Dreamcast (jap.ドリームキャスト) –konsola do gier firmySega, będącaplatformą szóstej generacji. Sprzedaż oficjalnie rozpoczęto dnia 27 listopada1998 roku. Aktualnie nowe egzemplarze konsoli nie są produkowane ani nie wychodzą na nią żadne nowe gry. Są również częściej wydawane programy, emulatory i gry domowej roboty, tworzone przez internautów lub mniejsze firmy.
W fazie produkcyjnej konsola przybierała następujące nazwy:White Belt,Black Belt,Dural,Dricas,Vortex,Katana,Shark iGuppy. W październiku 2007 roku biblioteka oficjalnych gier na tę platformę liczyła ponad 325 tytułów[2].Sama konsola nie posiada własnegosystemu operacyjnego, jest on wczytywany z nośnika z grą. Część tytułów posiada wbudowany systemWindows CE[3].
Premiera konsoli Sega Dreamcast miała miejsce w listopadzie 1998 roku w Japonii, we wrześniu 1999 roku w Ameryce Północnej (data 09.09.99 była silnie promowana przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych), 14 października 1999 roku w części państw europejskich (pierwotnie miała się ukazać 23 września 1999[4]) oraz 1 grudnia 2000 roku w Polsce, gdzie wyłącznym dystrybutorem był Lanser.net (pierwotnie miała się ukazać w lutym 2000)[1][5][6]. Ze względu na techniczne problemy, Sega nie była w stanie sprostać wysyłce konsoli podczas premiery w Japonii, miało to związek z brakiem procesorów graficznych wytwarzanych przez firmęNEC. Prezes amerykańskiego oddziału Segi, Berni Stolar poprawił relacje z głównymi sprzedawcami detalicznymi, z których wielu nie zostało uwzględnionych przy premierze konsoli Sega Saturn. Przed premierą w USA Sega podjęła pewne kroki, aby przedstawić odbiorcom możliwości konsoli, wystawiając ją w sklepach na terenie całego kraju. Początkowo firma przedstawiła 17 tytułów startowych. Ekspozycje gier takich, jak:Soul Calibur,Sonic Adventure,Power Stone czyHydro Thunder, pozwoliły firmie osiągnąć sukces podczas pierwszego roku w Stanach Zjednoczonych.
W samych Stanach Zjednoczonych 300 000 sztuk zostało zamówionych przedpremierowo, po czym sprzedano 500 000 konsol w dwa tygodnie (łącznie z 225 132 sztukami sprzedanymi w 24 godziny od premiery). Firma potwierdziła swój zarobek w kwocie 98,4 milionów dolarów od czasu premiery 9 września 1999 roku. Sega porównała nawet swój rekordowy zarobek do filmuGwiezdne wojny: część I – Mroczne widmo, który zarobił 28,5 milionów dolarów podczas pierwszego dnia wyświetlania filmu w kinach.
W marcu 1999 roku Sony przedstawiło swoją nową konsolęPlayStation 2, której data premiery została zapowiedziana na 4 marca 2000 roku w Japonii oraz 26 października 2000 roku w Stanach Zjednoczonych. Konsola podczas premiery posiadała tylko sześć tytułów startowych, jednak mimo tego sprzedaż utrzymywała się na wysokim poziomie. Sprzedaż Dreamcasta stale rosła do 30 września 2000, kiedy wyprzedziła konsolęNintendo 64. Podczas tego okresu, Sony zdarzało się mieć pewne opóźnienia w produkcji sprzętu, a jego ceny dochodziły nawet do 1000 dolarów na aukcjach internetowych.
We wrześniu 2000 roku, jeszcze przed premierą PlayStation 2 na rynku amerykańskim, sprzedaż Dreamcasta zaczęła powoli spadać. W drugiej połowie roku zdecydowano się obniżyć cenę produktu z początkowych $199 na $149 USD (wynosiło to połowę kwoty, którą trzeba było zapłacić za PS2, co zostało wykorzystane w kampanii reklamowej Segi przeciwko Sony). Pozwoliło to na krótko podnieść wyniki sprzedaży konsoli. Do tego momentu firma sprzedała tylko 2,6 miliona sztuk konsoli, co niezupełnie pokrywało się z przewidywanym celem analityków, którzy ustalili zadowalający pułap sprzedaży na poziomie 5 milionów sztuk.
