| Kardynał biskup | |||
 | |||
| Data i miejsce urodzenia | 15 kwietnia 1592 | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 9 stycznia 1675 | ||
| Subdziekan Kolegium Kardynalskiego | |||
| Okres sprawowania | 1671–1675 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat | 21 września 1617 | ||
| Sakra biskupia | 8 września 1627 | ||
| Kreacja kardynalska | 28 listopada 1633 | ||
| Kościół tytularny | Ss. XII Apostoli | ||
| |||
Francesco Maria Brancaccio (ur.15 kwietnia1592 wAdelfii, zm.9 stycznia1675 wRzymie) – włoskikardynał.
Urodził się 15 kwietnia 1592 roku w Adelfii, jako syn Muzia II Brancaccia i Zenobii di Costanzy[1]. Studiował w szkole jezuickiej wNeapolu, gdzie uzyskałdoktorat utruque iure i doktorat zteologii[1]. 21 września 1617 roku przyjąłświęcenia kapłańskie[2]. Następnie został referendarzemNajwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i gubernatoremFabriano,Todi iTerni[1]. 9 sierpnia 1627 roku został wybranybiskupemCapaccio, a 8 września przyjąłsakrę[2]. 28 listopada 1633 roku został kreowanykardynałem prezbiterem i otrzymałkościół tytularnySanti XII Apostoli[2]. Około 1635 roku zrezygnował z zarządzania diecezją, a trzy lata później został biskupemViterbo[2]. 11 października 1666 roku został podniesiony do rangikardynała biskupa i nadano mu diecezję suburbikarnąSabina[2]. Około 1670 roku zrezygnował z diecezji Viterbo[2]. Rok później, z racji objęcia diecezjiPorto-Santa Rufina zostałsubdziekanem Kolegium Kardynalskiego[1]. Jednocześnie objął funkcjeprefektaKongregacji ds. Biskupów i Zakonników,Kongregacji ds. Obrzędów iKongregacji ds. Rezydencji Biskupów[1]. Zmarł 9 stycznia 1675 roku w Rzymie[1].
|
|
|
|
