezentowałScott Hall,Kevin Nash i tajemnicza trzecia osoba, która nie pojawiła się jednak w ringu na czas. We wczesnej fazie pojedynku Luger doznał kontuzji i odszedł za kulisy. Później, w trakcie walki, w wejściu na arenę pojawił się Hulk Hogan, który powoli szedł w stronę ringu oklaskiwany przez publiczność. Niespodziewanie zaatakowałRandiego Savage’aLeg Dropem. Widownia szybko zmieniła swoje nastawienie, bucząc i rzucając śmieci w stronę ringu. Po walce wygranej przez najeźdźców, Hogan zaczął obrażać zgromadzony tłum i ogłosił, że zakłada z Hallem i Nashemstajnię o nazwieNew World Order[25]. Hulk Hogan stał sięheelem po raz pierwszy od 15 lat. Przyjął nowypseudonim ringowy –Hollywood Hogan – i zaczął nosić czarny strój charakterystyczny dla swojej nowej drużyny. 10 sierpnia na galiHog Wild pokonał w walceThe Gianta oszukując. Uderzył przeciwnika jego pasem mistrzowskim, kiedy sędzia nie patrzył. Następnieprzypiął go i odebrał mumistrzostwo WCW World. Następnie namalował sprayem na pasie literynWo i ogłosił, że od teraz mistrzostwo nazywa sięnWo World Championship, choć oficjalnie nazwa tytułu nie została zmieniona[5][35].
4 sierpnia 1997, w odcinkuWCW Monday Nitro,Lex Luger pokonał Hollywood Hogana i wygrałmistrzostwo WCW World. Hogan odzyskał tytuł w walce rewanżowej 9 sierpnia 1997. Jego trzecie panowanie trwało do 28 grudnia, kiedy na galiStarrcadeSting pokonał go w walce[5].
W kwietniu 1998 doszło do rozłamu wstajninWo z przyczyn poglądowych. Część członków pozostała wierna Hoganowi, tworząc frakcję nWo „Hollywood”, a część poszła zaKevinem Nashem tworząc nWo „Wolfpack” (pol.WatahaWilków). Obie frakcjerywalizowały ze sobą przez wiele miesięcy[5]. 26 października w programieJaya Leno Hollywood Hogan niespodziewanie ogłosił, że przechodzi na emeryturę[36].
4 stycznia 1999Kevin Nash byłmistrzem WCW World i miał się zmierzyć zGoldbergiem w pojedynku, który był kreowany na bardzo ważny, będący wydarzeniem wieńczącym długą i znaczącąrywalizację. Ponadto wydarzenie to miało miejsce w rodzinnej dla GoldbergaAtlancie. Zwrot akcji był taki, że Goldberg nie mógł stawić się na czas w ringu, z powodu zatrzymania przez organy porządku publicznego. Zastąpił go powracający do zawodu Hollywood Hogan. Na samym początku walki Hogan lekko dotknął przeciwnika palcem wskazującym, a wtedy Nash natychmiast upadł na podłogę i pozwolił sięprzypiąć i wygrać pretendentowi do tytułu. Oznaczało to piąte panowanie Hogana i koniec rozłamu wnWo. Ten incydent spotkał się z przytłaczająco negatywnym odbiorem publiczności. Po tym wydarzeniu konferansjerTony Schiavone próbował przekonać telewidzów, żeby nie przełączali kanału, nieopatrznie zdradzając przy tym, żeMick Foley właśnie walczy o mistrzostwo konkurencyjnej firmy,WWF. Skutek był jednak odwrotny do zamierzonego i setki tysięcy widzów przełączyło kanał. Incydent ten jest powszechnie nazywanyFingerpoke of Doom (pol.Dotknięcie palcem zagłady) i przypisuje mu się przyczynienie do dalszego spadku oglądalności, a ostatecznie upadkuWCW[5][37]. Hogan utracił mistrzostwo 14 marca 1999 na galiUncensored, pokonany przezRica Flaira wstalowej klatce[38].
