Hiroya Saitō

斉藤浩哉

Data i miejsce urodzenia	1 września 1970 Yoichi
Klub	Snow Brand Milk
Wzrost	173 cm[1]
Reprezentacja	Japonia
Debiut w PŚ	14 grudnia 1991 wSapporo (44. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	30 grudnia 1993 wOberstdorfie (20. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	17 grudnia 1995 wChamonix (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	17 grudnia 1995 w Chamonix
Dorobek medalowy
Reprezentacja Japonia Igrzyska olimpijskie złoto Nagano 1998 skoki narciarskie (drużynowo) Mistrzostwa świata srebro Thunder Bay 1995 skocznia normalna srebro Trondheim 1997 drużynowo brąz Thunder Bay 1995 drużynowo
Inne nagrody
Turniej Nordycki 3. miejsce 1998
Multimedia w Wikimedia Commons

Hiroya Saitō (jap. 斉藤浩哉,Saitō Hiroya; ur.1 września1970 wYoichi^[1]) –japońskiskoczek narciarski, złoty medalista olimpijski oraz trzykrotny medalista mistrzostw świata.

Pierwszy w karierze skok oddał w 1980. WPucharze Świata zadebiutował 14 grudnia 1991 na normalnej skoczni wSapporo, gdzie zajął 44. miejsce. Wsezonie 1991/1992 wystąpił jeszcze tylko raz, podczas drugiego konkursu w Sapporo, w którym także nie zdobył punktów, wobec czego nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Wsezonie 1992/1993 wystartował w czterech konkursach, w tym 5 grudnia 1992 wFalun, gdzie po raz pierwszy wystąpił w zawodach PŚ poza granicami ojczyzny.

Rywalizację wsezonie 1993/1994 zaczął dopiero od42. edycjiTurnieju Czterech Skoczni. Podczas pierwszego konkursu, 30 grudnia 1993 wOberstdorfie zdobył swoje pierwsze w karierze punkty PŚ za zajęcie 20. miejsca. WGarmisch-Partenkirchen zakończył rywalizację już po pierwszej serii, zajmując 51. miejsce. Następnie był szesnasty wInnsbrucku, a wBischofshofen uplasował się na 23. pozycji, co dało mu dwudzieste miejsce w klasyfikacji końcowej. Najlepszy wynik sezonu uzyskał 23 stycznia w Sapporo, gdzie był piętnasty. W marcu 1994 roku Hiroya wystartował namistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie zajął 32. miejsce. Sezon zakończył na 42. pozycji w klasyfikacji generalnej.

Sezon 1994/1995 zaczął od zajęcia 46. miejsca wPlanicy (11 grudnia 1994), a 21 stycznia 1995 na skoczniMiyanomori w Sapporo po raz pierwszy w karierze znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, zajmując miejsce szóste. Punktował następnie w trzech kolejnych konkursach rozgrywanych w Finlandii, ale już w konkursach w Falun, w dniach 4 i 5 lutego 1995 odpadał z konkursu po pierwszej serii. 8 lutego wLillehammer był dziewiąty, cztery dni później wOslo znowu nie zdobył punktów, zajmując 39. miejsce. Ostatnimi konkursami PŚ przedmistrzostwami świata w Thunder Bay były zawody wVikersund, gdzie Japończyk zajmował miejsca na początku trzeciej dziesiątki. Na mistrzostwach Saitō zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, ustępując tylko swemu rodakowiTakanobu Okabe, a wyprzedzając FinaMikę Laitinena. Zdobył tym samym indywidualny medal mistrzostw świata zanim zdołał stanąć na podium zawodów Pucharu Świata. Był to jego największy sukces indywidualny. Na tych samych mistrzostwach wspólnie z Okabe,Naokim Yasuzakim iJin’yą Nishikatą zdobył ponadto brązowy medal w konkursie drużynowym. W konkursie indywidualnym na dużym obiekcie Hiroya nie wystartował. W klasyfikacji generalnej PŚ zajął 27. miejsce.

