| Data i miejsce urodzenia | 15 maja 1927 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | pisarz |
Dow Freiberg, właśc.Berek Freiberg (ur.15 maja1927 wWarszawie, zm.26 marca2008 wRamli) – izraelski pisarz, były więzień obozu wSobiborze i świadek na procesieAdolfa Eichmanna iIwana Demianiuka.
Jego rodzicami byli Mojżesz i Rebeka Freiberg. Dzieciństwo spędził wŁodzi, gdzie ojciec był robotnikiem w fabryce. Po wybuchuII wojny światowej jego ojciec zginął rozstrzelany podczas próby przedostania się na Wschód, owdowiała matka powróciła z dziećmi do Warszawy. W listopadzie 1940 rodzina Dowa Freiberga znalazła się wgetcie, a gdy rok później eksterminacja się nasiliła i ludzie zaczęli masowo umierać z głodu, postanowił uciec. Został przemycony na aryjską stronę i przedostał się doTurobina, gdzie mieszkał brat jego ojca. 17 maja 1942 hitlerowcy otoczyli wieś i schwytali miejscowych Żydów, a następnie przewieźli ich razem z więźniami z getta wKrasnymstawie do obozu wSobiborze. Miał piętnaście lat i został wyznaczony do kopania dołów na masowe mogiły dla ofiar egzekucji, a następnie przesunięto go do magazynu odzieży, gdzie sortował rzeczy pozostałe po ofiarach. Gdy 14 października 1943w obozie wybuchł bunt, wśród trzystu więźniów, którym udało się wtedy uciec był Dow Freiberg. Razem zJózefem Serczukiem dołączył do walczącej naLubelszczyźnie partyzantki i tak dotrwał do wkroczeniaArmii Czerwonej w lipcu 1944.
Po zakończeniu wojny na krótko zamieszkał w Łodzi, a następnie wyjechał doNiemiec, gdzie poznał swoją pochodzącą zZSRR żonę Sarę. W 1947 byli w grupie Żydów podróżujących statkiem Exodus, którego Brytyjczycy nie przyjęli w porcie wMandacie Palestyny. Rok później Freiberg znalazł się w Palestynie jako uczestnik grupy szkoleniowej, walczył o wolnyIzrael. Po 1949 zamieszkał na stałe wRamli.
W 1961 zeznawał w procesieAdolfa Eichmanna, gdzie wyjawił prawdę o obozie wSobiborze, a w 1965 w sprawie esesmanów z Sobiboru. Był znany z prelekcji oHolokauście, swoje świadectwo dawał przed studentami i wojskowymi oraz uczestniczył w badaniach nad Holokaustem. Dwa razy przebywał w Polsce, czterdzieści osiem lat po ucieczce pojechał do Sobiboru. Swoje wspomnienia zawarł w czterech książkach.