W 2000 (pozakayfabe) główny scenarzystaWCWVince Russo chciał, aby Hogan przegrał na galiBash at the Beach z ówczesnymmistrzem WCW World Heavyweight,Jeffem Jarrettem. Ten pomysł nie spodobał się Hoganowi, który namówił prezesa organizacji,Erica Bischoffa, do zmiany scenariusza. Hogan miałby wygrać i przejąć tytuł, a potem ogłosić, że opuszcza WCW. Następnie Russo ogłosiłby turniej, w którym nagrodą byłoby nowe mistrzostwo, a po wyłonieniu nowego mistrza Hogan powróciłby na galiHalloween Havoc, deklarując, że to on jest prawdziwym mistrzem. 9 lipca na Bash at the Beach doszło do zaplanowanego wcześniej pojedynku. Jarrettowi towarzyszył w narożniku sam Vince Russo, który w kayfabe był też przedstawicielem zarządu. Walka skończyła się, kiedy Jarrett położył się specjalnie na podłodze, a Russo rzucił pas na ring, mówiąc Hoganowi, żeby go sobie wziął. Pretendent do tytułu poprosił o mikrofon i publicznie zarzucił Russo, że WCW jest w złym stanie właśnie przez takie sytuacje, po czym przypiął mistrza stopą, wziął pas i udał się za kulisy. Zarówno Hogan, jak i Bischoff deklarowali w późniejszych latach, że do tego momentu wszystko było zaplanowane. Jednak jeszcze na tej samej gali Vince Russo wygłosił przed widownią improwizowaną przemowę, w której wyzywał wulgarnie Hogana, zarzucił mu nadużywanie swoich wpływów w WCW i oświadczył, że Hogan już nigdy więcej nie pojawi się w organizacji, a jego walka z Jarrettem jest całkowicie nieoficjalna. Po tym wydarzeniu Hogan naprawdę odszedł z firmy i pozwał Vince’a Russo o zniesławienie, ale jego pozew został odrzucony[39].
25 stycznia 2002 podpisał kontrakt zWorld Wrestling Federation (WWF, późniejWWE) i przyjąłpseudonim ringowyHollywood Hulk Hogan. 17 lutego pojawił się po wielu latach w odcinku cotygodniowej gali. Pomógł wtedyChrisowi Jericho pokonaćSteve’a Austina. 18 lutego zaakceptował wyzwanie rzucone mu przezRocka, który chciał, aby obaj zmierzyli się na galiWrestleMania X-8, ale niespodziewanie ujawniła się utworzona wWCWstajnianWo. Grupa zaatakowała The Rocka. Pobity został zaniesiony doambulansu, który następnie został staranowany przez Hoganapojazdem członowym. 17 marca na gali WrestleMania X-8 Rock pokonał lidera nWo, który po walce podał rękę zwycięzcy, aby mu pogratulować. Pozostali członkowie stajni,Scott Hall iKevin Nash, uznali to za zdradę, zwrócili się przeciwko przegranemu i zaatakowali go. The Rock uratował Hogana, dla którego oznaczało tofaceturn.
W marcu Hogan iRockrywalizowali drużynowo znWo, ale w wynikuWWE Draftu obaj zostali przydzieleni do branduSmackDown i tym samym oddzieleni od rywali. 4 kwietnia 2002 Hulk Hogan pojawił się w swoim żółto-czerwonym stroju sprzed dołączenia do nWo i ponownie zaczął używać pseudonimu ringowegoHulk Hogan.Vince McMahon ogłosił go głównym pretendentem do tytułuWWF Undisputed Championship. 21 kwietnia na galiBacklash Hogan pokonał mistrzaTriple H-a i rozpoczął swoje szóste panowanie jako posiadacz głównego tytułu WWE.
13 maja 2002 wWWE SmackDown wygrał starcie zRikiem Flairem po chaotycznej walce, w której próbowali interweniować między innyminWo,Bradshaw iSteve Austin. Po walceThe Undertaker, z którym Hogan miał zaplanowaną walkę na galiJudgement Day, zaatakował mistrza, przywiązał jego stopę do motocykla, a potem wsiadł na pojazd i odjechał, ciągnąc rywala za sobą. Wkayfabe Hogan doznał kontuzji szyi[5].
16 maja 2002 wWWE SmackDown Hogan wystąpił przedmontrealską widownią, która wiwatowała na jego cześć przez 10 minut[5]. PrezesWWEVince McMahon dołączył do Hogana i również wygłosił przemówienie. Nazwał Hoganapustą skorupą tego, czym był kiedyś, skrytykował Hulkamanię i wstawił się zaUndertakerem. W odpowiedzi Hogan powalił McMahona i wykonał na nim swójfinisher[40]. Był to początekrywalizacji wrestlera i prezesa WWE. 19 maja 2002 na galiJudgement DayThe Undertaker z pomocąMcMahona pokonał Hogana w walce o mistrzostwoWWE Championship.