Pierwsze miejsce na podium zawodów pucharowych, i zarazem pierwsze zwycięstwo, odniósł w pierwszej częścisezonu 1995/1996. Miało to miejsce 17 grudnia 1995 wChamonix, gdzie z wyraźną przewagą zwyciężył przed FinemAri-Pekką Nikkolą i innym Japończykiem –Masahiko Haradą. W tym sezonie jeszcze dwukrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu, a trzynaście razy plasował się w czołowej dziesiątce zawodów. W44. Turnieju Czterech Skoczni był kolejno ósmy w Oberstdorfie, czternasty w Ga-Pa, trzeci w Innsbrucku oraz ósmy w Bischofshofen. W efekcie zajął czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej, tracąc do trzeciegoReinharda Schwarzenbergera zaledwie 0,2 punktu. W klasyfikacji generalnej PŚ zajął ósme miejsce.

Sezon 1996/1997 zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w Lillehammer (30 listopada 1996), plasując się zaDieterem Thomą iKristianem Brendenem. W pięciu kolejnych konkursach plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął. Piąte miejsca w Oberstdorfie i Ga-Pa, dziesiąte w Innsbrucku i czwarte w Bischofshofen dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej45. Turnieju Czterech Skoczni. Piąty był także w obu konkursach wEngelbergu, a w dwóch konkursach w Sapporo był dziewiąty. W zawodach wHakubie po raz pierwszy w tym sezonie znalazł się poza dziesiątką, zajmując 16. miejsce. Jednak już podczas konkursów wWillingen wrócił do ścisłej czołówki, 1 lutego 1997 zajmując szóste miejsce, a dzień później zwyciężył. Było to ostatnie zwycięstwo w karierze Saitō. Podczas zawodów w lotach wTauplitz plasował się w połowie drugiej dziesiątki. Namistrzostwach świata w Trondheim indywidualnie zajął najpierw ósme miejsce na normalnej skoczni, a następnie był 11. na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym wraz zKazuyoshim Funakim, Takanobu Okabe i Masahiko Haradą wywalczył srebrny medal, ulegając tylko reprezentantom Finlandii. Po mistrzostwach zajął 43. miejsce wLahti i 45. miejsce wKuopio. 12 marca 1997 w Falun był trzeci zaPrimožem Peterką oraz Dieterem Thomą. Również trzy dni później, w Oslo stanął na podium, tym razem zajmując drugie miejsce za Funakim. Na zakończenie sezonu w Planicy zajął 11. i 12. miejsce w lotach. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej był piąty.

Piąte miejsce w klasyfikacji generalnej zajął także wsezonie 1997/1998. Ośmiokrotnie stawał na podium, w tym trzy razy był drugi, a pięć razy trzeci. Był między innymi drugi w Oberstdorfie i trzeci w Ga-Pa. W pozostałych konkursach46. Turnieju Czterech Skoczni był dziesiąty w Innsbrucku, a w Bischofshofen zajął 35. miejsce, co dało mu trzynastą pozycję w klasyfikacji końcowej. 11 stycznia 1998 wRamsau Japończycy zajęli wszystkie miejsca na podium: wygrał Funaki, drugi był Harada, a trzeci Saitō. Następnie podczas zawodów wZakopanem zajął najpierw 21. miejsce, a drugiego dnia był czwarty. 5 lutego 1998 w Sapporo zajął 36. miejsce. Naigrzyskach olimpijskich w Nagano indywidualnie był dziewiąty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie, po skoku na 100,0 m zajął 47. miejsce, kończąc rywalizację już po pierwszej kolejce. W konkursie drużynowym razem z Funakim, Haradą i Okabe zdobył złoty medal. We wszystkich pozostałych konkursach sezonu zdobywał punkty, przy czym 1 marca w Vikersund był drugi, 4 marca w Kuopio i 11 marca w Falun trzeci. Zaowocowało to zajęciem trzeciego miejsca w klasyfikacji końcowejdrugiej edycjiTurnieju Nordyckiego. Także na zakończenie cyklu w Planicy najpierw 21 marca był drugi, a następnego dnia trzeci.

