Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Flota Północna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Flota Północna
Северный флот
Ilustracja
Herb Floty Północnej
Historia
Państwo

 ZSRR
 Rosja

Sformowanie

1933

Tradycje
Rodowód

Flotylla Białomorska, Północna Flotylla Wojenna

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja

Polarnyj

Formacja

 Marynarka Wojenna ZSRR
 MW Rosji

Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Flota Północna (ros. Северный флот) – największy i najsilniejszy morski związek operacyjnyMarynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej.

I wojna światowa

[edytuj |edytuj kod]

W Rosji w czasieI wojny światowej 1914–1918, w celu obrony na szlakach żeglugowych naMorzu Barentsa statków rosyjskich i brytyjskich przed niemieckimi okrętami nawodnymi oraz podwodnymi 19 czerwca 1919 r. utworzona zostałaFlotylla Oceanu Północnego. W marcu 1920 w Archangielsku sformowana zostałaFlotylla Białomorska, w kwietniu 1920 r. przemianowana naSiły Morskie Morza Północnego. Te związki operacyjne zostały rozformowane w styczniu 1923.

Swój nowy początek Flota Północna bierze od utworzonej 6 czerwca 1933 Północnej Flotylli Wojennej (dowódca Z. Zakupniew) oraz z wydzielonych okrętówFloty Bałtyckiej (2 niszczyciele, 2 okręty ochrony, 2 łodzie podwodne – 18 maja wyszły zKronsztadu, a 5 sierpnia weszły doMurmańska), a zatem przemianowanej we Flotę Północna 11 maja 1937. We wrześniu 1933 do portu Soroku naMorzu Białym przyszła druga część tzw. Oddział 2 Okrętów (1niszczyciel, 1 okręt ochrony, 1 okręt podwodny i 2trałowce). W 1935 bazą okrętów został portPolarnyj. We wrześniu 1935 Flotylla została wzmocniona oddziałem samolotów. Do 11 maja 1937 były skompletowane baterie obrony brzegowej i obrony przeciwlotniczej, zbudowane lotniska, doszły z przemysłu nowe okręty.

II wojna światowa

[edytuj |edytuj kod]

W czasiewojny zimowej 1939–1940 Flota Północna wykonała postawione zadania, m.in. blokowała fińską bazęPetsamo. W celu obrony wybrzeża, baz morskich, portów i wykonania innych zadań w sierpniu 1940 była sformowanaBiałomorska Baza Marynarki Wojennej.

Po atakuNiemiec 1941 w skład Floty wchodziło: 15 okrętów podwodnych, 8 niszczycieli, 7 dozorowców, 14 kutrów dozorowych, 2 trałowce, 1 okręt minowania, 116 samolotów (Wojska Lotnicze Floty), związki taktyczne i jednostki obrony wybrzeża i obrony przeciwlotniczej. Siły Floty bazowały wPolarnym,Murmańsku iArchangielsku. W czasie wojny siły Floty były wzmocnione okrętami i samolotami zFloty Bałtyckiej,Floty Oceanu Spokojnego iFlotylli Kaspijskiej, a także z sił zmobilizowanych, od przemysłu i zLend-Lease’u, a samoloty także z rezerwyStawki. W czasie wojny w składzie Floty Północnej były sformowanaBiałomorska Flotylla Wojskowa iPółnocny Rejon Obrony. Flota Północna broniła wybrzeża morskiego, współdziałała ze skrzydłami wojsk lądowych, wysadzała desanty morskie, działała na morskich liniach komunikacyjnych nieprzyjaciela, broniła komunikacji morskich, konwojowała statki transportowe sojuszników. W pierwszych miesiącach wojny Flota wspólnie z14 ArmiąFrontu Karelskiego udaremniła plan opanowania Murmańska, Polarnego i półwyspów Średniego i Rybaczego. W październiku 1944 Flota brała udział woperacji petsamsko-kirkeneskiej wojsk lądowych (ok. 10 tys. marynarzy walczyło na lądzie jako oddziały spieszone). 15 kwietnia 1945 Białomorska Flotylla Wojskowa została przemianowana naBiałomorski Morski Rejon Obrony.

