 Edward Materski (2012) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 6 stycznia 1923 | ||
| Data i miejsce śmierci | 24 marca 2012 | ||
| Miejsce pochówku | |||
| Biskup diecezjalny radomski | |||
| Okres sprawowania | 1992–1999 | ||
| Biskup diecezjalny sandomierski | |||
| Okres sprawowania | 1981–1992 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat | 20 kwietnia 1947 | ||
| Nominacja biskupia | 29 października 1968 | ||
| Sakra biskupia | 22 grudnia 1968 | ||
| Odznaczenia | |||
  | |||
| |||
| Data konsekracji | 22 grudnia 1968 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | Kielce | ||||||||||||||||||
| Miejsce | |||||||||||||||||||
| Konsekrator | |||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Edward Henryk Materski (ur.6 stycznia1923 wWilnie, zm.24 marca2012 wRadomiu[1]) – polskiduchownyrzymskokatolicki,doktornauk teologicznych,biskup pomocniczy kielecki w latach 1968–1981,biskup diecezjalny sandomierski w latach 1981–1992,biskup diecezjalny radomski w latach 1992–1999.
Syn Ignacego i Marii z Filutowskich, urodził się w polskiej rodzinie inteligenckiej. Po śmierci ojca w 1932 wraz z matką i dwiema siostrami przeniósł się doWarszawy, gdzie uczęszczał doGimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, które ukończył w 1940. Ostatnie dwa semestry – w czasie okupacji – odbył na kompletach tajnego nauczania. Brał udział wpowstaniu warszawskim[2].
Święcenia kapłańskie przyjął w 1947 w Kielcach. W latach 1951–1953 studiował naWydziale Teologii KatolickiejUniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał magisterium. Doktorat otrzymał w 1955 naAkademii Teologii Katolickiej. W czasie pobytu w Warszawie pełnił rolę niemianowanego sekretarzabiskupa kieleckiegoCzesława Kaczmarka. Odwiedzał go w więzieniu, wiele razy w miejscu internowania, pośredniczył w kontakcie biskupa z prawnikami, a także uczestniczył w rozprowadzeniu tajnej korespondencji. W grudniu 1956, po październikowej odwilży, powrócił do Kielc, gdzie został wizytatorem diecezjalnym katechizacji i wykładowcą katechetyki wseminarium duchownym. Pierwszym jego zadaniem było zorganizowanie katechizacji we wszystkich szkołach na terenie diecezji. W czerwcu 1957 we wszystkich szkołach odbywały się lekcje religii.
Już od września tego roku rozpoczęto na nowo usuwanie katechizacji z poszczególnych szkół i pojawiło się nowe zadanie – organizowania katechezy pozaszkolnej. W 1957 zainicjował wakacyjne Kursy Katechetyczne oraz współdziałał w powstawaniu licznych pomocy dla katechetów i dla uczniów, jak np.:Mój katechizm,Czekamy na Zbawiciela,Pan Jezus pośród nas,Chrystus Prawdą. Począwszy od roku 1964 do roku 1988 wykładał katechetykę formalną i prowadził ćwiczenia katechetyczne naKatolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W październiku 1968 papieżPaweł VI mianował gobiskupem pomocniczymdiecezji kieleckiej ze stolicą tytularnąAquae Sirenses.Sakrę biskupią otrzymał wkatedrze kieleckiej 22 grudnia 1968 z rąk kard.Stefana Wyszyńskiego, któremu asystowali biskup diecezjalny kieleckiJan Jaroszewicz i osobisty przyjaciel nominata biskupWacław Skomorucha.
28 marca 1981 został mianowany przez papieżaJana Pawła IIbiskupem diecezjalnymdiecezji sandomierskiej. Diecezja sandomierska decyzjąStolicy Apostolskiej z roku 1981 została przemianowana na diecezję sandomiersko-radomską. 25 marca 1992 papież Jan Paweł II utworzyłdiecezję radomską, której pierwszym biskupem został biskup Materski. W czasie sprawowania pasterskiej posługi erygował 135 nowych parafii, z których 116 znajduje się w diecezji radomskiej, a 19 w obecnej diecezji sandomierskiej. Jest inicjatorem budowyWyższego Seminarium Duchownego w Radomiu. Przez 6 lat nie mógł otrzymać pozwolenia na budowę. Pozwolenie otrzymał w grudniu 1987. Budowa została natychmiast rozpoczęta. 4 czerwca 1991 gościł w Radomiu Jana Pawła II. W tym dniu papież poświęcił nowo zbudowane seminarium duchowne. W 1991 stworzył diecezjalne Radio AVE, od 1992 wydawał „AVE. Pismo Diecezji Radomskiej”. Założył także drukarnię diecezjalną. Polecił przygotowanie materiałów potrzebnych do beatyfikacji pięciu kapłanów męczenników czasu okupacji: ks.Kazimierza Grelewskiego, ks.Stefana Grelewskiego, ks.Franciszka Rosłańca, ks.Bolesława Strzeleckiego, ks.Kazimierza Sykulskiego. Beatyfikacji dokonał Jan Paweł II w 1999.
6 stycznia 1998 ukończył 75 lat życia, powiadamiając Stolicę Apostolską o gotowości przejścia na emeryturę. 21 sierpnia 1999 przekazał kanoniczne pasterzowanie diecezją radomską biskupowiJanowi Chrapkowi.
29 lipca 2007 prezydent RPLech Kaczyński odznaczył goKrzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].
19 lutego 2012 przeszedł poważną operację chirurgiczną. Po kilku tygodniach stan jego zdrowia pogorszył się gwałtownie. Zmarł 24 marca 2012 w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Radomiu[1]. 29 marca 2012 odbyła się w radomskiej katedrze msza pogrzebowa, po której został pochowany nacmentarzu przy ulicy Limanowskiego w grobowcu biskupów radomskich[4].
| Biskupi diecezjalni |
|
|---|---|
| Biskupi pomocniczy |
|
| Biskupi diecezjalni |
|
|---|---|
| Biskupi pomocniczy |
|
| Biskupi diecezjalni |
|
|---|---|
| Biskupi pomocniczy |
|