Wsezonie 1998/1999 nie udało mu się już stanąć na podium zawodów pucharowych. Po nieudanych startach na początku cyklu – 42. i 48. miejsce w Lillehammer, punktował w większości konkursów, w których wystartował. Najlepszy wynik osiągnął w Sapporo 23 stycznia 1999, gdzie był piąty. Następnego dnia zajął 29. miejsce i był to jego ostatni start w tym sezonie. Poza tym wziął udział w konkursie indywidualnym na dużej skoczni podczasmistrzostw świata w Ramsau w lutym 1999, gdzie zajął dziewiąte miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Wsezonie 1999/2000 dopiero 23 stycznia 2000 w Sapporo znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, zajmując trzecie miejsce zaMartinem Schmittem iJanim Soininenem. Było to równocześnie ostatnie podium w karierze Saitō. W tym sezonie jeszcze dwukrotnie plasował się w czołówce: 10 marca wTrondheim był ósmy, a dwa dni później w Oslo dziesiąty. Dało mu to dwudzieste miejsce w klasyfikacji generalnej. Namistrzostwach świata w lotach w Vikersund w lutym 2000 uplasował się na 37. pozycji.

Ani razu nie pojawił się w zawodach Pucharu Świata wsezonie 2000/2001. Wsezonie 2001/2002 pojawił się tylko w dwóch japońskich konkursach: w Hakubie 24 stycznia 2002 oraz dwa dni później w Sapporo, zajmując odpowiednio 38. oraz 18. miejsce. Częściej startował wsezonie 2001/2002Pucharu Kontynentalnego. Natomiast wsezonie 2002/2003 startował tylko w PK, najlepszy wynik uzyskując 11 stycznia 2003 w Sapporo, gdzie zajął 17. miejsce. Ostatni oficjalny występ na międzynarodowej arenie zaliczył 13 marca 2003 w zawodach Pucharu Kontynentalnego wZaō, gdzie zajął 41. pozycję.

W 2003 zakończył karierę skoczka. Skakał na nartach firmyElan, miał wiązaniaSilvretta i butyAdidas. Od 2010 roku jest trenerem w Japońskim Związku Narciarskim, a także w klubie Snow Brand^[2].

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
9.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	213,5 pkt	21,0 pkt	Jani Soininen
47.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	79,5 pkt	192,8 pkt	Kazuyoshi Funaki
1.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo[3]	933,0 pkt	–

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	12 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia normalna indywidualnie	256,5 pkt	9,5 pkt	Takanobu Okabe
3.	16 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża drużynowo[4]	836,9 pkt	52,1 pkt	Finlandia
8.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	252,5 pkt	11,0 pkt	Janne Ahonen
2.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo[3]	905,0 pkt	50,3 pkt	Finlandia
11.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	228,3 pkt	23,8 pkt	Masahiko Harada
9.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	226,9 pkt	36,5 pkt	Martin Schmitt

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
32.	20 marca	1994	Planica	Loty indywidualnie	317,7 pkt	213,6 pkt	Jaroslav Sakala
37.	13 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	91,5 pkt	445,3 pkt	Sven Hannawald

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	17 grudnia 1995	Chamonix	Tremplin aux Bossons	233,0 pkt	1.	–
2.	4 stycznia 1996	Innsbruck	Bergisel	229,5 pkt	3.	9,3 pkt	Andreas Goldberger
3.	21 stycznia 1996	Sapporo	Ōkurayama	214,4 pkt	3.	9,7 pkt	Ari-Pekka Nikkola iAndreas Goldberger
4.	30 listopada 1996	Lillehammer	Lysgårdsbakken	255,5 pkt	3.	8,1 pkt	Dieter Thoma
5.	2 lutego 1997	Willingen	Mühlenkopfschanze	122,0 pkt	1.	–
6.	13 marca 1997	Falun	Lugnet	188,2 pkt	3.	13,2 pkt	Primož Peterka
7.	16 marca 1997	Oslo	Holmenkollbakken	253,9 pkt	2.	4,6 pkt	Kazuyoshi Funaki
8.	29 grudnia 1997	Oberstdorf	Schattenbergschanze	239,4 pkt	2.	1,5 pkt	Kazuyoshi Funaki
9.	1 stycznia 1998	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	236,9 pkt	3.	6,6 pkt	Kazuyoshi Funaki
10.	11 stycznia 1998	Ramsau	Mattensprunganlage	234,5 pkt	3.	8,5 pkt	Masahiko Harada
11.	1 marca 1998	Vikersund	Vikersundbakken	355,8 pkt	2.	3,5 pkt	Takanobu Okabe
12.	4 marca 1998	Kuopio	Puijo	246,4 pkt	3.	8,8 pkt	Andreas Widhölzl
13.	11 marca 1998	Falun	Lugnet	236,2 pkt	3.	26,1 pkt	Primož Peterka
14.	21 marca 1998	Planica	Bloudkova Velikanka	270,7 pkt	3.	21,0 pkt	Kazuyoshi Funaki
15.	22 marca 1998	Planica	Bloudkova Velikanka	296,0 pkt	2.	2,3 pkt	Noriaki Kasai
16.	23 stycznia 2000	Sapporo	Ōkurayama	264,4 pkt	3.	12,8 pkt	Martin Schmitt