Jednym z elementów promocji konsoli Dreamcast na terenie Europy był sponsoring czterech drużyn piłkarskich:Arsenal F.C. (Anglia),AS Saint-Étienne (Francja),US Sampdoria (Włochy) orazDeportivo La Coruña (Hiszpania). Nieefektywna współpraca z wymienionymi drużynami pochłonęła znaczną część budżetu firmy. Nie pozwoliło to tym samym na wystarczającą promocję nowych serii gier wideo, która w istocie okazałyby się bardziej korzystna z perspektywy sprzedaży i zarobków firmy.
31 stycznia 2001 roku firma Sega ogłosiła zaprzestanie produkcji konsoli Dreamcast z dniem 26 marca 2001 roku. Ostatnią grą na rynku amerykańskim byłoNHL 2K2 wydane w lutym 2002 roku. Sega potwierdziła brak planów na wydanie następcy swojej konsoli. Wprowadzono także ostateczną obniżkę cen, która utrzymywała się na poziomie 49,99 dolarów.
Konsola była produkowana w trzech wersjach: PAL europejska (niebieskie logo), NTSC-U amerykańska (pomarańczowe logo), NTSC-J japońska (czerwone logo). Gry z innego regionu niż konsola nie działały z powodu blokady regionalnej. W Brazylii, która posiadała system PAL-M sprzedawano amerykańską wersję konsoli.
Konsola posiada także wbudowany napędGD-ROM (płyty o pojemności 1 GB) (GigaByte Disc), prędkość odczytu 12x (1,8 MB/s) oraz wbudowanymodem (wczesna wersja japońska 33,6 kb/s, reszta świata standardowe 56 kb/s). W niektórych krajach konsola była sprzedawana bez modemu (Brazylia i niektóre kraje azjatyckie). Do konsoli można podłączyć cztery pady. Posiada równieżkartę pamięci o nazwieVMU (Visual Memory Unit), która w odróżnieniu od innych kart pamięci posiada wyświetlacz oraz możliwość uruchamiania gier specjalnie dla niej napisanych. Posiada 8-bitowy procesor Sanyo LC86K87, wyświetlacz monochromatyczny LCD 32x48, 196 B XRAM ekranu, 16 KB BIOS- IPL, 512 B RAM, 64 KB Flash.
Niektóre gry wspierały technologię dźwięku przestrzennego QSound (nie wymagały amplitunera) lub Dolby Surround (wymagały amplitunera Dolby Surround).[12]
mysz kulkowa wykorzystywana w przegladarce internetowej i grach: Hidden & Dangerous, Railroad Tycoon II , Outtrigger, Quake III Arena, Unreal Tournament, Half-Life, Soldier of Fortune, Tom Clancy's Rainbow Six Rogue Spear,
mata do tańczenia w grach z serii Dance Dance Revolution
VGA BOX – urządzenie umożliwiające wyświetlanie obrazu na monitorze komputerowym w rozdzielczości 640x480 @ 60 hz
Rumble Pack (Vibration Pack, Jolt Pack, Jump Pack, Puru Puru Pack) – urządzenie wkładane do pada umożliwiające uzyskanie wibracji w grach
Dreameye – zestaw zawierający kamerę internetową, headset i specjalne oprogramowanie umożliwiająca wideokonferencje na żywo lub wysyłanie wideomaili (wydany tylko w Japonii)
Dream Karaoke – specjalna przystawka umieszczana pod konsolą, do której można podłączyć mikrofon i bawić się śpiewająckaraoke, w zestawie dołączono płytę z piosenkami (wydana tylko w Japonii)
mikrofon (w zestawie z grą Seaman) – umożliwiał wydawanie komend słownych wjęzyku angielskim, wpływając na świat gry
LAN Adapter - (wydany tylko w Japonii) umożliwiał podłączenie kabla ethernet 10 Mb/s i działał tylko z przeglądarką internetową
Broadband Adapter – specjalny adapter montowany w miejsce modemu, umożliwiał podłączenie kabla ethernet 100 Mb/s do konsoli (tylko niektóre gry wykorzystywały jego możliwości)
Development Box – zestaw dla twórców gier zawierający płytę główną Dreamcasta i czytnik płyt GD-R