Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Granica polsko-rumuńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Granica międzypaństwowa
Mapa
Państwagraniczące

 Polska
 Rumunia

Okres istnienia

19191939

W obecnym przebiegu

nie istnieje

Długość

338[1] km

Multimedia w Wikimedia Commons

Granica polsko-rumuńska − istniejąca wokresie międzywojennym granica państwowa o długości 338km[a] pomiędzyII Rzeczpospolitą iKrólestwem Rumunii.

Kształtowanie się granicy

[edytuj |edytuj kod]

Rumuńska armia zajęła dawnyhabsburski kraj koronnyBukowinę oraz południowo-wschodnią częśćGalicji, ograniczoną linią łączącą rzekiDniestr iCisa, do końca maja 1919 roku (zob.Okupacja Pokucia przez Rumunię). Bukowina była zamieszkana przezRumunów iUkraińców, natomiast południowo-wschodnia Galicja była ukraińskojęzyczna, z wyjątkiem polskiego osadnictwa w miastach. Wojska polskie opanowały natomiast pozostałe terytoriumGalicji Wschodniej zeStanisławowem włącznie do połowy lipca 1919. W ramach regulowania granicy w sierpniu 1919 Rumuni przekazali Polsce kontrolowane przez siebie terytoria galicyjskie. Granica pomiędzy obu państwami miała przebieg taki jak przedwojenna granica międzykrajami koronnymiPrzedlitawiiGalicją iBukowiną[3].

Przebieg granicy

[edytuj |edytuj kod]
Słupek graniczny ze szczytu Łostuń wGórach Marmaroskich, obecnie na terenie stacji kolejowej wVișeu de Sus

Granica polsko-rumuńska rozpoczynała się odtrójstykupolsko-czechosłowacko-rumuńskiego, położonego na szczycieStogu (1653 m n.p.m.) wKarpatach Marmaroskich. Dalej podążała na wschód grzbietem tego masywu aż do położonego naPrzełęczy Banulskiej źródła potoku Munczelus (Menczył). Od tego miejsca granica skręcała na północ i biegła wzdłuż Munczelusu, następnie Perkałabu,Białego Czeremoszu iCzeremoszu aż dochodziła do jego ujścia doPrutu. Potem wędrowała na północ, wprost doDniestru. Trójstyk polsko-rumuńsko-radziecki, będący ostatnim punktem granicy polsko-rumuńskiej, znajdował się u ujściaZbruczu doDniestru. Dokładnie opisana w Końcowym Protokole Delimitacyjnym między Polską a Rumunią podpisanym 17 maja 1935 roku[4].

Wyznaczenie granicy z Rumunią przeciągnęło się do lat trzydziestych. Było trudne ze względu na pretensje Rumunów do południowej, górskiej częściPokucia. Polacy odrzucili pomysł wymiany terytorium Bukowiny za południowe Pokucie, m.in. z powodu odkrytych złóż mineralnychGór Czywczyńskich.

Granicę wyznaczały żeliwne słupy graniczne – mniejsze, zwieńczone sześcianem z literami P i R, oraz większe, z godłami na tabliczkach ponad sześcianami[5]. Granica państwowa przebiegała wzdłuż południowych granicwojewództwa stanisławowskiego iwojewództwa tarnopolskiego.

Przejścia graniczne

[edytuj |edytuj kod]
Granica polsko-rumuńska na rzeceCzeremosz kołoKut, 1930
StrażnicaKorpusu Ochrony Pogranicza na granicy

Wokresie międzywojennym na granicy funkcjonowało kilkaprzejść granicznych, z których najważniejsze znajdowały się naDniestrze wZaleszczykach oraz w doliniePrutu zaŚniatynem. Szczególnie to pierwsze odegrało bardzo dużą rolę we wrześniu 1939 roku – wtedy to oddziały polskie przechodziłyzaleszczycki most w nadziei kontynuowania walki z Niemcami i Sowietami przy boku zachodnich sojuszników – Francji i Anglii. Nadzieje te okazały się złudne, gdyż żołnierze zostali internowani i przewiezieni do obozów wDobrudży.

Konwencja z 7 grudnia 1929 roku pomiędzy Polską i Rumunią ustaliła następujące przejścia graniczne[6]:

Przejścia z urzędami celnymi

[edytuj |edytuj kod]

Przejścia bez urzędów celnych

[edytuj |edytuj kod]

Uwagi

[edytuj |edytuj kod]
  1. Henryk Dominiczak określa długość granicy z Rumunią na 349 km[2]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. E. RomerAtlas Polski wspolczesnej, 1928
  2. Dominiczak 1997 ↓, s. 218.
  3. Polityka. Wydanie specjalne 2/2008. Niepodległość 1918
  4. Końcowy protokół delimitacyjny między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Rumunii, podpisany w Bukareszcie dnia 17 maja 1935 r., „Dziennik Ustaw” (Dz.U. z 1937 r. nr 3 poz. 27),Internetowy System Aktów Prawnych, 14 stycznia 1937 [dostęp 2022-08-26] (pol.).
  5. Andrzej Wielocha "Przedwojenne Bieszczady, Gorgany i Czarnohora. Najpiękniejsze fotografie", Wydawnictwo RM, Warszawa 2013
  6. Convenţie din 7 decembrie 1929 între Regatul României şi Republica Poloniei privitoare la înlesnirea traficului de frontieră local româno-polon, „Monitorul Oficial” (83), Portal Legislativ, 9 kwietnia 1931 [dostęp 2022-08-30] [zarchiwizowane zadresu 2022-08-30] (rum.).

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
  • Michał Jurecki: Bukowina. Kraina łagodności. Kraków: Wydawnictwo Bezdroża, 2001.ISBN 83-913283-2-5.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997.ISBN 83-11-08618-4.

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Granice Polski
Granice obecne
(od 1993)
GranicePRL(1945–1989)
i nieistniejąceIII RP(1989–1993)
GraniceII RP
(1918–1939)
GraniceI RP
(1569–1795)
Inne granice historyczne
Znak granica państwa
Znak granica państwa
Granice Rumunii
Granice obecne
Granice historyczne
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Granica_polsko-rumuńska&oldid=76182112
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp