.jpg) | |||
| Państwo działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||
| profesor nauk chemicznych | |||
| Specjalność: biochemia | |||
| Alma Mater | |||
| Nauczyciel akademicki | |||
| Uczelnia | |||
| Nagrody | |||
| |||
Hartmut Michel (ur.18 lipca1948 wLudwigsburgu) – niemiecki biochemik, laureatNagrody Nobla.
W 1969 roku, po okresie służby wojskowej, podjął studia naUniwersytecie w Tybindze, który jako jedyny w ówczesnychNiemczech umożliwiał studiowanie biochemii już od pierwszego roku. Swoją pracę dyplomową na temat aktywności ATPazy u bakterii, pisał w Instytucie Biologii Maxa Plancka wTybindze. W 1975 roku wraz zDieterem Oesterhaltem przeniósł się naUniwersytet w Wurzburgu. Tam podjął próby uzyskania kryształówbakteriorodopsyny, które okazały się na tyle obiecujące, że podjął współpracę z zespołem krystalografów działających wInstytucie Biochemii im. Maxa Plancka wMartinsried podMonachium, kierowanym przezRoberta Hubera. Uzyskane kryształy okazały się jednak zbyt małe i miały zbyt nieuporządkowaną strukturę.
Z tego względu Michel podjął próby uzyskania kryształów innychbiałek błonowych, zwłaszcza biorących udział w procesiefotosyntezy. Prowadzone w latach 1982–1985 przez niego orazJohanna Deisenhofera badaniarentgenostrukturalne pozwoliły na wyznaczenie dokładnego położenia ponad 10 tysięcy atomów w białku.
W 1988 roku otrzymał, wraz zRobertem Huberem iJohannem Deisenhoferem,nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za wyznaczenie trójwymiarowej struktury centrum reakcji fotosyntezy u bakterii.
