Front Centralny

Центральный фронт

Historia
Państwo	ZSRR
Sformowanie	1941
Rozformowanie	1943
Tradycje
Kontynuacja	Front Białoruski
Dowódcy
Pierwszy	gen. płkFiodor Kuzniecow
Ostatni	gen. płkKonstanty Rokossowski
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych	wojska lądowe
Podległość	Stawka
Skład	13 Armia 48 Armia 65 Armia 70 Armia 2 Armia Pancerna 16 Armia Lotnicza

Front Centralny (ros. Центральный фронт) – związek operacyjno-strategicznyArmii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na zachodnim terytoriumZSRR, działający podczaswojny z Niemcami w czasieII wojny światowej.

I formowanie

Sformowany 24.07.1941 z części siłFrontu Zachodniego^[1]. Dowódca Frontugenerał pułkownikFiodor Kuzniecow (do 7 sierpnia), późniejgenerał porucznikMichaił Jefriemow (do 25 sierpnia). Początkowy skład:13 i21 Armie ogólnowojskowe oraz Grupa Lotnictwa w sile 136 samolotów. Grupą dowodził gen. mjrGrigorij Worożejkin^[2]. Front rozwinął się na linii:Propojsk,Krzyczew,Siersza - przeciw siłom niemieckiej2 Grupy Pancernej zGrupy Armii „Środek”. Po walkach obronnych wycofał się w kierunku Briańska. Rozwiązany 25 sierpnia 1941. Wojska frontu przekazanoFrontowi Briańskiemu.

II formowanie

Ponownie sformowany 15 lutego 1943 na bazie rozformowanegoFrontu Dońskiego. Po klęsce zgrupowania niemieckiego podStalingradem wojska frontu Centralnego zostały przegrupowane do rejonu na północ odKurska. Dowódca frontu generał pułkownikKonstanty Rokossowski (od 28 kwietnia 1943generał armii). Front rozwinął się na styku między frontami:Briańskim iWoroneskim, działał w kierunku naBriańsk. 12 marca w skład Frontu weszła część sił rozwiązanego Frontu Briańskiego. Front Centralny bronił linii:Nowosil,Briancewo,Siewsk,Rylsk.

Uczestniczył wbitwie kurskiej (5 lipca - 23 sierpnia 1943) w czasie której dowództwo frontu tworzyli następujący oficerowie: dowódca Konstanty Rokossowski, szef sztabuMichaił Malinin, członkowie rady wojennejKonstantin Tielegin i M. Stachurski oraz szef zarządu politycznego S. Gaładżew^[3]. Brał też udział w walkach o wyzwolenie lewobrzeżnejUkrainy (26 sierpnia - 16 października 1943) w wyniku czego wyszedł na linię: dolny bieg rz.Soż,Homel,Łojew,Czarnobyl,Tieremce i uchwycił przyczółki naDnieprze. 1 października w skład Frontu weszła część ponownie rozwiązanego Frontu Briańskiego. 20 października 1943 przemianowany naFront Białoruski.

Jednostki wojsk pancernych z Frontu Centralnego oprócz sprzętu radzieckiego używały czołgówM4A2 Sherman, produkcji USA. W czołgi te wyposażony był229 Pułk Pancerny z48 Armii^[4].

• gen. płkFiodor Kuzniecow^[2]
• gen. płkKonstanty Rokossowski^[5]

Skład początkowy^[1]:

• 13 Armia,
• 21 Armia
• Grupa Lotnicza

w 1943 roku^[6]:

• 13 Armia
• 48 Armia
• 65 Armia
• 70 Armia
• 2 Armia Pancerna
• 16 Armia Lotnicza

• Robert Forczyk: Wojna pancerna na froncie wschodnim 1943-1945. Czerwony walec. Łódź: Wesper, 2020.ISBN 978-83-7731-255-1.
• G. Kołtunow, B. Sołowjow: Bitwa pod Kurskiem. Warszawa: 1971.
• David Porter: pojazdy pancerne Armii Czerwonej 1939-1945.. Warszawa: Bellona, 2015.ISBN 978-83-11136731.
• Piotr Pospiełow (red.): Wielka wojna narodowa Związku Radzieckiego 1941-1945. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1969.
• Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
• Mikołaj Plikus (kier.): 50 lat Armii Radzieckiej. Mała kronika. Warszawa: 1968.

• Front Centralny
• Radzieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1941
• Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1943