23 maja 2002 Hogan wystąpił przed widowniąSmackDown, żeby ogłosić swoją emeryturę.Vince McMahon jednak przerwał jego wystąpienie i zabronił mu przerwania kariery, powołując się na kontrakt i grożąc pozwem sądowym. McMahon oświadczył, że to onstworzył Hulkamanię i umrze ona na jego warunkach. Wypomniał też Hoganowi jego odejście z firmy w 1993.
23 stycznia 2003 Hogan wystąpił przed widowniąSmackDown, zapowiadając, że w związku z kończącym się kontraktem zamierzatym razem odejść właściwie.Vince McMahon przerwał wystąpienie i wyzwał Hogana do walki. Zwyciężył Hogan. Zwieńczeniem ichrywalizacji była walka naWrestleManii 19, gdzie mimo interwencjiRoddy’ego Pipera Hulk Hogan pokonałVince’a McMahona w walce typustreet fight.
3 kwietnia 2003 wSmackDownVince McMahon zawiesił Hogana i powiedział, że od teraz będzie mu płacił za pozostanie w domu. Hogan, którego kontrakt zobowiązywał do słuchania się szefa, odszedł, ale powrócił 1 maja jako zamaskowany wrestler opseudonimie ringowymMr America.Rywalizacja wrestlera i prezesa była kontynuowana. Przez wiele miesięcy McMahon próbował ujawnić, że Mr. America to Hulk Hogan[5]. 2 lipca 2003 prezes federacji zaprezentował widowni nieemitowane wcześniej nagranie, na którym Mr. America po wygranej walce na chwilę zdejmuje maskę, pokazując się publiczności. Następnie McMahon publicznie ogłosił, że America zostaje zwolniony. W rzeczywistości Hulk Hogan odszedł zWWE już wcześniej, w związku z nieporozumieniami związanymi z wynagrodzeniem i wykorzystaniem postaci, więc jegowątek musiał zostać domknięty bez jego udziału[5][41].
Po odejściu zWWE ponownie zaczął występować wNew Japan Pro-Wrestling (NJPW). 11 października 2003 przeprowadził się doJaponii zmanageremJimmym Hartem i rozpoczął przygotowania przed galąTokyo Dome Show. Hogan zapewnił w wywiadzie dlaYomiuri Sports, że nie chce mieć już nic wspólnego z WWE iVince’em McMahonem. 13 października pokonałMasahiro Chono w około 19 minut. Po walce ogłosił, że chciałby ponownie zdobyć główny tytułIWGP Heavyweight Championship, a potem mistrzostwoNWA. Wtedy niespodziewanie został zaatakowany gitarą przezJeffa Jarretta tak, że jego głowa zaczęła krwawić. Jarret powiedział wówczasSłyszałem, że chcesz przejść doTNA. No to TNA przyszło do ciebie. 15 października 2003 Jimmy Hart zapowiedział, że Hulk Hogan zamierza się zemścić[5].
3 kwietnia 2005 wrestlerMuhammad Hassan wyraził żal z powodu brakuswojejchwili naWrestlemanii i postanowił za to wyróżnić się atakującEugene’a. Wtedy Hulk Hogan zjawił się żeby pomóc zaatakowanemu.Shawn Michaels w czasie swojegopromo 11 kwietnia poprosił nieobecnego wówczas Hogana o pomoc w walce ztag teamem Hassana iDaivari. 18 kwietnia Michaels pokonał Hassana przez dyskwalifikację, gdyżmanager jego przeciwnika, Daivari, zaatakował go i razem ze swoim podopiecznym bił nawet po oficjalnej walce. Nagle Hulk Hogan przybył, by pomóc zaatakowanemu i przyjąć propozycję utworzenia drużyny. 1 maja 2005 na galiBacklash Hogan i Michaels zmierzyli się z Muhammadem Hassanem i Khosrowem Daivarim wwalce tag teamów i wygrali.
