Howard Hickman (1911–1915; rozwód) George Langford (1922–1925; jego śmierć) James Lloyd Crawford (1941–1945; rozwód) Larry Williams (1949–1950; rozwód)
McDaniel to również profesjonalna muzyczka, aktorka komediowa i teatralna, spikerka radiowa, gwiazda telewizji. Hattie McDaniel była w istocie pierwszą czarnoskórą kobietą, która śpiewała w amerykańskim radiu. W ciągu swojej kariery, McDaniel pojawiła się w ponad 300 filmach, ale jej nazwisko rzadko pojawiało się w napisach końcowych. Prywatnie wyróżniała się hojnością, elegancją i urokiem.
McDaniel posiada dwie gwiazdy wHollywood Walk of Fame: jedną za jej wkład w rozwój radia, znajdującą się przy 6933Hollywood Boulevard, a drugą, gwiazdę filmową, znajdującą się przy 1719 Vine Street. W1975 roku została wpisana na listę Black Filmmakers Hall of Fame, a w 2006 została pierwszym czarnoskórym zdobywcąOscara, którego podobiznę umieszczono na znaczku pocztowym.
Hattie McDaniel urodziła się10 czerwca1895 wWichita, w stanieKansas, jako córka byłych niewolników. Była najmłodszym z trzynaściorga dzieci. Jej ojciec Henry McDaniel walczył wwojnie secesyjnej w 122-im USCT, a jej matka, Susan Holbert, była wokalistką muzyki religijnej. W1900 roku rodzina przeniosła się do stanuKolorado, pierwotnie zamieszkując wFort Collins, a następnie wDenver, gdzie Hattie dorastała i ukończyła Denver East High School. Jej rodzeństwo, podobnie jak ona, pracowało w przemyśle rozrywkowym. Brat Sam McDaniel (1886–1962), był komikiem i aktorem, a siostraEtta McDaniel była aktorką.
Oprócz śpiewania, Hattie zajmowała się pisaniem tekstów, a swoje umiejętności doskonaliła podczas pracy z ojcem w jego autorskim show. Po śmierci jej brata Otisa w1916 roku, zespół zawiesił działalność, aż do1920 roku. W okresie od 1920 do 1925, Hattie występowała wMelony Hounds profesora George’a Morrisona w stacji KOA wDenver. W latach 1927–1929 wiele piosenek Hattie grały rozgłośnie Okeh Records oraz Paramount Records wChicago.
Kiedy naWall Street nastąpił wielki krach w 1929 roku, McDaniel zatrudniła się jako kelnerka w Madrid Club wMilwaukee. Pomimo niechęci właściciela zaczęła również śpiewać na scenie klubu.
W1931 roku McDaniel przeprowadziła się doLos Angeles, gdzie mieszkał jej brat Sam, oraz siostry Etta i Orlena. Utrzymywała się jako pomoc domowa lub kucharka. Sam tymczasem pracował nad programemThe Optimistic Do-Nut Hour w radiu KNX, do którego zaangażował siostrę. Pojawiła się w audycji jako Hi-Hat Hattie, pokojówka, która zbyt często zapomina „gdzie jej miejsce”. Show stał się niezwykle popularny, ale jej pensja była tak niska, że musiała kontynuować pracę jako służąca.
Jej pierwszym filmem był wThe Golden West (1932), gdzie wystąpiła jako służąca. Przez bardzo długi okres grywała epizodyczne role pokojówek lub kucharek. W 1933 roku wystąpiła u bokuMae West w obrazieNie jestem aniołem.
FilmSędzia Priest (1934), w reżyseriiJohna Forda, był pierwszy obrazem w którym zagrała pierwszoplanową rolę. W filmie wykorzystano jej talent muzyczny, m.in. w duecie z partnerującym jej Willem Rogersem. McDaniel i Rogers zaprzyjaźnili się podczas kręcenia filmu. Następnie McDaniel otrzymała znaczącą rolę niechlujnej pokojówki w filmieAlice Adams, gdzie wystąpiła u bokuKatharine Hepburn. Wystąpiła również w filmieChińskie morza (1935), gdzie wcielała się w pokojówkęJean Harlow. W filmie wystąpił równieżClark Gable.
Mniej więcej w tym czasie, zaczęła być krytykowana przez członków społeczności Afroamerykanów, za rolę w filmieMały pułkownik, w którym przedstawiła tęsknotę osób czarnoskórych do powrotu do Starego Południa. Jak na ironię, film z McDanielAlice Adams, zbojkotowała publiczność ze Starego Południa. McDaniel wcieliła się w postać impertynenckiej, niezależnie myślącej i upartej pokojówki.
Rywalizacja o rolę Mammy wPrzeminęło z wiatrem, była niemal tam samo zacięta jak w przypadku obsadzenia roliScarlett O’Hary.Eleanor Roosevelt napisała list do producenta filmuDavida O. Selznicka, w którym proponowała do roli Mammy, własną służącą Elizabeth McDuffie. Sama McDaniel nie myślała o otrzymaniu roli, gdyż była postrzegana jako aktorka komediowa. ToClark Gable polecił ją do tej roli, a kiedy McDaniel przyszła na przesłuchanie ubrana w strój pokojówki, rolę otrzymała.
Loew's Grand Theatre na Peachtree Street wAtlancie, w stanieGeorgia, został wybrany jako miejsce premieryPrzeminęło z wiatrem, w piątek,15 grudnia1939 roku. Wszyscy czarnoskórzy filmowcy, którzy uczestniczyli w realizacji filmu, nie zostali zaproszeni na premierę obrazu.David O. Selznick, próbował zaprosić Hattie McDaniel, ale studioMGM odradzało mu to, z powodu przepisów segregacyjnych Georgii, które wymagałyby od McDaniel zatrzymanie się tylko w hotelu dla czarnych, jak i zakaz siedzenia obok białych podczas prezentacji filmu.Clark Gable zagroził bojkotem premiery filmu bez McDaniel, ale ta przekonała go do wzięcia udziału w premierze. McDaniel wzięła udział w premierze filmu wHollywood, która odbyła się28 grudnia1939 roku.
Rola prostodusznej Mammy, która wielokrotnie upomina swoją panią,Scarlett O’Harę (Vivien Leigh), i która drwi zRhetta Butlera (Clark Gable), w wykonaniu McDaniel została w1940 roku nagrodzonaOscarem dlanajlepszej aktorki drugoplanowej. McDaniel stała się pierwszą osobą pochodzenia afrykoamerykańskiego, która otrzymała Oscara. Była też pierwszą w historii, która została nominowana. „Kochałam Mammy” powiedziała McDaniel. „Myślę, że rozumiem ją, ponieważ moja babcia również pracowała na plantacji, innej niż Tara”.
Jej ostatnim filmem była komediaFamily Honeymoon. Aktorka była aktywna w radio, gdzie występowała w słuchowiskuBelulah. Program był niezwykle popularny, doczekał się też wersji telewizyjnej, w której początkowo grała McDaniel, jednak po tym jak dowiedziała się, że ma raka piersi, zrezygnowała. Zastąpiła ją aktorka Louise Beavers.
