 Sobór Świętych Piotra i Pawła w Symferopolu | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Republika | |||
| Siedziba | |||
| Data powołania | 1859 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Metropolia | |||
| Sobór | |||
| Biskup diecezjalny | metropolita symferopolski i krymskiTichon (Szewkunow) | ||
| Biskup pomocniczy | biskup jałtańskiNestor (Donenko) | ||
| Biskup senior | metropolita symferopolski i krymskiŁazarz (Szweć) | ||
| Dane statystyczne | |||
| Liczba kapłanów | 239 | ||
| Liczbadekanatów | 9 | ||
Położenie na mapie Symferopola  | |||
Położenie na mapie Krymu  | |||
 44°56′55,9″N 34°05′38,4″E/44,948861 34,094000 | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Eparchia symferopolska i krymska – jedna zeparchiiRosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jej obecnym biskupemordynariuszem jest metropolita symferopolski i krymskiTichon (Szewkunow)[2], zaś funkcjękatedry pełnisobór Świętych Piotra i Pawła w Symferopolu[1].
Eparchia została powołana 16 listopada 1859 r.[1] pod nazwą taurydzkiej i symferopolskiej[3]. Jej utworzenie było częścią zmiany polityki Imperium Rosyjskiego wobec Krymu. W I połowie XIX w. rosyjska administracja nie prowadziła szerzej zakrojonych działań na rzecz promowania prawosławia kosztem islamu, wyznawanego przez miejscową ludność tatarską. Zmieniło się to powojnie krymskiej. Od 1862 r. władze carskie drogą specjalnych zachęt i subwencji doprowadziły do masowego napływu chrześcijańskich - prawosławnych, ormiańskich i protestanckich - osadników na Krym. Zajmowali oni dawne tatarskie wioski, w których meczety przekształcano w świątynie chrześcijańskie. Jeszcze wcześniej, bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych, biskup chersoński i taurydzkiInnocenty, z poparciem gubernatora noworosyjskiego i besarabskiegoAleksandra Stroganowa, otworzył na półwyspie nowe prawosławne klasztory i nadzorował proces tworzenia struktur nowej eparchii[4]; nie dożył jednak jej formalnego utworzenia (zm. w 1857).
W XX wieku nazwę eparchii zmieniono na symferopolską i taurydzką, następnie na symferopolską i krymską[3]. Pierwotnie obejmowała cały obszarKrymu. W 2008 r. została z niej wydzielonaeparchia dżankojska, a w 2012 r. –eparchia teodozyjska, co oznacza, iż w jurysdykcji eparchii symferopolskiej i krymskiej pozostały miastaEupatoria,Symferopol iSewastopol orazrejon bakczysarajski,rejon biłohirski,rejon symferopolski,rejon kirowski,rejon sakski irejon czornomorski[1].
Podczas kryzysu krymskiego duchowni eparchii jawnie agitowali za przyłączeniem półwyspu do Rosji[5].
W 2022 r. Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego ogłosił wyłączenie eparchii z jurysdykcji autonomicznego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego i podporządkowanie jej bezpośrednio Cerkwi Rosyjskiej[6].
W skład eparchii wchodzi 9dekanatów:[1]
Istnieją również następująceklasztory[1]:
