Zobacz też:Dwikozy w innych znaczeniach tej nazwy.| wieś | |||
 Panorama wsi Dwikozy | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Województwo | |||
| Powiat | |||
| Gmina | |||
| Liczba ludności (2020) | 1796[2] | ||
| Strefa numeracyjna | 15 | ||
| Kod pocztowy | 27-620[3] | ||
| Tablice rejestracyjne | TSA | ||
| SIMC | 0789996[4] | ||
Położenie na mapie gminy Dwikozy  | |||
Położenie na mapie Polski  | |||
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego  | |||
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego  | |||
 50°44′08″N 21°47′21″E/50,735556 21,789167[1] | |||
| |||
Dwikozy –wieś wPolsce położona wwojewództwie świętokrzyskim, wpowiecie sandomierskim, wgminie Dwikozy. Historycznie położone są wMałopolsce, wziemi sandomierskiej[4][5].
W obszar wsi wchodzą:
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
| 1018930 | Cegielnia | część wsi |
| 1018947 | Górki | część wsi |
| 1018953 | Krzywda | część wsi |
| 1018960 | Pasternik | część wsi |
| 1018976 | Za Koleją | część wsi |
| 1018982 | Zamłynie | część wsi |
| 1018999 | Zaprzykopie | część wsi |
| 1019007 | Zarzecze | część wsi |
Miejscowość jest siedzibągminy Dwikozy orazrzymskokatolickiej parafiiśw. Andrzeja Boboli i św. Antoniego Pustelnika należącej dodekanatu Zawichost wdiecezji sandomierskiej.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była wwojewództwie tarnobrzeskim.
Partnerską gminą Dwikozów sąMošovce naSłowacji.
Dwikozy – miejscowość będąca siedzibą gminy, leży w centralnej jej części na trasieSandomierz –Lublin w odległości 7 km od Sandomierza. Zajmuje 703 ha, jest zamieszkana przez 2100 mieszkańców.
Przez miejscowość prowadzidroga wojewódzka nr 777 orazlinia kolejowa nr 25 ze stacjąDwikozy.
Na terenie wsi znajduje się teżrezerwat przyrody porośnięty roślinnością stepową –stipa capillata i stipa pennata, która to roślinność występuje tylko w dwóch miejscach w Polsce – wGórach Pieprzowych kołoSandomierza i w Dwikozach.
Przez Dwikozy przepływa rzekaOpatówka, będąca lewym dopływemWisły.
Pierwsza wzmianka historyczna o Dwikozach datowana jest w okresie panowaniaKazimierza Sprawiedliwego, księcia sandomierskiego w 1167. W tym czasie Dwikozy stanowiły własność kanonika kapituły kolegiaty sandomierskiej. WedługDługosza wXV w. Dwikozy należały dofary wGórach Wysokich (kościół parafialny niedaleko Dwikóz), a właścicielem wsi był Mikołaj Dembowiec Kornicz.
Spis z 1827 wykazał w Dwikozach 60 domów i 517 mieszkańców[6]. WedługSłownika Geograficznego Królestwa Polskiego już w latach 80.XIX w. w Dwikozach znajdował się urząd gminy. Wieś miała w tym czasie 77 domów, 548 mieszkańców, 514mórg ziemi dworskiej i 481 ziemi włościańskiej[6].
W Dwikozach urodzili się błogosławiony ks.Kazimierz Grelewski oraz błogosławiony ks.Stefan Grelewski beatyfikowani w gronie108 błogosławionych męczenników.
6 października 1943 oddziałGwardii Ludowej im. Langiewicza pod dowództwemCzesława Boreckiego ps. „Brzoza” liczący 20 gwardzistów rozbił obóz pracy przymusowej Baudienstu uwalniając 200 junaków[7].
W Dwikozach urodził się pisarzWiesław Myśliwski, autor takich powieści, jak m.in.Nagi sad (1967),Pałac (1970),Kamień na kamieniu (1984),Ostatnie rozdanie (2013). Był dwukrotnym laureatemNagrody Literackiej „Nike” za powieściWidnokrąg (1997) orazTraktat o łuskaniu fasoli (2007).
Wśród zabytków Dwikozów można wymienić zabytkową kapliczkę z 1884,stację kolei żelaznej wybudowaną w 1915 za czasów zaboru rosyjskiego i pomnik powstańców pomordowanych w bitwie z wojskami rosyjskimi podSłupczą 8 lutego 1863.
Przez miejscowość biegnie niebieski szlak turystyczny od podnóżaGór Świętokrzyskich, doliną rzekiOpatówki doWisły.
Dwikozy są punktem początkowym
niebieskiego szlaku turystycznego prowadzącego doGołoszyc. Przez wieś przechodzi
czerwony szlak turystyczny z Gołoszyc doPiotrowic.
W Dwikozach funkcjonują:
Z tym tematem związana jest kategoria:Ludzie związani z Dwikozami.| Wsie | |
|---|---|
| Kolonie | |
| Integralne cz. miejscowości |
|
