Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadaminazewnictwa binominalnego opisał w 1776 roku niemieckizoolog, nadając mu nazwęCamelus guanicoe[2].Holotyppochodził zPatagonii, wArgentynie[8]. Okaz typowy nie został określony[9]. Podgatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1913 roku szwedzkiprzyrodnikEinar Lönnberg nadając mu nazwęLama huanachus cacsilensis[3]. Okaz typowy pochodził z peruwiańskiej strefy andyjskiej zwana Cacsile (Region Puno)[10]. Okaz typowy znajdował się wNaturhistoriska riksmuseet wSztokholmie[11].
Historycznie rozpoznano cztery podgatunki, ale ostatnie badania molekularne z użyciem sekwencjicytochromu bmtDNA wykazały, że istnieją dwa podgatunki: populacje peruwiańska i północnochilijska zawarte wcacsilensis i pozostałośćkladu zawarta wguanicoe[8]. Potrzebna jest znacząca rewizja biogeograficzna tych dwóch podgatunków, zwłaszcza analiza i klasyfikacja populacji w ujęciu regionalnym i ekosystemowym[8]. AutorzyIllustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwapodgatunki[8].
Długość ciała (bez ogona) 190–215 cm, długość ogona 23–27 cm, wysokość w kłębie 90–130 cm; masa ciała 90–140 kg[14]. Długa, płowa sierść na grzbiecie i bokach, krótsza, jasna na brzuchu. Kończyny smukłe, szyja długa, cienka, ogon bardzo krótki, zaokrąglony i puszysty. Sierść w różnych odcieniach brązu – na grzbiecie długa, ciemniejsza, na brzuchu krótka, wyraźnie jaśniejsza.Noworodki osiągają ciężar ciała średnio 13 kg (7–15 kg)[14].
Gwanako andyjskie występuje na rozległych przestrzeniach. Zwierzę to zamieszkuje zazwyczaj suche tereny, szczególnie w pobliżu zwrotnika na południe od równinyGran Chaco. Gwanako andyjskie występuje również na sawannach i półpustynnych terenach.
↑abR.B.R.B.BaldiR.B.R.B. i inni,Lama guanicoe, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2022-1 [dostęp 2022-09-12](ang.).
↑Nazwy zwyczajowe za:W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 169.ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑abK. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 101, seria: Mały słownik zoologiczny.ISBN 83-214-0637-8.
↑Zygmunt Kraczkiewicz: Ssaki. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne – Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
↑abB.A. González, R.E. Palma, B. Zapata & J.C. Marín. Taxonomic and biogeographical status of guanaco Lama guanicoe (Artiodactyla, Camelidae). „Mammal Review”. 36 (2), s. 157–178, 2006.DOI:10.1111/j.1365-2907.2006.00084.x. (ang.).
.jpg)