HTTP 404 lubNot Found –kod błędu odpowiedzi HTTP wskazującego na to, żeklient jest w stanie komunikować się zserwerem, ale ten nie może znaleźć żądanegopliku, lub jest on skonfigurowany, aby nie spełnić żądania i nie wyświetlać informacji.
Błędy 404 nie powinny być mylone z błędem „server not found” lub podobnymi, kiedy to klient nie może połączyć się z serwerem. Podobnym kodem do błędu 404 jest HTTP 410 (błąd 410) oznaczający, że zasób docelowy nie jest już dostępny na serwerze początkowym i że ten warunek może być trwały[1].
Podczas komunikacji przez HTTP żądana jest od serwera odpowiedź, tak jak w przypadku gdyprzeglądarka internetowa wysyła żądanie pobrania plikuHTML z numerycznym kodem odpowiedzi i podobnym doe-maila komunikatemMIME. W kodzie 404, pierwsza „4” oznacza błąd klienta, taki jak źle wpisanyURL. Kolejne dwie cyfry oznaczają wystąpienie konkretnego błędu. Używanie przez HTTP trójcyfrowych kodów jest podobne do wcześniejszych protokołów jakFTP czyNNTP.
Popularna legenda twierdzi, jakoby kod błędu 404 wziął swoją nazwę od numeru pokoju w laboratoriachCERN, w którym zostało opracowaneWorld Wide Web, jednakże w CERN nie ma pokoju 404[2].
Każdy kod odpowiedzi ma przyporządkowany łańcuch znaków wjęzyku angielskim. Przy kodzie 404 jest to „Not Found”. Serwery, które wysyłają kod 404, zazwyczaj zawierają krótki plik HTML, który zawiera wzmiankę zarówno o numerycznym kodzie, jak i łańcuchu znaków. Te komunikaty mogą być dostosowywane do użytkownika w wielu rodzajach serwerów. Przykładowo wApache może być to zrobione przez umieszczenie na serwerze pliku.htaccess lub przez edycję httpd.conf.
Internet Explorer nie wyświetla niestandardowych komunikatów, które są mniejsze niż 512bajtów. Zamiast tego używa swojego wbudowanego komunikatu o błędzie. To domyślne zachowanie może być zmienione przez menu Narzędzia > Opcje internetowe i odznaczenie „Pokaż przyjazne komunikaty o błędach HTTP” w zakładce Zaawansowane.
Błąd 404 jest często zwracany, kiedy strona została przesunięta w inne miejsce lub usunięta. W pierwszym przypadku lepiej użyć odpowiedzi 301 Moved Permanently, która może być ustawiona w większości serwerów, lub przez URL rewriting. W drugim przypadku odpowiedź powinna brzmieć 410 Gone. Ponieważ te dwie opcje wymagają specjalnej konfiguracji serwera, większość stron internetowych nie używa ich.
Popularność WWW wprowadziła użycie „404” jakoneologizmu, który oznacza zaginioną rzecz lub osobę. Również popularne stało się tworzenie humorystycznych stron 404 oraz witryn grupujących najciekawsze strony 404.
Niektórestrony internetowe pokazują błąd „nie znaleziono”, jednak zwracając kod HTTP„200 OK”. Jest to tak zwanemiękkie 404. Miękkie 404 stwarzają problemy przy automatycznych metodach sprawdzania, czy link jest sprawny, czy nie.Heurystyka odkrywania miękkich 404 została zaproponowana przez Bar-Yossef[3].
W lipcu 2004 brytyjska spółka telekomunikacyjnaBT Group wprowadziła Cleanfeed – system blokowania stron, który zwraca błąd 404 dla każdego zapytania do stron zidentyfikowanych jako nielegalne przezInternet Watch Foundation[4].Rządy, którecenzurują Internet, również często zwracają nieprawdziwe błędy 404, kiedy użytkownik próbuje skorzystać z zablokowanej strony internetowej[potrzebny przypis].
 | Zobacz multimedia związane z tematem:HTTP 404 |
