 | |||
| Imię i nazwisko | Henri Vangeon | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 15 marca 1875 | ||
| Data i miejsce śmierci | 13 czerwca 1944 | ||
| Narodowość | |||
| Epoka | |||
| |||
Henri Vangeon, ps. Henri Ghéon (ur.15 marca1875 wBray-sur-Seine, zm.13 czerwca1944 wParyżu) –francuski powieściopisarz, nowelista i dramaturg, jeden z przedstawicieliXX-wiecznegomodernizmu.
Tworzyć zaczął w wieku osiemnastu lat, kiedy to przeniósł się do stolicy kraju w celu rozpoczęcia studiów medycznych. Był jedną z najciekawszych postaci paryskiejcyganerii artystycznej, zawierając liczne przyjaźnie z najwybitniejszymi twórcami swojej epoki, min. zFrancisem Jammesem czyStéphane’em Mallarmém. Pierwsze próby literackie Ghéona wynikały z fascynacjisymbolizmem; ich głównym źródłem inspiracji była przy tym tak zwana „powieść modernistyczna” spod znakuAugusta de Villiersa de L’Isle-Adama, łącząca w sobie różne style i techniki, a także efekty muzyczne. Później skłaniał się jednak w stronę satyry społecznej z lekkimi tendencjami do nowatorstwa formy.
Przyjaźń zAndrém Gide’em zaowocowała powstaniemNouvelle Revue Française, którego Ghéon był jednym z filarów i najważniejszych współzałożycieli.
Kiedy w1914 wybuchłaI wojna światowa, pisarz musiał zarzucić pracę literacką, aby zająć się pomocą medyczną dla rannych żołnierzy. Bezpośrednie doświadczenie okrucieństw wojny sprawiło, że po jej zakończeniu Ghéon zwrócił się w stronęwiary katolickiej. Jednocześnie gruntownej metamorfozie – zarówno pod względem stylu, jak i treści – uległa jego twórczość literacka: zanurzone w duchuchrześcijańskim powieści i poezje z tego okresu upodabniają się doopisu mistycznego.
Napisał szereg książek na temat żywotów świętych Kościoła katolickiego, w tym:
Opracowania :
