Pierwsze wzmianki o osadzie targowej w miejscu dzisiejszego miasta pochodzą z 1022. W XII w. w mieście rezydował książęHenryk Lew z dynastiiwelfickiej. Prawa miejskie Hanower otrzymał od cesarza w 1241.
W XIV wieku miasto zostało okalane murem miejskim, w skład którego weszły 34 baszty obronne. Wiele z tych baszt zachowało się do dziś (np. Pferdeturm, Döhrener Turm, Lister Turm, Beginenturm). W tym samym wieku zbudowano także bramy miejskie (np. Steintor) i kilka gotyckich kościołów (Marktkirche, Kreuzkirche)[3]. W XIV w. był członkiemHanzy.
W czasachReformacji, mieszczanie Hanoweru przychylali się do głoszonych przez ruch reformatorski haseł i w czasie zgromadzenia na miejskim rynku w czerwcu 1533 ogłosili swoje poparcie dla tezMarcina Lutra. Bardziej konserwatywna Rada miejska próbowała powstrzymać zmiany, lecz wola mieszczan okazała się silniejsza, co doprowadziło do ucieczki Rady do pobliskiego katolickiego miastaHildesheim[3].
W 1636 swą siedzibę przeniósł do Hanoweru książę Calenbergu. Odtąd miasto było stolicąElektoratu Hanoweru, nieistniejącego już państwa niemieckiego.
W latach 1725–1767 burmistrzem miasta byłChristian Ulrich Grupen (1692–1767).Grupen był najsłynniejszym i prawdopodobnie najzdolniejszym burmistrzem w historii miasta[według kogo?]. Był człowiekiem wykształconym, budował kościoły, odnawiał budynki użyteczności publicznej. Patronował badaniom naukowym i historycznym.
Od 1814 Hanower był stolicą nowo utworzonegoKrólestwa Hanoweru. W 1837 wygasła unia Wielkiej Brytanii i Hanoweru. W 1866 miasto Hanower zostało wraz z całym państwem wcielone doPrus po ataku pruskich wojsk. Odtąd do 1946 roku Hanower był stolicąProwincji Hanower.
W 1871 prowincja i miasto znalazły się wraz z Królestwem Prus w granicachzjednoczonych Niemiec. W 1900 Hanower był 10. największym miastem Niemiec.
W czasieII wojny światowej pierwszyaliancki samolot znalazł się nad Hanowerem już 4 września 1939, jednak wówczas doszło jedynie do zrzutu ulotek propagandowych. 1 sierpnia 1940 doszło do rzeczywistego bombardowania centrum miasta. Najbardziej nasilony okres bombardowań miał miejsce 9 października 1943 w tzw.Czarny Dzień, kiedy to w wyniku nalotów zginęło ponad 1000 osób. Ostatecznie, na koniec wojny, Hanower był silnie zniszczony wskutek bombardowań z centrum w 90% leżącym w gruzach[4].
W 1945 znalazł się w brytyjskiej strefie okupacyjnej Niemiec. 23 sierpnia 1946 został stolicą nowo utworzonego kraju Hanower, który istniał 92 dni. Z połączenia Hanoweru oraz wolnych krajów Brunszwiku, Oldenburga i Schaumburg-Lippe jeszcze w 1946 utworzono kraj związkowyDolna Saksonia, w którym Hanower pełni funkcję stołeczną. W 2014 Hanower był trzynastym pod względem wielkości miastem Niemiec. W mieście zamieszkują liczne grupy obcokrajowców, najliczniejsze stanowią przybysze zTurcji,Polski iGrecji.
Stary ratusz, w stylu gotyckim, odrestaurowany, naprzeciw hali targowej;
Nowy ratusz w stylu późnego historyzmu, otwarty w 1913, z kopułą o wysokości niemal 100 metrów, z której rozpościera się widok na miasto. Dostęp do szczytu kopuły zapewnia krzywa winda (poruszająca się najpierw pionowo w górę, a później pod kątem 17 stopni);
Marktkirche, w stylu gotyckim, obecna budowla z około 1320, z 98-metrową wieżą;
Ogrody Królewskie (Königliche Gärten Herrenhausen) o powierzchni 136 ha, z ekspozycją dot. historii ogrodów w Pałacu Herrenhausen[5].
W mieście odbywają się międzynarodowe targi przemysłowe, np.Targi Hanowerskie (Hannover Messe). Od 1986 do 2018[6] co roku odbywały się tu największe targi IT na świecie zwaneCeBIT. W 2000 Hanower był gospodarzem Światowej WystawyExpo 2000.
%2c_Neues_Rathaus_--_2014_--_6489.jpg)
%2c_Kurf%25C3%25BCrst_von_Braunschweig-L%25C3%25BCneburg%2c_K%25C3%25B6nig_von_Gro%25C3%259Fbritannien_und_Irland_und_Titulark%25C3%25B6nig_von_Frankreich%2c_Skulptur_vom_Bildhauer_Carl_(Karl)_Rangenier%2c_um_1862%2c_Welfenschloss_Hannover.jpg)
