Mierzący 203 cm wzrostu koszykarz studiował na uniwersytecieDuke (dwa tytuły mistrzaNCAA). DoNBA został wybrany z 3. numerem wdrafcie1994 przezDetroit Pistons. Szybko stał się gwiazdą ligi, w pierwszym roku gry został debiutantem roku (wspólnie zJasonem Kiddem). Jako pierwszy rookie w historii został wybrany do udziałumeczu gwiazd NBA z największą liczbą głosów. W sumie brał w nim udział siedmiokrotnie.
Niezwykle wszechstronny zawodnik (point forward), w sezonie 1995/1996 był liderem zespołu w trzech najważniejszych statystykach - punktów, zbiórek i asyst. Wyczyn ten powtórzy jeszcze dwukrotnie. Znalazł się w składziereprezentacji na igrzyska w Atlancie. Koszykarzem Pistons był do 2000, kiedy to odszedł doOrlando Magic[3]. W tym okresie zaczęły się problemy Hilla z kontuzjami - przez siedem lat (2000-2007) tylko dwa razy rozegrał więcej niż połowę spotkań w sezonie regularnym, a sezon 2003/04 stracił całkowicie. Po zakończeniu kontraktu w Orlando - latem 2007 - został graczem Suns. W 2012 roku podpisał dwuletni kontrakt zLos Angeles Clippers[4].
Grant Hill przez całą swoją karierę w NBA nosi na koszulce nr 33 (taki sam jak w college’u). W 2013 roku ogłosił zakończenie kariery sportowej.
↑Krzysztof Uzdowski: Grant Hill w Clippers. ZkrainyNBA.com, 17 lipca 2012. [dostęp 2012-10-10]. [zarchiwizowane ztego adresu (17 października 2012)]. (pol.).