| monarchia | |||
| 1464–1744 | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Siedziba | |||
| Data powstania | |||
| Data likwidacji | |||
| Zarządzający | |||
Położenie na mapie.jpg) Hrabstwo Fryzji Wschodniej w 1500 roku | |||
| |||
Hrabstwo Fryzji Wschodniej (fryz. Greefskip Eastfryslân,niderl. Graafschap Oost-Friesland) – historyczny krajŚwiętego Cesarstwa Rzymskiego, istniejący w latach 1464–1744 weFryzji Wschodniej wEuropie Zachodniej, w obecnym północno-zachodnim zakątkuNiemiec.
W średniowieczuFryzowie cieszyli się szeroką autonomią, i zwierzchnictwoŚwiętego Cesarstwa Rzymskiego pozostawało nominalne, jednakże zarazem nie posiadali silnej scentralizowanej organizacji państwowej, aż do XV wieku, kiedy udało się objąć władzę rodowiCirksena[1]. W 1464Ulryk I został pierwszym hrabią Fryzji Wschodniej, tym samym założycielem hrabstwa[1].
Nawiązując do dawnych tradycji, Hrabstwo Fryzji Wschodniej posiadało wyjątkowy wówczas ustrój, w którym władza hrabiów i książąt była ograniczona przezstany, w których reprezentowani byli także wolni chłopi[2].
W XVI wieku do Fryzji Wschodniej dotarłareformacja. W 1542 regentkaAnna Oldenburska mianowała polskiego działacza reformacyjnegoJana Łaskiego proboszczem w stołecznymEmden, który w 1544 przyjął także urządsuperintendenta[3]. Łaski zorganizował struktury kościoła kalwińskiego we Fryzji Wschodniej, pełniąc stanowisko do 1548[4]. Ostateczniekalwinizm zdominował jedynie zachodnią część hrabstwa, we wschodniej przeważyłluteranizm[1]. W drugiej połowie XVI wieku w hrabstwie osiedliło się wielu kalwinistycznych uchodźców religijnych z Niderlandów[1].
Fryzja Wschodnia utrzymywały kontakty handlowe z Polską. W 1585 okręty wschodniofryzyjskie stanowiły 24% okrętów płynących zGdańska przez cieśninęSund do zachodniej Europy, mniej tylko od holenderskich[5].
W 1654 hrabiaEnno Ludwik przyjął tytuł księcia. Po bezdzietnej śmierci księciaKarola Edzarda i wygaśnięciu rodu Cirksena w 1744 Fryzję Wschodnią zajęłyPrusy[1].
