Hebron (arab.الخليل,Al-Chalil;hebr.חֶבְרוֹן) – miasto położone naWyżynie Judzkiej, naZachodnim Brzegu. Największe miasto Zachodniego Brzegu i drugie po względem wielkości wPaństwie Palestyna (po mieścieGaza), liczące 215 571palestyńskich mieszkańców (w 2020)[1]. W wydzielonej strefie H2 na granicy Starego Miasta Hebronu mieszka także ok. 500-850 osadników żydowskich[2][3][4].
Hebron jest otoczony murem, wysokim na niemal dwanaście metrów, wzniesionym przezHeroda Wielkiego. W 2017 roku stare miasto Hebronu zostało wpisane nalistę światowego dziedzictwa UNESCO i jednocześnie uznane za obiekt zagrożony[5].
W mieście działa publicznyUniwersytet Hebroński kształcący obecnie[kiedy?] prawie 9000 studentów[6], z których ⅔ to kobiety.
W dniach 23–24 sierpnia 1929 roku w Hebronie doszło dopogromu ludności żydowskiej, zginęło 67 osób, a wielu pozostałych Żydów mieszkających w mieście zostało ewakuowanych przez Brytyjczyków zarządzających terenem Palestyny do Jerozolimy[9].
25 lutego 1994 izraelski osadnikBaruch Goldstein wtargnął do meczetu Abrahama w muzułmańskiej części kompleksu zwanego grobem patriarchów (Makpela) i otworzył ogień z M-16 do modlących się, zabijając 29 i raniąc setki osób. Goldstein był amerykańskim Żydem wychowanym wBrooklynie, członkiemŻydowskiej Ligi Obrony i zwolennikiemfundamentalistycznej żydowskiej partiiKach, zdelegalizowanej w Izraelu krótko po tej masakrze.
W 1997 roku na mocy tzw. umowy hebrońskiej miasto zostało podzielone na dwie części: H1 o wielkości 18 km², zamieszkaną przez większą część hebrończyków i kontrolowaną całkowicie przez Palestyńczyków[potrzebny przypis], oraz H2 o powierzchni około 4,5 km² pod kontrolą izraelską. W H2 leżą izraelskie osiedla, nielegalne z punktu widzenia prawa międzynarodowego.
↑P. Paszkiewicz,W służbie Imperium Rosyjskiego 1721-1917. Funkcje i treści ideowe rosyjskiej architektury sakralnej na zachodnich rubieżach Cesarstwa i poza jego granicami, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1999, s. 209,ISBN 83-85938-13-3.