4 lipca 2005Carlito Cool i Hulk Hogan reklamowali w programieWWE Rawreality showUparty jak Hogan, kiedy nagle interweniowałKurt Angle. Jeszcze tego samego dnia Angle i Carlito zmierzyli się zShawnem Michaelsem i Hulkiem Hoganem i przegrali, ale nieoczekiwanie Michaels zwrócił się przeciwko Hoganowi i stał sięheelem. 18 lipca Hogan zaakceptował wyzwanie Michaelsa, zmierzył się z nim 21 sierpnia 2005 na galiSummerSlam i pokonał go. Po walce obaj zawodnicy podali sobie ręce. W grudniu Hogan skręcił sobie kostkę na planie filmowymLittle Hercules, co wiązało się z zawieszeniem występów wWWE.
W lipcu i sierpniu 2006rywalizował zRandym Ortonem, znanym wówczas jakozabójca legend. Podłożem ich rywalizacji było zalecanie się Ortona do córki Hogana,Brooke Hogan. Finał tej rywalizacji miał miejsce 20 sierpnia naSummerSlam, gdzie Hogan pokonał Ortona[5].
27 października 2009 Hulk Hogan iEric Bischoff podpisali umowę zDixie Carter na występy wTotal Nonstop Action Wrestling (TNA). 29 października organizacja pokazała nagranie z konferencji prasowej naMadison Square Garden, w czasie której Hogan promował swoją nową książkę,My Life Outside the Ring. Wtedy też wrestler po raz pierwszy ogłosił, że podpisał umowę z właścicielką TNA. Wkayfabe Hogan został partnerem biznesowym Carter i miał pełnić funkcje zarządcze oraz organizacyjne. Debiutował na arenie TNA 4 stycznia 2010. Skonfrontował się wtedy zKevinem Nashem,Scottem Hallem iSeanem Waltmanem, którzy chcieli razem z nim ponownie stworzyćstajnięNew World Order, ale Hogan odmówił, tłumacząc, że kiedy należał do nWoto były inne czasy[5]. 17 stycznia wraz z Bischoffem debiutował na galipay-per-view organizacji, gdzie zaprezentował widowni czworoboczny ring (do tej pory w TNA wrestlerzy przeważnie walczyli w sześciobocznym ringu). Publiczność zareagowała negatywnie, bucząc i skandującWe want six sides! (pol.Chcemy sześciu boków!)[42].
Hogan włączył się osobiście po stronieAbyssa w jego konflikcie zRikiem Flairem. Razem 8 marca 2010 zmierzyli się wpojedynku tag teamów przeciwko Flaierowi iAJ Stylesowi, ale w czasie ich walki w ringu pojawił się powracający do organizacjiSting, który niespodziewanie stał sięheelem i zaatakował Hogana kijem baseballowym. Odbywający się pojedynek został dokończony później tego wieczoru. Zwyciężył Hogan i Abyss. Incydent ten zapoczątkowałrywalizację między Hoganem iStingiem. Z czasem w rywalizację zaczęli angażować się też inni wrestlerzy[5]. 18 kwietnia na galiTNA Lockdown drużyna Hogana (Abyss,Rob Van Dam,Jeff Jarrett iJeff Hardy) pokonała drużynę Flaira (Sting,James Storm,Robert Roode iDesmond Wolfe)[43].
3 marca 2011 wygrał wkayfabe proces sądowy zDixie Carter i całkowicie przejął firmęTNA. Oboje postanowili jednak rozstrzygnąć swój spór poprzez wrestling. Na galiBound For Glory 16 października 2011 Hogan przegrał zeStingiem w walce bez dyskwalifikacji i oddał swoje udziały Carter. Gdyby Hogan wygrał,Sting musiałby odejść z TNA[44].
13 października 2013 odmówiłDixie Carter przedłużenia kończącego się w owym miesiącu kontraktu i przestał pojawiać się w programachTNA[5].
24 lipca 2015WWE oświadczyło, że zerwało kontakt z Hoganem[50][51][52], choć adwokat wrestlera twierdził, że jego klient sam odszedł[53]. Dzień wcześniej WWE usunęło większość wzmianek o Hoganie na swojej stronie internetowej, w tym całymerchandising, artykuły ze sklepu odnoszące się do Hogana i jego profil członkaWWE Hall of Fame. Usunięto też jego postać zDLC doWWE 2K16 i zWWE 2K17[51][52]. Było to związane z publikacjami wNational Enquirer iRadar Online. Gazety ujawniły nagranie Hulka Hogana, które zawierało stosunek seksualny wrestlera z Heather Clem, która była żoną jego przyjaciela,Todda Clema. Na nagraniu Hogan wyraża obrzydzenie tym, że jego córka umawia się z czarnoskórym mężczyzną i wielokrotnie użył wulgarnego rasistowskiego słowanigger. Nagranie wyciekło wbrew woli i wiedzy Hogana[54][55], który natychmiast przeprosił za swoje słowa i zapewnił, że nie odzwierciedlają one jego prawdziwych przekonań[53].
