Reżyserię studiował napraskiej uczelni filmowejFAMU. Z tego okresu pochodzi jego studenckie dzieło –Guernica. Już jeden z pierwszych filmów, nakręconych po powrocie do ojczyzny, oparty na noweliIvo AndriciaBar Titanic, zyskał uznanie krajowej krytyki.
Klasę reżysera potwierdziłCzas Cyganów, film którego akcja rozgrywa się w środowisku bałkańskichRomów. Był to pierwszy film Kusturicy, do którego muzykę skomponowałGoran Bregović; współpraca artystów urwie się dopiero po filmieUnderground.
Kolejny film Kusturicy,Arizona Dream, jest jego pierwszym filmem anglojęzycznym. W tej tragikomicznej baśni o poszukiwaniu szczęścia i spełnianiu marzeń w rolach głównych wystąpiliFaye Dunaway iJohnny Depp.
W 1995 powstaje najgłośniejszy i wzbudzający największe kontrowersje film Kusturicy –Underground, niemal trzygodzinny fresk będący gorzkim rozliczeniem reżysera z Jugosławią i jej historią. Film rozpoczyna się podczas niemieckiej okupacji, ostatnie jego sceny rozgrywają się w czasiewojny w Bośni.Underground został uhonorowany Złotą Palmą na48. MFF w Cannes.
Kusturica jest także muzykiem; gra na gitarze w zespoleNo Smoking Orchestra.
Emir Kusturica pochodzi z rodzinymuzułmańskiej, ale w roku 2005 przyjął chrzest w obrządku prawosławnym, przybierając imię Nemanja Kusturica. Uroczystość odbyła się wMonastyrze Savina w miejscowościHerceg Novi w Czarnogórze.
Kusturica wielokrotnie publicznie deklarował się jako zwolennikWładimira Putina[9][10], był gościem podczas jego zaprzysiężenia na prezydenta w 2012 roku[11]. W 2016 roku został odznaczony przez rosyjskiego przywódcęOrderem Przyjaźni[12].
Autobiografia Kusturicy, zatytułowanaGdzie ja jestem w tej historii?, została wydana w Belgradzie w październiku 2010 roku przez wydawnictwoNovosti AD(inne języki). Początkowo wydana została w nakładzie 20 000 egzemplarzy wyłącznie na rynek Serbii, Czarnogóry i Bośni i Hercegowiny, w ciągu kolejnych kilku miesięcy doczekała się jeszcze trzech wydań. W roku 2013 łączna liczba sprzedanych egzemplarzy przekroczyła 114 000[16].
Książka została przetłumaczona i wydana w kilku krajach europejskich:
Włochy:Dove sono in questa storia – 2011
Francja:Où suis-je dans cette histoire? – 2011
Niemcy:Der Tod ist ein unbestätigtes Gerücht – 2011
Bułgaria:Cмъpттa e нeпoтвъpдeн слух – 2012
Grecja:Κι εγώ πού είμαι σ' αυτή την ιστορία – 2012
Rumunia:Unde sunt eu în toată povestea asta – 2012
Węgry:Hogy jövök én a képbe? – 2012
Hiszpania:¿Dónde estoy en esta historia? – 2012
W Polsce książka wydana została w roku 2014 pod tytułemGdzie ja jestem w tej historii? przez wydawnictwo Claroscuro[17].
Druga książka Kusturicy, powieśćSto jada została wydana w Serbii w 2013 roku przez wydawnictwo Novosti AD. W 2015 roku zostało wydane francuskie tłumaczenie książki, zatytułowaneÉtranger dans le mariage[18].
↑ComputingC.CentreComputingC.,School of ElectricalS.E.EngineeringSchool of ElectricalS.E.,University ofU.BelgradeUniversity ofU.,Honorary doctors of science [online], UNIBL [dostęp 2025-12-09](ang.).
