Urodził się w mieście Quebecu w prowincjiQuebec jako syn Hannah Wood Mitchell i Newtona Forda[3],maszynistyKolei Transkanadyjskiej[4]. W wieku 8 lat wraz z rodzicami wyjechał do Stanów Zjednoczonych i osiedlił wSanta Monica. Uczęszczając do szkoły średniej Santa Monica High School, Glenn brał udział w szkolnych przedstawieniach. W 1920 po raz pierwszy wystąpił na scenie w spektakluŚlub Toma Thumba[5]. Glenn pracował jako budowlaniec, zakładającym w Santa Monica domowe instalacje kanalizacyjne, grzewcze czy remontującego dachy[6].
Po ukończeniu studiów aktorskich, w 1934 rozpoczął pracę w objazdowych grupach teatralnych. W 1935 zadebiutował naBroadwayu w sztuceLillian HellmanNiewiniątka[5]. W 1938 powrócił na Broadway w roli Sidneya Tarletona w przedstawieniuMówienie do siebie[7].
Po raz pierwszy trafił na ekran jako dżentelmen Emcee w krótkometrażowym filmie muzycznymNoc na Manhattanie (1937), zanim w 1939 dołączył doColumbia Pictures. Jego pseudonim sceniczny pochodzi od rodzinnego miasta jego ojca, Glenford wAlbercie[8]. Swoją pierwszą poważną rolę kinową Joe zagrał w dramacie przygodowymRicardo CortezaNiebo z ogrodzeniem z drutu kolczastego (Heaven with a Barbed Wire Fence, 1939) na podstawie scenariuszaDaltona Trumbo dla20th Century Studios. Po zakończeniuII wojny światowej został obsadzony u bokuRity Hayworth w roli nałogowego hazardzisty Johnny’ego Farrella w dramacienoirCharlesa VidoraGilda (1946) i dreszczowcuPrzygoda na Trynidadzie (Affair in Trinidad, 1952).
Szczyt jego kariery aktorskiej przypadł na lata 50., kiedy to był jednym z najpopularniejszych aktorówHollywood i kreował swoje najciekawsze role. Największe sukcesy odnosił wfilmach wojennych iwesternach, w tymJeden przeciw wszystkim (The Sheepman, 1958) jako Jason Sweet. Od 1971 prowadził wCBS swój własny program pt.The Glenn Ford Show. Za namową szefa stacji Freda Silvermana zagrał w serialu kryminalnymCade’s County (1971–1972) iThe Family Holvak (1975–1976).
Wystąpił w 109 filmach. w rolach twardych i bezkompromisowych facetów (choć sympatycznych), jego niewątpliwy talent aktorski pozwolił mu nie zostać zaszufladkowanym. Doskonale odnajdywał się zarówno w komediach jak i dramatach, wymagających kreowania ról o skomplikowanym podłożu psychologicznym.
Ostatnim filmem w którym Glenn Ford pokazał się kinowej publiczności jestSuperman: Powrót (2006), w którym jego oblicze wyeksponowane zostało na rodzinnej fotografiiSupermana w jednej ze scen.
W 1942 zgłosił się na ochotnika do wojska i rozpoczął służbę w Korpusie Rezerwy Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych (USMCR). Rok później został przeniesiony do służby czynnej w baziekorpusu marines wSan Diego. Po specjalistycznym przeszkoleniu wQuantico (Wirginia) został awansowany do stopniasierżanta i otrzymał przydział do sekcji radiowej biurapublic relationsbatalionu. Czynną służbę wojskową zakończył w grudniu 1944. W 1958, już jako uznany aktor wstąpił do rezerwyUS Navy i w stopniukomandora podporucznika pełnił funkcję oficerapublic relations tej formacji. Przez kolejne lata promował służbę w US Navy w licznych występach radiowych i telewizyjnych, uzyskując kolejno stopieńkomandora porucznika (1963) ikomandora (1968). W 1967 wraz z ekipą filmu szkoleniowegoGlobal Marine udał się do Wietnamu. Przez pewien okres wraz z filmowcami był w delcieMekongu – obszarze walk oddziałów amerykańskich z partyzantamiWietkongu. Służbę w oddziałach rezerwowych US Navy zakończył w 1970 w stopniu komandora i z odznaczeniami[9]: Commendation Medal, American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, World War II Victory Medal, Rifle Marksman Badge i US Marine Corps Reserve Medal.
W 1991 przyjął propozycję udziału w serialuAfrican Skies, jednak nagła choroba, wymagająca długotrwałego leczenia uniemożliwiła występ. Wcześniej wystąpił w swoim ostatnim filmie -Nerwy ze stali. Na plan filmowy już nie powrócił, wyniszczony serią kilku niedużychwylewów krwi do mózgu[10]. Zmarł w swoim domu wBeverly Hills w 4 miesiące po swych 90. urodzinach. Jest pochowany na cmentarzu Woodlawn wSanta Monica.