Pomimo zwolnienia w trybie natychmiastowym, od tego czasu pojawiło się wiele doniesień o możliwym powrocie Hogana doWWE. We wrześniu 2015 członek zarząduPaul „Triple H” Levesque wyraził otwartość na powrót Hogana do firmy[56]. W styczniu 2016 dziennikarzBryan Alvarez zWrestling Observer Line spekulował na temat możliwości pojawienia się Hogana w czasie galiWrestleMania 32[57]. W lutym 2017 dziennikarzNew Wrestler ObserverDave Meltzer donosił, że wrestler pojawi się na galiWrestleMania 33[58]. W maju 2017Wrestling Observer Newsletter donosił o trwających negocjacjach Hulka Hogana iVince’a McMahona, którą miał potwierdzić sam Hogan[59]. W sierpniu 2017 Hogan ogłosił, że chciałby stoczyć pojedynek przeciwkoBraunowi Strowmanowi, który miałby być ostatnią walką Hulka Hogana w jego karierze[60].
Pierwsze oznaki powrotu Hulka Hogana do łask WWE pojawiły się 15 lipca 2018, kiedy jego profil został przywrócony na stronie internetowej WWE i w sekcji o członkach galerii sławyHall of Fame. WWE wydało oświadczenie, w którym uznano, że Hogan zasługuje na drugą szansę po tym jak wielokrotnie przepraszał za to co zrobił i pracował w wolontariacie z młodymi ludźmi, ucząc ich wyciągania wniosków z popełnianych błędów[61]. 2 listopada po raz pierwszy od 2015 pojawił się na gali WWE. Było toCrown Jewel wRijad wArabii Saudyjskiej. Został wyznaczony na gospodarza gali i w czasie wydarzenia wygłosił przemówienie[62]. 7 stycznia 2019 wystąpił w odcinkuWWE Raw, aby złożyć hołd zmarłemu w poprzednim tygodniuMean Gene’owi Okerlundowi. W czasie tego występu Hogan przez chwilę przemawiał bez gimmicku[63].
22 stycznia 2009 pojawił się na wydarzeniu organizacjiFlorida Championship Wrestling. Przyjechał żółtymFordem Mustang i powiedział publicznościznajdźcie mi kogoś do walki, a wrócę, ale potem odjechał i już nie powrócił.
W listopadzie 2009 Hulk Hogan iEric Bischoff wyprodukowali serię własnych wydarzeń wAustralii, co w założeniu miało być wrestlerskim odpowiednikiemtrasy koncertowej. Trasa nosiła nazwęHulkamania: Let The Battle Begin. Hogan sam także występował w ringu, a jego głównymrywalem wkayfabe byłRic Flair[5]. Hogan planował kolejną trasę wChinach, ale plany zostały anulowane po tym jak występy w Australii okazały się porażką finansową, a firma organizująca wydarzenia zbankrutowała[65]
27 kwietnia 2013 walczył i wygrał z„Giant” Paulem Wightem w czasie wydarzenia organizacjiMemphis Wrestling[5].
Do popularności Hulka Hogana w znacznym stopniu przyczyniła się jego aktywność w mediach niezwiązana z wrestlingiem. W 1982 zyskał dużą popularność dzięki występowi w filmieRocky III, w którym zagrał postać Thunderlipsa, zawodnika nieokreślonegosportu walki[5]. W 1989 Hulk Hogan zagrał główną rolę w pierwszym wyprodukowanym przezWWF filmie,Wszystkie chwyty dozwolone, którego fabuła została później wykorzystana na galach[5]. W roku 1993 zagrał tytułową rolę w familijnej komediiPan niania(inne języki). Od 1993 do 1994 emitowano 22-odcinkowy serialGrom w raju, w którym Hogan grał rolę główną[5].
Często występował w reklamach. Reklamował między innymi sieci sklepów, płatki śniadaniowe, gry planszowe i komputerowe, witaminy i tabletki, kredyt samochodowy[17] i olej silnikowy[66].
