 |
| Data i miejsce urodzenia | 8 września 1969
Pescara |
|---|
| Wzrost | 177 cm |
|---|
| Pozycja | pomocnik |
|---|
| Informacje klubowe |
| Klub | Frosinone Calcio (trener) |
|---|
| Kariera juniorska |
|---|
| Lata | Klub | | 1986–1987 | Pontedecimo |
|
| Kariera seniorska[a] |
|---|
|
| Kariera reprezentacyjna |
|---|
| Lata | Reprezentacja | Wyst. | Gole | | 1998–2000 |  Włochy | 12 | (1) |
|
| Kariera trenerska |
|---|
|
- ↑Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
|
|
Eusebio Di Francesco (ur.8 września1969 wPescarze) –włoskitrenerpiłkarski ipiłkarz, który występował na pozycjipomocnika.
Pierwszym klubem Di Francesco w sportowej karierze byłEmpoli FC. W jego barwach zadebiutował w sezonie 1987/1988 wSerie A, jednak był to jego jedyny mecz, a drużyna spadła z ligi. W kolejnych sezonach Eusebio był już podstawowym zawodnikiem Empoli, jednak już w sezonie 1988/1989 klub ponownie przeżył degradację i sezony 1989/1990 oraz 1990/1991 Di Francesco spędził grając wSerie C1. Latem 1991 przeszedł doAS Lucchese. W drużynie tej spędził pełne 4 sezony grając wSerie B.
Latem 1995 Di Francesco przeszedł do pierwszoligowejPiacenzy Calcio. W Piacenzy zadebiutował 27 sierpnia w przegranym 1:4 wyjazdowym meczu zS.S. Lazio. Od samego początku zaczął grać w pierwszym składzie i przez 2 lata pobytu naStadio Leonardo Garilli Di Francesco opuścił zaledwie jeden ligowy mecz. Z Piacenzą jednak nie osiągał sukcesów i co roku bronił się przed spadkiem z Serie A.
W 1997 roku dobra i równa gra Di Francesco została zauważona wRzymie i latem podpisał on kontrakt zAS Roma. W Romie zadebiutował 31 sierpnia w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu z Empoli. W pierwszym sezonie gry w rzymskim zespole był jedną z czołowych postaci w linii pomocy obokDamiana Tommasiego,Luigiego Di Biagia czyFrancesca Tottiego. Zdobył 4 gole w sezonie i z Romą, prowadzoną przezCzechaZdenka Zemana zajął 4. miejsce w lidze. W sezonie 1998/1999 doszedł z Romą do ćwierćfinałuPucharu UEFA, a w lidze zajął 5. miejsce z 8 golami stając się czwartym strzelcem zespołu. W kolejnym sezonie także grał w Pucharze UEFA, a ligę zakończył na 6. miejscu. Jednak u kolejnego trenera,Fabia Capella, w końcu stracił miejsce w jedenastce i w sezonie 2000/2001, w którym to Roma zdobyła pierwsze od 18 lat mistrzostwo Włoch, rozegrał zaledwie 5 meczów.
W 2001 roku Di Francesco odszedł do Piacenzy, w której ponownie grał w wyjściowej jedenastce. W 2002 roku pomógł zespołowi w utrzymaniu się w Serie A, jednak w 2003 roku klub ostatecznie spadł do Serie B. Po sezonie Eusebio przeniósł się do beniaminka Serie A,Ancony Calcio. Spędził w niej zaledwie pół roku (spadła z ligi zajmując ostatnią pozycję) i jeszcze zimą 2004 został piłkarzemPerugii, z którą także spadł z ligi. Spędził w niej jeszcze sezon 2004/2005, jednak z powodu kłopotów finansowych Perugię ukarano degradacją doSerie C1, a Di Francesco zdecydował się wówczas zakończyć piłkarską karierę w wieku 36 lat.
Wreprezentacji Włoch Di Francesco zadebiutował za kadencjiDino Zoffa, a fakt ten miał miejsce 5 września 1998 roku w wygranym 2:0 wyjazdowym meczu zWalią, rozegranym w ramach kwalifikacji doEuro 2000. W kwalifikacjach grał w pierwszym składzie Włochów, jednak ostatecznie na turniej wBelgii iHolandii nie pojechał z powodu spadku formy i straty miejsca w składzie Romy. Ogółem w kadrze Włoch Di Francesco rozegrał 12 meczów i strzelił 1 gola (wygranym 6:2 w grudniu 1998 z Gwiazdami FIFA, rozegranym z okazji 100-leciaWłoskiego Związku Piłki Nożnej).
.jpg)
