 | |||
| Data i miejsce urodzenia | 13 kwietnia 1732 | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1792 | ||
| Premier Wielkiej Brytanii | |||
| Okres | od 28 stycznia 1770 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
 | |||
| Odznaczenia | |||
 | |||
| |||
Frederick North (ur.13 kwietnia1732 wLondynie, zm.5 sierpnia1792 tamże) – znany jakolord North, premierWielkiej Brytanii w latach 1770–1782. Był premierem podczasrewolucji amerykańskiej.
Lord North urodził się w londyńskiej dzielnicy Piccadilly jako najstarsze z sześciorga dzieci. Jego ojcem byłFrancis North, 1. hrabia Guilford, a matką lady Lucy Montagu, córka1. hrabiego Halifaksu. Inne dzieci pochodziły z drugiego małżeństwa Guilforda. North miał rodzoną siostrę Lucy, której rodzina miała się wyrzec, ponieważ poślubiła kupca, lecz brak dowodów na takie postępowanie ze strony rodziny Northów.
Wykształcony wEton College w latach 1742–1748 i wTrinity College naUniwersytecie Oksfordzkim, gdzie w 1750 r. otrzymał tytuł MA (master of Arts = magister). Po opuszczeniu Oksfordu podróżował po Europie, odwiedzającLipsk, gdzie studiował pewien czas na Uniwersytecie. OdwiedziłWiedeń,Mediolan iParyż. Do Anglii powrócił w 1753 r.
W latach 1754–1790 zasiadał wIzbie Gmin jako reprezentant okręguBanbury. Swoją pierwszą mowę w parlamencie wygłosił 1 grudnia 1757 r. na otwarciu nowej sesji parlamentu. 2 czerwca 1759 r. został młodszym lordem skarbu w rządzieksięcia Newcastle. W 1766 r. został jednym z płacmistrzów armii i został powołany doTajnej Rady.
Pierwszym ważnym urzędem w karierze Northa był urząd kanclerza skarbu, który objął w grudniu 1767 r. Równocześnie został przewodniczącym Izby Gmin. Zdolny i ambitny minister, stronnikkrólaJerzego III, szybko piął się po szczeblach kariery. Po rezygnacjiksięcia Grafton ze stanowiska premiera, North stanął 28 stycznia 1770 r. na czele rządu Jego Królewskiej Mości. Na stanowisku premiera prowadził nieudolną politykę w stosunku do kolonii amerykańskich, czym spowodował ich bunt i wojnę o niepodległość, która zakończyła się klęską Wielkiej Brytanii. O upadku jego rządu przesądziła klęska podYorktown w 1781 r. Izba Gmin wyraziła wówczaswotum nieufności wobec gabinetu Northa, co było pierwszym takim przypadkiem w historii brytyjskiego parlamentaryzmu. North zrezygnował z urzędu 20 marca 1782 r.
Do władzy North powrócił 2 kwietnia 1783 r., kiedy zostałministrem spraw wewnętrznych (był nim do 19 grudnia 1783 r.) w gabinecieksięcia Portland. Portland był jednak tylko figurantem – właściwą władzę sprawowali North i lider radykalnego skrzydławigów,Charles James Fox (stąd gabinet ten nosi nazwęFox-North Coalition). Rząd upadł już w grudniu 1783 r.
W latach 1771–1792 był prezesem Founding Hospital w Londynie. W 1772 r. został kanclerzem Uniwersytetu Oksfordzkiego, w 1774 r. lordem namiestnikiemSomerset. Od 1772 r. był kawaleremOrderu Podwiązki. W 1778 r. został lordem strażnikiem Pięciu Portów.
Z powodu postępującej ślepoty zrezygnował w 1790 r. z miejsca w Izbie Gmin. W tym samym roku zmarł jego ojciec i North zasiadł wIzbie Lordów jako 2. hrabia Guilford. Zmarł dwa lata później i został pochowany w kościele Wszystkich Świętych weWroxton w Oxfordshire.
20 maja 1756 r. poślubił Anne Speke (ok. 1741–1797), córkę George’a Speke’a. Frederick i Anne mieli razem trzech synów i dwie córki:
_(St_Edwards_Crown).svg)
| W dniu powstania | |
|---|---|
| Późniejsi członkowie gabinetu |
| W dniu powstania | |
|---|---|
| Późniejsi członkowie gabinetu |