Źródło[6]
Sezon 1991/1992
																					punkty
-	-	44	43	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1992/1993
																	punkty
39	q	38	55	38	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1993/1994
																			punkty
-	-	-	-	-	20	51	16	23	q	-	-	15	35	19	34	32	20	35	73
Sezon 1994/1995
																					punkty
-	46	q	q	39	q	48	-	-	6	8	17	17	28	37	44	9	39	21	22	-	151
Sezon 1995/1996
																												punkty
15	18	9	9	22	15	1	6	8	14	3	8	6	9	12	3	-	-	-	-	6	8	11	8	15	11	12	19	747
Sezon 1996/1997
																									punkty
3	9	8	10	4	7	5	5	10	4	5	5	9	9	16	6	1	18	12	43	45	3	2	11	12	923
Sezon 1997/1998
																											punkty
11	14	6	6	5	16	25	2	3	10	35	3	21	4	-	-	36	8	2	3	6	4	3	11	29	3	2	962
Sezon 1998/1999
																													punkty
42	48	9	16	14	6	23	23	15	18	12	13	35	17	20	32	5	29	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	261
Sezon 1999/2000
																										punkty
27	59	48	29	19	25	32	q	31	31	16	24	17	17	3	14	-	12	15	49	53	q	43	8	10	15	264
Sezon 2001/2002
																						punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	38	18	-	-	-	-	13
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q  – zawodnik nie zakwalifikował się -  – zawodnik nie wystartował

Źródło[6]
Sezon 1993/1994
								-	5
Sezon 1995/1996
						2	2	1	6
Sezon 1996/1997
									4
Sezon 1999/2000
							4	-	-
Legenda
1234-6poniżej 6  -  – zawodnik nie wystartował

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	27 sierpnia	1995	Hinterzarten	Adlerschanze	K-90	92,0 m	94,0 m	246,5 pkt	3.	2,5 pkt	Andreas Goldberger
2.	3 września	1995	Stams	Brunnentalschanzen	K-105	113,5 m	110,0 m	256,8 pkt	2.	4,0 pkt	Karl-Heinz Dorner

Źródło[6]
1994
			punkty
19	27	16	583,7
1995
				punkty
8	36	3	2	830,5
1996
					punkty
9	15	32	29	24	54
1997
					punkty
35	48	q	31	21	10
1998
						punkty
-	-	-	-	8	6	72
1999
					punkty
-	-	-	24	-	7
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

1. Lillehammer – 5 grudnia 1993 (1. miejsce)
2. Sankt Moritz – 26 grudnia 1993 (2. miejsce)
3. Sapporo – 25 lutego 1995 (2. miejsce)
4. Hakuba – 29 stycznia 2000 (3. miejsce)
5. Hakuba – 30 stycznia 2000 (1. miejsce)

Źródło[6]
Sezon 1993/1994
																																	punkty
35	1	9	23	5	2	-	-	15	14	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	296
Sezon 1994/1995
																																							punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	19	18	8	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	2	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	137
Sezon 1996/1997
																																														punkty
-	-	-	21	16	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	25
Sezon 1997/1998
																																																		punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	34	35	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1999/2000
																																																			punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	24	12	-	-	-	-	-	-	-	-	-	5	5	4	-	-	-	-	3	1	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	329
Sezon 2001/2002
																																													punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	5	10	29	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	27	5	-	-	-	122
Sezon 2002/2003
																																			punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	34	17	35	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	31	41	-	-	14
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja -  – zawodnik nie wystartował

• SAITO Hiroya - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-10]. (ang.).
• Adam Kwieciński: SAITOH Hiroya 1970.09.01 JPN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-10-10].

• Japońscy medaliści olimpijscy
• Japońscy olimpijczycy (Nagano 1998)
• Japońscy skoczkowie narciarscy
• Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1995
• Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1997
• Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998
• Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998
• Urodzeni w 1970