Był pisarzem niezwykle płodnym. Potrafił pisać 60–80 stron dziennie i w ciągu swego życia napisał ponad 450 powieści i opowiadań. Łączny nakład jego książek wyniósł 550 mln egzemplarzy. Największą popularność przyniósł mu znany na całym świecie cykl powieściowy okomisarzu Maigrecie (75 powieści i 28 opowiadań). Za doskonalsze pod względem literackim od tego cyklu uważane są powieści o tragicznych losach ludzkich – tzw.romans dur z tłem kryminalnym, do których m.in. należą:Czerwone światła,Śmierć Belli,Zegarmistrz z Everton, powstałe w okresie powojennym w amerykańskiej posiadłości Shadow Rock Farm.
Wiele z jego utworów zostało zekranizowanych, a w postać komisarza Maigret często wcielali się wybitni aktorzy francuscy, np.Jean Gabin czyPhilippe Noiret.
Oficjalnie urodził się 12 lutego[a] w Liège przy ulicy Léopolda 26 (obecnie nr 24), w rodzinie Désiré i Henriette Simenonów, we francuskojęzycznymregionie walońskim. Jego ojciec zatrudniony w księgowości firmy ubezpieczeniowej, w kwietniu 1902 zawarł związek małżeński. Pod koniec kwietnia 1904 rodzina Simenonów przeprowadziła się do domu przy ulicy Pasteura 3 w dzielnicy Outremeuse w Liège (historię swych narodzin Simenon wspomina we wstępie powieściPedigree).
We wrześniu 1906 roku urodził się jego brat Christian, który stał się pupilkiem matki. Odtrącenie głęboko dotknęło Simenona, czemu dał wyraz w powieściachPietr-le-Letton iLe Fond de la bouteille.
W lutym 1911 roku rodzina Simenonów zamieszkała w dużej kamienicy przy rue de la Loi 53, gdzie matka wynajmowała mieszkania lokatorom pochodzącymz Rosji, Polski[b], a takżeŻydom i Belgom.
W 1922 roku przeniósł się doParyża. Po wojnie podróżował i przez 10 lat mieszkał w USA (1945–1955), gdzie powieści powstawały m.in. w nabytej posiadłości Shadow Rock Farm w Lakeville (Connecticut). Po powrocie do Europy zamieszkał na stałe w Szwajcarii: początkowo w zamkuÉchandens (1957-1963), a w latach 1964–1972 w swej willi wÉpalinges[1]. Simenon twierdził, że uprawiał seks z około 10 tys. kobiet[2].
Twórczość Simenona była wielokrotnie ekranizowana przeztelewizję i kinematografię (co najmniej 171 filmów)[3]. Na uwagę zasługują następujące produkcje filmowe (w porządku chronologicznym):
La Nuit du carrefour (Francja, 1932), scenariusz i reżyseriaJean Renoir, w roli głównejPierre Renoir jako Maigret
↑W rzeczywistości urodził się 13 lutego, jednak ze względu na przesąd fakt ten zarejestrowano z datą wcześniejszą.
↑Prawdopodobnie pochodzącym stądreminiscencjom należy zawdzięczać wtręty lub wzmianki o Polakach obecne w jego powieściach, m.in.Maigret i goście z Europy Wschodniej,Maigret i trup młodej dziewczyny,Maigret w pensjonacie,Narzeczona pana Hire.
↑W tym samym przekładzieZofii Bystrzyckiej wydana też pod zmienionym tytułemMaigret i przybysz z Krakowa (Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2004).
.jpg)
_by_Erling_Mandelmann.jpg)
_is_in_gesprek%2c_staande_aan_de_bar_van_een_nachtclub%2c_Bestanddeelnr_921-6934.jpg)