W okresie wojny Flota eskortowała ponad 2500 statków w składzie konwojów na wodach wewnętrznych i ok. 1500 transportów w składzie konwojów zewnętrznych. Za zasługi bojowe 12 okrętów, jednostek i związków taktycznych było wyróżnionych mianem gwardyjskich, 47 nagrodzonych orderami, 14 nadano honorowe imiona, ponad 48 tysięcy oficerów i marynarzy zostało nagrodzonych orderami i medalami, 85 otrzymało tytułyBohatera Związku Radzieckiego, w tym czterech dwukrotnie.

Po II wojnie światowej w SZ ZSRR

[edytuj |edytuj kod]

W okresie powojennym Flota Północna ZSRR przeszła przekształcenia. Jej zasadnicze siły stanowiły atomowe okręty rakietowe wyposażone w pociski balistyczne,lotnictwo dalekiego zasięgu wyposażone w pociski powietrze-ziemia i przeciwokrętowe, okręty lotniskowe.

Flotą dowodzili m.in. admirałowie: K.I. Duszenow, W.P. Drozd, A.G. Gołowko, W.I Płatonow, A.T. Czabanienko, W.A. Kasatonow, S.M. Łobow, G.M. Jegorow, W.N. Czernawin, F.N. Gromow.

Flota Federacji Rosyjskiej

[edytuj |edytuj kod]

Zasadniczą składową Floty Północnej w okresierozpadu ZSRR był komponent podwodnych sił jądrowych. W jego skład wchodziła 1., 3., 11 Flotylla Atomowych Okrętów Podwodnych i 9 Eskadra OPARB. Flota dysponowała bazami morskimi wWidajewie,Gadżyjewie, Griemisze,Polarnym, Ura-Guba iZapadnoj Licy. Posiadając status komponentu oceanicznego, utrzymywała zdolność do realizacji zadań w obszarzeAtlantyku iArktyki. Docelowym rejonem działań miał pozostawać akwen położony zawyspami Azorskimi, międzyNową Funlandią orazBermudami. Utrzymano też siły naMorzu Norweskim iGrenlandzkim. Ze składu Floty Północnej wydzielano do 7 Atlantyckiej Eskadry Operacyjnej43 Dywizję Okrętów Nawodnych i2 Dywizję Okrętów ZOP[1].
Na przełomie lat 80. i 90. XX w gros sił lotnictwa morskiego Floty skomasowana była w 5 Dywizji Morskich Nosicieli Rakiet (około 70 samolotówTU-22M) oraz 35 Dywizji Lotniczej ZOP (około 70 samolotówTU-142M). Dwa pułki lotnictwa szturmowego, dwa pułki ZOP i pułk śmigłowców ZOP przewidziany był do wsparcia z powietrzaFlotylli Kolskiej.
W 1991 w składzie wojsk brzegowych pozostawały: 77 Dywizja Obrony Wybrzeża, 61. i 175 Brygada Piechoty Morskiej, dwa pułki artylerii rakietowej, pułk rakiet OP oraz pododdziały wsparcia i zabezpieczenia. WSewieromorsku stacjonował 420 Morski Punkt Rozpoznania[2].

Trzon Floty Północnej stanowią obecnieokręty podwodne onapędzie atomowym przenoszącepociski balistyczne klasySLBM oraz wielozadaniowe okręty podwodne o takim samym napędzie. Flota jest trzonemPołączonego Dowództwa Strategicznego Flota Północna, stanowiącego strukturę jak okręg Wojskowy (piąty - obok istniejących obecnie czterech (Zachodniego,Południowego,Centralnego iWschodniego).

Struktura organizacyjna

[edytuj |edytuj kod]

Zjednoczone Dowództwo Strategiczne (Объединенное стратегическое командование)

  • siły podwodne;
  • wojska lądowe i brzegowe;
    • 61 Samodzielna Brygada Piechoty Morskiej;
    • 200 Samodzielna Brygada Zmechanizowana;
    • 80 Samodzielna Brygada Zmechanizowana (arktyczna);
  • 45 Armia Sił Powietrznych i Obrony Przeciwlotniczej;
  • Kolska Flotylla Sił Różnorodnych;
  • Białomorska Baza Marynarki Wojennej[3].

