| Kardynał biskup | |||
 | |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 2 kwietnia 1651 | ||
| Data i miejsce śmierci | 12 czerwca 1726 | ||
| Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej | |||
| Okres sprawowania | 3 grudnia 1700–19 marca 1721, 6 czerwca 1724–12 czerwca 1726 | ||
| Dziekan Kolegium Kardynalskiego | |||
| Okres sprawowania | 19 listopada 1725–12 czerwca 1726 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Sakra biskupia | 6 maja 1685 | ||
| Kreacja kardynalska | 22 lipca 1697 | ||
| |||
Fabrizio Paolucci (ur.2 kwietnia1651 wForlì, zm.12 czerwca1726 wRzymie) –włoski duchowny,kardynał, z rodu hrabiów Calboli.
Studiował w Rzymie pod okiem swego krewnego, kardynałaFrancesco Paolucci i w 1674 uzyskał na tamtejszym uniwersytecie doktoratobojga praw (kanonicznego i rzymskiego). W 1685 został wybrany biskupem Macerata e Tolentino, którym był do 1698, gdy mianowano go arcybiskupemFerrary (1698–1701). Konsekrował go kardynałGaspare Carpegna, wikariusz Rzymu. Za pontyfikatuInnocentego XII przeszedł na służbę do dyplomacji papieskiej – w 1696 został nuncjuszem w Kolonii, a 2 lata później nadzwyczajnym wysłannikiem na polski sejm elekcyjny. W lipcu 1697 został kreowany kardynałem prezbiterem, jednak fakt ten został upubliczniony dopiero w grudniu 1698. Został głównym doradcą papieżaKlemensa XI, który mianował gosekretarzem stanu (1700–1721) iwielkim penitencjariuszem (1709–1721), a w 1719 awansował do rangi kardynała biskupa Albano.
W 1709, w związku z toczącą sięwojną o sukcesję hiszpańską, uzyskał nieograniczone pełnomocnictwo do prowadzenia negocjacji pokojowych zcesarstwem. Zakończyły się one sukcesem, ale nie zjednały mu sympatii Wiednia. Nakonklawe 1721 roku wydawał się niemal pewnym kandydatem do tiary, jednak niemiecki kardynałMichael Friedrich Althan w imieniu cesarzaKarola VI korzystając z prawa ekskluzywy zawetował jego kandydaturę. Nowy papieżInnocenty XIII przesunął go na stanowisko wikariusza Rzymu oraz prefekta Kongregacji ds. Biskupów i Zakonników. Obie funkcje pełnił do śmierci.
Po śmierci Innocentego XIII Paolucci został przywrócony przezBenedykta XIII na stanowisko sekretarza stanu. Ponadto powierzono mu kierowanie Kongregacją ds. Obrzędów oraz Kongregacją ds. Sanktuarium wLoreto. W latach 1721–1726, pełnił urządwikariusza generalnego Rzymu. W czerwcu 1724 został biskupem Porto e Santa Rufina, a w listopadzie 1725 biskupem Ostia e Velletri idziekanem Kolegium Kardynałów. Negocjował przyłączenie do Państwa Kościelnego terytoriumComacchio. W 1725 został też sekretarzemRzymskiej Inkwizycji. Zmarł w Rzymie, w pałacu na Kwirynale, 12 czerwca 1726, w wieku 75 lat.
| Wielcy Inkwizytorzy |
|
|---|---|
| Kardynałowie sekretarze |
|
| Lata 1130–1378 |
|
|---|---|
| Obediencja „rzymska” |
|
| Obediencja „awiniońska” |
|
| Obediencja „pizańska” |
|
| Lata 1415–1503 |
|
| Lata od 1503 |
|
| Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1551–1644) |
|
|---|---|
| Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (1644-1829) |
|
| Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej (od 1829) |
|
| Wikariusze przed 1558 |
|
|---|---|
| Wikariusze od 1558 |
|
|
| Prefekci Kongregacji |
|
|---|---|
| Prefekci Kongregacji ds. Soboru Trydenckiego |
|
|
