Dyktatura (łac.dictare – dyktować) – forma rządów oparta na arbitralnej władzy jednostki (dyktatora) lub wąskiej grupy osób, wyjętych spod społecznej kontroli. System charakterystyczny dlareżimówautorytarnych itotalitarnych, stanowiąc przeciwieństwo systemówdemokratycznych[1].
Termin wywodzący się od starożytnegorzymskiego urzędudyktatora (łac.dictator), obejmującego nadzwyczajne uprawnienia w sytuacji kryzysowej państwa[2].
Dyktatura to władza jednostki lub wąskiej grupy. Dyktatorzy nie wyłaniają przedstawicieli społeczeństwa w wolnychwyborach i pozostają poza faktycznąkontrolą społeczeństwa. Cechami charakterystycznymi dla dyktatury są: używanie siły wobec przeciwników politycznych, brak szacunku wobecpraw obywatelskich czy dowolność stanowieniasystemu prawnego. Źródłem takiego modelu władzy może być m.in. pochodzenie czy przewaga wojskowa. Dyktatorzy na ogół starają się kontrolować nie tylko politykę kraju, lecz całe życie społeczeństwa[2], co było szczególnie zauważalne wreżimach stosującychtotalitaryzm[3]. W dyktaturze może, lecz nie musi występowaćsystem jednopartyjny[4].
Dyktatura jest współcześnie obokdemokracji konstytucyjnej najbardziej popularnym systemem sprawowania władzy[5].
.svg){kind=icon}