Verrazzano opuściłMaderę 17 stycznia 1524 roku i dotarł do przylądkaCape Fear, odkrytego rok wcześniej przezLucasa Vazqueza de Ayllona. Stamtąd skierował się na północ i płynąc wzdłuż wybrzeża dotarł aż doNowej Fundlandii. W czasie swej podróży dokonał kilku przystanków, między innymi w miejscu, gdzie dziś znajduje się miastoNowy Jork. Jego imię nosi jeden z mostów w Nowym Jorku,Verrazzano-Narrows Bridge.
Ze swej wyprawy powrócił 8 lipca tego samego roku z przekonaniem, że kontynent północnoamerykański jest wąskim pasmem lądu oddzielającym oceany. Jednym z towarzyszy Giovanniego de Verrazzano był jego bratGirolamo, który będąc zdolnymkartografem, wykonał bardzo cenione przez współczesnych[przez kogo?] mapy odwiedzanych wybrzeży.
Drugą podróż na zachód podjął w roku 1526 lub 1527. Pożeglował doBrazylii, skąd wrócił z ładunkiem cennego drewna.
Verrazzano w czasie swej kolejnej wyprawy wiosną 1528 roku naKaraiby został pojmany naGwadelupie przez miejscowychIndianArawaków, zabity i zjedzony. Pozostali członkowie ekspedycji kontynuowali podróż, docierając do wybrzeży Brazylii, by następnie powrócić do Francji.
Jacques Habert: La vie et les voyages de Jean de Verrazane. Montréal & Ottawa: Cercle du livre de France, 1964. Brak numerów stron w książce
Carl Waldman, Alan Wexler: Encyclopedia of Exploration: Volume I: The Explorers. New York: Facts On File, 2004.ISBN 0-8160-4676-X. Brak numerów stron w książce