| Kardynał biskup | |||
 | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 1493 | ||
| Data i miejsce śmierci | 10 grudnia 1553 | ||
| Dziekan Kolegium Kardynalskiego | |||
| Okres sprawowania | 1531–1533 | ||
| Biskup Nardò | |||
| Okres sprawowania | 1532–1536 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Sakra biskupia | 21 grudnia 1531 | ||
| Kreacja kardynalska | 1 lipca 1517 | ||
| Kościół tytularny | |||
| |||
| Data konsekracji | 21 grudnia 1531 |
|---|---|
| Konsekrator | |
| Współkonsekratorzy | Alessandro Farnese |
Giovanni Domenico de Cupis (ur.1493, zm.10 grudnia1553 wRzymie) –włoskikardynał.
Był synem Bernardino de Cupisa i Lucrezii Normanni. Jego matka była kochanką papieżaJuliusza II i miała z nim córkęFelice della Rovere. Juliusz II zrobił z Giovanniego swojego sekretarza, aLeon X w 1517 podniósł go do rangi kardynała.
Administrator diecezji Trani (1517–1551), Macerata e Recanati (1528–1535), Adria (od 1528), Nardo (1532–1536), Montepeloso (1532–1537) i Camerino (1535–1537. Biskup Albano (1531–1532), Palestriny (1532–1535), Porto e Santa Rufina (1535–1537) i Ostia e Velletri (od 1537). Konsekrowany 21 grudnia 1531 przezKlemensa VII. Należał do komisji kardynalskich do spraw organizacji soboru powszechnego (Sobór trydencki), ds. krucjaty przeciwImperium osmańskiemu i ds. reformyKurii Rzymskiej. Przewodniczyłkonklawe 1549–1550. Archiprezbiter bazyliki laterańskiej w Rzymie, brał udział w obchodach roku jubileuszowego 1550. Za pontyfikatuJuliusza III działał jako protektor Szkocji i Francji. Przyjaźnił się z założycielem zakonujezuitówIgnacym Loyolą.
W młodości prowadził bardzo rozwiązłe życie – miał czwórkę naturalnych dzieci, jednak pod koniec życia stał się człowiekiem bardzo religijnym. Z powodu jego pobożności i łaskawości wobec innych nadano mu przydomekottima tra i mortari.
