Fangowie (także:Fang,Fan,Pahuin,Pangwe)[1] –grupa etniczna z grupy językowejBantu rozpowszechniona w trzech krajachAfryki Centralnej:Gwinei Równikowej (80%ludności),Gabonie (32%) i wKamerunie (15% mieszkańców). Fangowie porozumiewają się w językachokak,ntoumou,mvai,nzaman,betsi, zaliczanych do grupyjęzyków bantu. Grupą pokrewną do Fangów sąBeti, porozumiewający się w językachewondo,eton,bulu,manguissa,bene,fong.
Prawdopodobnie wywodzą się z obszarów sawanny, w legendach wskazują na praojczyznę daleko na północnym wschodzie, gdzie mieli mieć kontakt z białoskórymi znającymi wytop żelaza i hodowlę koni[2].
Obecnie większość ludności grupy jestchrześcijanami, gdyż na tych terenach w początkach XX wieku pojawili się chrześcijańscymisjonarze. Pomimo tego istnieją mocne powiązania z wierzeniamiMitsogo. Wśród Fangów są równieżmuzułmanie[potrzebny przypis].
Fangowie znani są ze swoich wyrobówrzeźbiarskich. Podczaskolonizacji jakośrodka płatniczego używalimiedzi iżelaza. Dziś żyją głównie z uprawykakao irybołówstwa[potrzebny przypis].
Najsłynniejszym przedstawicielem grupy jest byłyprezydent GabonuLéon M'ba[potrzebny przypis].
Szczególnie ważny dla kultury Fangów jest styl muzycznymvett, którego nazwa pochodzi od nazwy instrumentu. Inne charakterystyczne style muzyczne toelone,ebolaza igaulle. Artyści Fang tworzązouk ihip-hop. Bardzo popularnym stylem muzycznym jest takżebikutsi, jednak jest to styl ze stolicy Kamerunu, a więc związany bardziej z ludemEwondo niż Fang, mimo że jest znany także wśród nich[potrzebny przypis].
Do najbardziej popularnych artystów Fang należąAlexis Abessolo,Pierre Claver Zeng,Vibration,Kalvino,Maele Ndong[potrzebny przypis].
Ślub u ludu Fang jest złożoną i długą procedurą, która dzieli się ogólnie na trzy etapy. Pierwszym sązaręczyny (dzang), kolejnym złożenieposagu (nsoua biki) – posagiem nazywa się to, co mężczyzna daje rodzinie panny młodej w celu poślubienia jej. Ta część rytuału jest bardzo istotna, wielu mężczyzn oddaje duże powierzchnie ziemi, czasem buduje domy rodzicom panny młodej, by przekonać ich, że jest się godnym poświęcenia z miłości do ich córki. W ostatnim etapie rodzina panny młodej odprowadza ją do jej nowej rodziny (Be Yale). Każdy z tych etapów może trwać miesiące lub lata[potrzebny przypis].