Ten artykuł dotyczy broni. Zobacz też:inne znaczenia tego słowa.
Grot,żeleźce – ostre, najczęściej metalowe zakończeniestrzał,broni drzewcowej orazdrzewcchorągwi czy innych znaków wojskowych. Groty mogły być płaskie, paraboliczne, trójkątne lub czworokątne, przeznaczone do zadawaniaran szarpanych,ciętych lubkłutych. Groty strzał nierzadko posiadały zadziory skierowane ku drzewcu, które utrudniały wyjęcie strzały z ciała, powodując jednocześnie większe obrażenia. Istniały także tępe groty, używane podczasturniejów rycerskich. Grot mocowano za pomocą tulei nakładanej na drzewce lub za pomocą kolca wbijanego w drzewce.
Pierwsze typy grotów, pochodzące zepoki kamienia, wykonane były najczęściej zkrzemienia lub wycięte z kości.
Groty w łucznictwie tarczowym mają zazwyczaj kształt paraboliczny, dla jak najlepszych własności aerodynamicznych. Wykonywane są zestali,aluminium lubtytanu.
Groty mogą być wklejane do środka promieni lub wkręcane we wcześniej wklejone tuleje.
Grotami mogą być także ostrza dekorujące oraz zwieńczające płoty i bramy.
 | Zobacz hasłogrot w Wikisłowniku |