Siły bazowania morskiego

[edytuj |edytuj kod]
Komponent morski w 2008[4]

11 Eskadra Atomowych Okrętów Podwodnych

12 Eskadra Atomowych Okrętów Podwodnych

Flotylla Kolska

Baza MorskaBiełomorsk

  • 43 dywizjon okrętów Ochrony Rejonu Wodnego
  • 339 Brygada Remontowanych /budowanych/ Okrętów Podwodnych
  • 16 Brygada Remontowanych /budowanych/ Okrętów Nawodnych

Wojska brzegowe Floty Północnej

[edytuj |edytuj kod]
komponent lądowy w 2008[5]
  • 61 Samodzielna Kirkenska BPM – Sputnik.
  • 536 Samodzielna Brygada Artylerii Brzegowej –Snieżnogorsk, zatoka Olenia.
  • 99 samodzielny pułk łączności (RWŁ) –Polamyj
  • 215 samodzielny pułk walki elektronicznej – Seweromorsk;
  • pułk rakiet przeciwlotniczych – Seweromorsk;
  • pułk obrony przeciwchemicznej –Murmańsk;
  • 180 morski batalion inżynieryjny – Seweromorsk;
  • batalion ochrony i obrony dowództwa FP;
  • 160 kompania płetwonurków bojowych;
  • 269 samodzielna kompania płetwonurków bojowych
  • 313 kompania płetwonurków bojowych;
  • 420 morski punk rozpoznawczy specjalnego przeznaczenia – Polamyj

Lotnictwo morskie Floty Północnej

[edytuj |edytuj kod]
komponent powietrzny w 2008[5]
  • 924 Gwardyjski Kijowski pułk samolotów-nosicieli rakiet – Olenia.
  • 279 pokładowy pułk lotnictwa myśliwskiego – Seweromorsk 3.
  • 830 Kirkieński pokładowy pułk śmigłowców ZOP – Seweromorsk.
  • 430 mieszany morski pułk lotniczy – Seweromorsk.
  • 73 samodzielna morska eskadra samolotów ZOP dalekiego zasięgu[a] – Kipielowo.

Dowództwo

[edytuj |edytuj kod]

Uwagi

[edytuj |edytuj kod]
  1. Na uzbrojeniu eskadry samoloty TU-142MK: Wytegra, Czerepowec, Biełoozero oraz Wołogda. Kolejne trzy samoloty TU-142MK od 20 października 2008 r.: Wielikij Ustjug, Jewgeni Preobrażenskij oraz Iwan Borzow.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Depczyński 2015 ↓, s. 108.
  2. Depczyński 2015 ↓, s. 109.
  3. Военные округа. [w:]интернет-портал Минобороны России [on-line]. Министерство обороны Российской Федерации (Минобороны России). [dostęp 2020-12-31]. (ros.).
  4. Depczyński 2015 ↓, s. 109 i 389–392.
  5. abDepczyński 2015 ↓, s. 392.
  6. Военные округа. [w:]интернет-портал Минобороны России [on-line]. Министерство обороны Российской Федерации (Минобороны России). [dostęp 2020-12-31]. (ros.).

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
  • Marek Depczyński: Rosyjskie siły zbrojne: od Milutina do Putina. Warszawa: Bellona SA, 2015.ISBN 978-83-11-13505-5.
Marynarka Wojenna Federacji Rosyjskiej
Floty
Inne

Siły Zbrojne ZSRR w czasie II wojny światowej
Fronty
Floty
Flotylle
Armie
Ogólnowojskowe
Gwardyjskie
Uderzeniowe
Armie pancerne
Gwardyjskie
Armie saperskie
Armie lotnicze
Myśliwskie
Bombowe
Korpusy
strzeleckie
Gwardyjskie
Korpusy
zmechanizowane
Gwardyjskie
Korpusy
pdes.
Gwardyjskie
Korpusy
kawalerii
Gwardyjskie
Korpusy
pancerne
Gwardyjskie
Encyklopedie internetowe (rosyjska flota):
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Flota_Północna&oldid=76377130
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp