 | |||
| Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1951 | ||
|---|---|---|---|
| Zawód, zajęcie | polityk | ||
| Alma Mater | |||
| Partia | |||
| |||
Geert Albert Bourgeois (ur.6 lipca1951 wRoeselare) –belgijski iflamandzki polityk, minister w rządach regionalnych, w latach 2000–2004 przewodniczącyUnii Ludowej (VU) iNowego Sojuszu Flamandzkiego (N-VA), w latach 2014–2019 minister-prezydentRegionu Flamandzkiego (premier Flandrii),poseł doParlamentu Europejskiego IX kadencji.
Ukończył studia prawnicze naUniwersytecie Gandawskim.
Działalność polityczną podjął w drugiej połowie lat 70. W 1977 został radnym miejskim wIzegem, w latach 1983–1994 był członkiem egzekutywy tej miejscowości. W latach 1995–2004 sprawował mandat posła doIzby Reprezentantów. Należał do Unii Ludowej, w 2000 objął stanowisko przewodniczącego tego ugrupowania. Gdy rok później doszło do rozłamu w tej partii, wraz z jej centroprawicową częścią powołał umiarkowanie separatystyczny Nowy Sojusz Flamandzki. Na czele N-VA stał do 2004, rezygnując na rzeczBarta De Wevera.
W tym samym roku, po zwycięstwie wyborczym kartelu wyborczegoflamandzkich chadeków (CD&V) i Nowego Sojuszu Flamandzkiego w wyborach regionalnych, Geert Bourgeois został członkiem flamandzkiego rządu. W gabinecieYves’a Leterme w lipcu 2004 objął urząd ministra spraw administracyjnych, polityki zagranicznej, mediów i turystyki. Został zdymisjonowany we wrześniu 2008 po tym, jak N-VA w Izbie Reprezentantów głosował przeciwko udzieleniuwotum zaufania dla nowego federalnego rządu współtworzonego przez CD&V.
W 2009 został wybrany do Parlamentu Flamandzkiego. Dobry wynik wyborczy N-VA pozwolił tej partii powrócić do koalicji rządowej na szczeblu regionalnym. Chadecki premier FlandriiKris Peeters w czerwcu 2009 powierzył Geertowi Bourgeois stanowisko wicepremiera rządu flamandzkiego, ministra ds. administracji, władz lokalnych, integracji obywatelskiej i turystyki. Zwycięstwo N-VA w kolejnych wyborach regionalnych w 2014 skutkowało przejęciem w regionie funkcji premiera – 25 lipca 2014 Geert Bourgeois został nowym ministrem-prezydentem. W konsekwencji złożył uzyskany w tymże roku mandat wSenacie. W wyborach w 2019 jako lider listy wyborczej swojej partii został wybrany do Parlamentu Europejskiego IX kadencji[1]. Celem objęcia mandatu od lipca 2019 złożył rezygnację ze stanowiska premiera Flandrii[2].