W 2011 użyczył swojego głosu w grzeSaints Row: The Third. Zagrał postać o imieniu Angel DeLaMuerte (w polskiej wersji Anioł Śmierci), wrestlera, który współpracuje z gangiem Saints (w polskiej wersji Święci) szukając zemsty na swoim byłym partnerzetagteamowym[67].
Użyczył swojego wizerunku grzeHulk Hogan’s Main Event nakinecta. Hogan jest w tej grzemanagerem gracza i udziela instrukcji[68]. Gra zebrała bardzo złe recenzje krytyków i w 2017 roku zajęła 63. miejsce na liście 100 najgorszych gier wszech czasów portaluGamesRadar[69].
Jego ojciec, Pete Bollea, byłWłochem, a matka, Ruth Bollea, miała pochodzeniefrancuskie, włoskie i panamskie[8][9]. Miał o 7 lub 8 lat starszego brata, Allana. Ruth Bollea miała z poprzedniego małżeństwa innego syna, o 13 lub 14 lat starszego od Hulka Hogana Kennetha Wheelera[8].
Od 18 grudnia 1983 do 27 lipca 2009 był żonaty zLindą Hogan, z którą miał dwoje dzieci,Nicka iBrooke[17]. Od 21 listopada 2010 jego żoną była Jennifer McDaniel[5].
W sierpniu 2007 syn Hogana,Nick, został aresztowany za łamanie przepisów ruchu drogowego. Nick Hogan doprowadził wówczas do sparaliżowania swojego przyjaciela Johna Graziano, który był pasażerem. 9 maja 2008 został skazany na 8 miesięcy więzienia. Jego ojciec był wtedy obecny na sali sądowej. Skazanie jego syna na więzienie i separacja z żoną doprowadziły w lipcu 2008 do decyzji Hogana o zdjęciu z antenyreality showUparty jak Hogan poświęconego rodzinie Hoganów[5].
Hogan zmarł 24 lipca 2025 w swoim domu, wClearwater w wieku 71 lat. Przyczyną zgonu było zatrzymanie akcji serca[74].
Hulkowi Hoganowi wielokrotnie zarzucano nadużywanie kontroli nad swoją karierą. W celu zachowania dobrej reputacji wrestler miał wymuszać na organizacjach podejmowanie kontrowersyjnych decyzji. Do zawodników, przeciwko którym Hogan odmówił przegranej należą między innymiMr. Perfect,Randy Savage,Ric Flair,Shawn Michaels,Randy Orton iStone Cold Steve Austin. ZRickiem Rudem nie chciał nawet walczyć. Nie zgodził się na przegraną zJakiem „The Snake” Robertsem twierdząc, że taka walka nie przyniosłaby dochodów. Po tym jak pokonałThe Ultimate Warriora w walce o mistrzostwo, nie chciał się z nim zmierzyć ponownie w ramach rewanżu[75][76].
Odmówił przegrania walki zRandym Savage’em w jakichkolwiek okolicznościach. Nie chciał też występować z nimringu na galiWrestleMania 2. Zgodził się na utratę tytułu mistrzowskiego w walce zAndré the Giantem, ale tylko pod warunkiem, że André będzie oszukiwał, a Hogan odzyska tytuł niedługo później pokonującRandy’ego Savage’a. Po tym wydarzeniu nie zgadzał się na rewanż[75][76].
Bret Hart w czasie galiWrestlemania XI musiał przegrać swój tytuł w walce zYokozuną, który jeszcze tego samego dnia przegrał tytuł w walce z Hulkiem Hoganem. Hart w swojej autobiografii,My Real Life in the Cartoon World of Wrestling, wydanej w 2009, zarzucił Hoganowi wymuszenie na zarządzie takiego poprowadzenia historii grożąc, że inaczej nie pojawi się na gali[77][78].
W 2000 Hulk Hogan miał zgodnie ze wstępnym planem przegrać z posiadaczem tytułuWCW World Championship,Jeffem Jarrettem, na galiBash at the Beach. Hogan jednak odmówił przegranej i namówił prezesa organizacji,Erica Bischoffa, do zmiany scenariusza. 9 lipca naBash at the Beach główny scenarzysta,Vince Russo, postanowił jednak przełamaćczwartą ścianę i wbrew scenariuszowi wygłosił przed widownią improwizowaną przemowę. Zarzucił Hoganowi nadużywanie wpływów na organizację i prowadzenie polityki szkodliwej dla firmy, a następnie oświadczył, że Hogan już nigdy więcej nie pojawi się wWCW. Hogan naprawdę odszedł z firmy i pozwał Vinca Russo o zniesławienie, ale jego pozew został odrzucony[39].
