Gottlieb Daimler urodził się jako Gottlieb Wilhelm Daimler 17 marca 1834 roku wSchorndorfie wWirtembergii[1]. Jego ojciec Johannes Däumler (1801–75) był tamtejszym mistrzempiekarskim w Schorndorfie[1].
Po ukończeniu w wieku 14 latszkoły podstawowej podjął w 1848 roku naukę w zawodzierusznikarza, którą ukończył po 4 latachegzaminemczeladniczym, prezentując pistolet kieszonkowy[1]. W latach 1852–1853 kontynuował naukę w królewskiej szkole zawodowej[2], gdzie został zauważony przezFerdinanda von Steinbeisa(inne języki) (1807–1893), który zarekomendował Daimlera do stypendium finansującego zagraniczną praktykę zawodową[1]. W latach 1853–1857 Daimler pracował w zakładach maszynowych wGraffenstaden wAlzacji[2].
Po powrocie, Daimler w 1862 roku podjął pracę jako konstruktor w fabryce wyrobów metalowych wGeislingen an der Steige[1]. W 1865 roku, z uwagi na brak możliwości realizacji własnych pomysłów, zrezygnował z posady. W tym samym roku został kierownikiem fabryki maszyn wReutlingen, gdzie po raz pierwszy zetknął się zWilhelmem Maybachem (1846–1929)[1].
W 1867 roku Daimler poślubił Emmę Kurz (1843–89), z którą miał pięcioro dzieci – trzech synów i dwie córki[1].
W tym samym roku, za wstawiennictwem Steinbeisa, Daimler został wysłany jako przedstawiciel rządu Wirtembergii do Paryża, gdzie zapoznał się z silnikiemNikolausa Otto (1832–1891) wyprodukowanym przezGasmotorenfabrik Deutz[1].
W 1869 roku został członkiem zarządu wszystkich warsztatów „Karlsruher Maschinenbaugesellschaft” wKarlsruhe[2]. Wkrótce dołączył do niego Maybach jako kreślarz techniczny[2].
W 1872 roku Nikolaus Otto powierzył Daimlerowi kierownictwo wydziału produkcyjnego w Fabryce Silników Spalinowych Gazowych Gasmotorenfabrik Deutz[1]. Wkrótce do Daimlera dołączył Maybach, któremu powierzono kierownictwo biura projektowego[1]. Wówczas wspólnie z Maybachem dopracowali silnik spalinowy systemu Otto do produkcji seryjnej[1]. Po kłótni z Nikolausem Otto Daimler, a za nim Maybach, opuścili przedsiębiorstwo w 1882 roku i rozpoczęli pracę na własną rękę[2].
W 1882 roku Daimler założył własny warsztat doświadczalny wCannstatt celem opracowania projektu małegosilnika benzynowego dużejmocy, który zastąpiłby powszechnie stosowanesilniki nagaz miejski, o dużych gabarytach i odpowiednio znacznymciężarze[1][2]. Po roku prac rozwojowych prowadzonych wspólnie z Maybachem mieli gotowyjednocylindrowy czterosuwowysilnik spalinowy, a jako paliwo zastosowalibenzynę[3]. Wybór benzyny jako paliwa nie był oczywisty, znane były różne frakcje ropy naftowej, a w powszechnym użyciu byłyoliwa z oliwek orazolej rzepakowy[3]. Daimler opatentował silnik w 1883 roku[2]. Silnik Daimlera żartobliwie określano mianem „stojącego zegara”[4].
Dalszym ich wynalazkiem w roku 1885 byłmotocykl, jeden z pierwszych na świecie (w tym samym roku pionierską maszynę, która również jest uznawana za przodka motocykla, przedstawiłangielski inżynierEdward Butler). Jazdę próbną przeprowadził najstarszy syn Daimlera –Paul Daimler(inne języki) (1869–1945), który później specjalizował się w silnikach samolotowych[2].
Ażeby umożliwić sprzedaż wytwarzanych silników spalinowych, Daimler zlecił w latach 1886–1889 Maybachowi opracowanie konstrukcji samochodu[2]. Powstał pierwszy samochód czterokołowy[3]. W 1887 Daimler założył w Cannstatt fabrykę produkującą silniki spalinowe i pojazdy mechaniczne[2].
W 1890 roku Daimler przekształcił przedsiębiorstwo w spółkęDaimler-Motoren-Gesellschaft, zachowując jedną trzecią udziałów[2]. Firma do 1895 roku koncentrowała się na produkcji silników[1]. W 1894 roku samochód z silnikiem Daimlera wygrał pierwszy na świeciewyścig samochodowy z Paryża do Rouen[1].
W 1892 roku Daimler ponownie wspólnie z Maybachem opracował konstrukcję dwucylindrowego silnika rzędowego[2].
Po śmierci żony w 1889 roku, Daimler ożenił się ponownie w 1893 roku – z drugą żoną, Liną Schwend, miał dwójkę dzieci[2].
W 1899 roku Daimler zlecił Maybachowi opracowanie konstrukcjisamochodu wyścigowego i w 1901 roku wyprodukował pierwsze auto markiMercedes –Mercedes 35 PS, w którym zastosowano techniczne rozwiązania nowoczesnego samochodu[1][5]. Austriacki przedsiębiorcaEmil Jellinek (1853–1918), który był przedstawicielem Daimlera naLazurowym Wybrzeżu, zagwarantował firmie sprzedaż 36 samochodów pod warunkiem, że Daimler wyprodukuje nowe auto według jego specyfikacji, zdolne do wygrania wyścigu z konkurencyjnymi autami francuskimi[5]. Ponadto aby nie zrazić francuskich klientów niemiecką nazwą, nowy wóz miał nazywać sięMercedes od imienia córki Jellinka –Mercédès Jellinek (1889–1929), która słynęła z piękności wśród zamożnych Francuzów na riwierze[5]. Firma przystała na warunki i skonstruowała samochód z czterosuwowym silnikiem o mocy 35koni mechanicznych, innowacyjnym systemem chłodzenia i skrzynią biegów (które stosowane są do dziś)[5]. Jellinek wygrał wyścig, a samochód szybko zyskał popularność[5].
Gottlieb Daimler zmarł 6 marca 1900 w wieku lat 65 wCannstatt[1].