Hogan przyznał, że jego odejście zWWE w 1994 było związane z tym, żeVince McMahon chciał promować innych wrestlerów, a Hogan uważał, że Hulkamania zasługuje na więcej uwagi[33][34]. Według informacjiPro Wrestling Torch odejście Hulka Hogana z WWE w 2003, po którym jegowątek musiał zostać domknięty bez jego udziału, było związane z tym, że postać wrestlera była traktowana na równi z innymi postaciami, a Hogan uważał, że zasługuje na więcej[41].
23 lipca 2015National Enquirer iRadar Online ujawniły nagranie Hulka Hogana, które wyciekło wbrew jego woli. Nagranie zawierało stosunek seksualny wrestlera z Heather Clem, żoną jego przyjacielaTodda Clema, oraz jego wypowiedź, w której wyraził obrzydzenie tym, że jego córka umawia się z czarnoskórym mężczyzną i wielokrotnie użył wulgarnego rasistowskiego słowanigger[54][55].WWE zwolniło go w trybie natychmiastowym i wycofało cały związany z nimmerchandising[50][51][52].
Hogan natychmiast przeprosił za swoje słowa i zapewnił, że nie odzwierciedlają one jego prawdziwych przekonań[53]. Czterech czarnoskórych wrestlerów, którzy w przeszłości pracowali z Hoganem, okazało mu swoje wsparcie.Virgil powiedział, że Hogan nigdy nie dał mu powodów, aby uważać go za rasistę[79].Dennis Rodman napisał naTwitterze, że zna Hogana od 25 lat i na pewno nie jest on rasistą[80][81].Kamala wyraził przekonanie, że Hogan nie miał nic złego na myśli[82].Mr. T zapewnił, że nie stracił szacunku do Hogana i nie odcina się od niego. Dodał też, że jest zły na osobę, która opublikowała nagranie[83]. Z kolei pracujący wówczas dlaWWEMark Henry iBooker T oświadczyli, że są rozczarowani zachowaniem Hogana i uznają decyzję firmy za słuszną[84][85]. Jednak 19 grudnia 2016 w wywiadzie dlaTMZ Booker T powiedział, że Hogan zasługuje na drugą szansę i najwyższy czas mu wybaczyć[86].
W związku z kontrowersją,Mattel zaprzestało produkcji figurek Hogana. Wszelkie produkty odnoszące się do jego postaci zostały wycofane ze sklepówTarget,Toys „R” Us iWalmart[87].
28 lipca 2015 portalRadar Online upublicznił dalszą część nagrania Hogana, na której używał także wulgarnych określeń na osobyhomoseksualne[88]. Później upubliczniona została także rozmowa z Hogana z synem, który w 2008 roku przebywał w więzieniu. Hogan wyraził wówczas nadzieję, że on i jego syn niereinkarnują się w czarnoskóre osoby[89].
31 sierpnia 2015 Hogan udzielił wywiadu dla telewizjiABC. Prosił o przebaczenie i tłumaczył, że nawyk używania rasistowskich słów wyniósł z sąsiedztwa, w którym dorastał[90]. Słowonigger miało być według Hogana luźno używane wśród jego przyjaciół wTampie bez złych zamiarów. Byli sąsiedzi Hogana zaprzeczyli temu oświadczeniu[91].
Gdy w 1985 miała się odbyć pierwsza gala z cykuWrestleMania, Hulk Hogan iMr. T wystąpili 27 marca wtalk-showRicharda BelzeraHot Properties, w celach promocyjnych. Blazer żartował z wrestlingu, podważał jego wiarygodność i poprosił Hogana aby zademonstrował mu kilka chwytów. Hogan chcąc chronićkayfabe założył mu jeden z autentycznych chwytów –front facelock. Gospodarz programu stracił przytomność, a gdy został uwolniony z chwytu, mocno uderzył głową o podłogę. Hoganowi udało się ocucić prowadzącego, który następnie ogłosił przerwę na reklamę w charakterystyczny dla siebie sposób. Publiczność, choć w pewnym momencie była zaniepokojona, ostatecznie potraktowała całe zajście jako żart. Później jednak Blazer zostałhospitalizowany. Okazało się, że z tyłu głowy miał ranę, która wymagała zaszycia. W związku z tym pozwał Hulka Hogana żądając od niego 5 milionów dolarów odszkodowania. Sprawa zakończyła się porozumieniem pozasądowym. W 2008 Blazer powiedział w wywiadzie dlaHowarda Sterna, że ustalona kwota wynosiła 400 tysięcy dolarów. Została ona w połowie pokryta przez Hogana, a w połowie przezVince’a McMahona. Hulk Hogan przeprosił publicznie za ten incydent i oświadczył, że nie zdawał sobie sprawy z tego jak na jego chwyt może zareagować osoba niewytrenowana. Kontrowersje w opinii publicznej wzbudzał brak znanych konsekwencji, jakimiWWF obciążyło Hogana w związku z całym zajściem – wcześniej w podobnym incydencie brał udział wrestlerDr. Death David Schultz (dwukrotnie uderzył reportera za podważanie autentyczności wrestlingu), który w przeciwieństwie do Hogana został dyscyplinarnie zwolniony[5][92][93][94].
W marcu 1992 magazynPeople Magazine przytaczał w jednym ze swoich artykułów opinie wielu osób znających Hogana, które oskarżały go o zażywaniesteroidów. Hogan zaprzeczał zarzutom, twierdząc, że stosował środki wspomagające tylko przez krótki okres w 1983, będąc pod opieką lekarską w związku z naciągniętymbicepsem. Były wrestlerSuperstar Billy Graham twierdził, że pamięta jak nieodnoszący jeszcze większych sukcesów Hogan ważył 230lbs (ok. 104,33 kg), a potem wyrobił sobie muskulaturę i zwiększył masę do 295 lbs (ok. 133,81 kg). Inny były wrestler,David Schultz, dodatkowo zarzucał Hoganowi zażywaniekokainy imarihuany, co miał widzieć na własne oczy[5].
14 lipca 1994 Hulk Hogan był świadkiem prokuratora Seana O’Shea w procesie przeciwkoVince’owi McMahonowi oskarżonemu o dystrybucję sterydów wśród wrestlerów. Hogana chroniłimmunitet. Przesłuchiwany w sądzie przez prokuratora Hogan zeznał, że używanie sterydów było powszechne wśród wrestlerów w latach 80. Przyznał się też do używania sterydów, które miał zamawiać u doktora George’a T. Zahoriana za pośrednictwem ówczesnej sekretarki McMahona Emily Feinberg. Dodał też, że używał sterydów nie tylko po to by zwiększyć masę mięśniową, ale także w celu leczenia kontuzji. Przesłuchiwany przez adwokata McMahona, Laurę A. Brevetti, Hogan stwierdził, że jego zdaniem nie złamał prawa, ponieważ posiadał receptę na substancje, których używał. Powiedział też, że McMahon nigdy nie kazał mu brać sterydów, ani ich nie kupował dla niego[95]. Ostatecznie sąd uznał McMahona za niewinnego zarzucanego mu czynu[96].
W 2016 Hogan wytoczył proces przeciwkoGawker Media za upublicznienie taśmy zawierającej jego stosunek seksualny z Heather Clem, żoną jego przyjacielaTodda Clema, bez zgody i wiedzy Hogana[97]. Taśma ta zawierała również rasistowskie i homofobiczne wypowiedzi wrestlera, co stało się podstawą do zwolnienia go zWWE w trybie natychmiastowym i wycofania związanego z nimmerchandisingu[54][89].
Hogan twierdził, że został wrobiony. Zeznał, że odbył stosunek seksualny z Heather Clem za zgodą jej męża. Hogan twierdził, że jego małżeństwo się rozpadało, a on sam był zdesperowany i przekonany, że państwo Clem chcą mu pomóc. ZarzucałGawker Media naruszenie jego prywatności, z kolei Gawker powoływał się na1. poprawkę do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Todd Clem, który wcześniej twierdził, że Hogan wiedział od początku, że stosunek jest nagrywany, zeznał przed sądem, że Hogan nie wiedział o ukrytej kamerze[97].
19 marca 2016 sąd wydał wyrok na korzyść powoda i zobowiązał Gawker Media do wypłacenia Hulkowi Hoganiowi odszkodowania w wysokości 115 milionów dolarów[98].
.jpg)
