 | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Zawód, zajęcie | inżynier elektryk | ||
| Miejsce zamieszkania | |||
| Narodowość | Izraelczyk (Żyd) | ||
| Alma Mater | |||
| Rodzice | Abraham i Feijga Frohman | ||
| |||
Dov Frohman, takżeDov Frohman-Bentchkowsky (hebr. דב פרוהמן; ur.28 marca1939 wAmsterdamie) –izraelskidoktorinżynier elektryk imanager. Wynalazca układuEPROM. Pełnił funkcje wiceprezesa firmyIntel, założył i kierował firmą Intel Izrael. Współautor (z Robertem Howardem) książkiLeadership the Hard Way (Jossey-Bass, 2008)[1].
Frohman urodził się pięć miesięcy przed wybuchemII wojny światowej w Amsterdamie. Jego rodzice, polscyŻydzi, przebywali wHolandii od wczesnych lat 30. XX wieku, po wyemigrowaniu zPolski z powodu nasilającego sięantysemityzmu. W1942 roku, wobec rosnącego dla społeczności żydowskiej zagrożenia ze strony nazistowskich władz okupacyjnych Holandii, jego rodzice zdecydowali się przekazać go znajomym zruchu oporu. Opiekunowie umieścili go u prawosławnej rodziny Van Tilborghs ze Sprang-Capelle wBrabancji Północnej przy granicy zBelgią, dzięki czemu w ukryciu przetrwał wojnę. Jego rodzice zginęli wHolokauście.
Po odnalezieniu go po wojnie przez krewnych zPalestyny spędził kilka lat w sierocińcu dla dzieci żydowskich, które straciły rodziców podczas wojny. Po powstaniu państwaIzrael wyemigrował do niego w1949 roku. Po zaadoptowaniu przez krewnych mieszkał wTel Awiwie. Służył w armii izraelskiej. W1959 roku rozpoczął studia I stopnia (inżynierskie) wInstytucie Technologii Technion na wydziale elektrotechnicznym.
Po ukończeniu w1963 roku Technionu Frohman wyjechał doUSA na studia magisterskie i doktoranckie nauniwersytecie Berkeley. Po otrzymaniu tytułu magistra zatrudnił się w laboratorium badawczo-rozwojowym firmyFairchild Semiconductor, wylęgarni wielu innych firmDoliny Krzemowej. W1969 roku, po obronie rozprawy doktorskiej, wzorem byłych wyższych kierowników Fairchild Semiconductor, takich jakGordon Moore,Robert Noyce,Andrew Grove, przeniósł się doIntela (założonego rok wcześniej przez wymienionych byłych kierowników Fairchild Semiconductor).
W Intelu Frohman zajął się problemem usterek wczesnych produktów tej firmy. Wynikiem tych prac było opracowanie w1970 roku koncepcji EPROMu – układu półprzewodnikowego, który byłby łatwo zarówno kasowalny, jak i programowalny. W tym czasie znano dwa typy pamięci półprzewodnikowych. Jednym z nich były układyRAM, łatwe do zaprogramowania (napełnienia danymi), ale tracące zawartość po odłączeniu zasilania takich kości. W terminologii branżowej były to układy z pamięcią ulotną. Drugim typem były układyROM, nieulotne, zawierające dane na stałe i bez możliwości ich zmiany. Proces programowania pamięci ROM był czasochłonny i uciążliwy, polegał na ich nieodwracalnym, niezależnym od roboczego zasilania układu, tzw. wypalaniu fabrycznym.
EPROM łączył oba te światy. Tak jak ROM był nieulotny, i tak jak RAM był łatwo programowalny. Z tego powodu stał się katalizatorem całej gamy innowacji i pomysłów rozwojowych, które w rezultacie doprowadziły do obecnie powszechnie używanychpamięci błyskowych. Był, obokmikroprocesora, kluczową innowacją w stanowieniu przemysłu komputerów osobistych[3]. Układy EPROM były w latach 80. XX wieku najbardziej dochodowym produktem firmy Intel.
Po wynalezieniu EPROMu Frohman odszedł z Intela i rozpoczął wykładanie elektrotechniki na Uniwersytecie Nauki i Techniki Kwame Nkrumaha (University of Science and Technology) wKumasi wGhanie. W1973 roku wrócił do Intela, ale w dłuższej perspektywie planował powrót do Izraela, co zostało wsparte przez kierownictwo firmy[4]. W1974 Frohman wyjechał do Izraela z zadaniem wsparcia utworzenia wHajfie małego centrum projektowania układów, pierwszego takiego centrum intelowskiego poza granicami USA. Równolegle, poza udzielaniem konsultacji dla Intela, wykładał w Szkole Nauk Stosowanych (School of Applied Sciences)Uniwersytetu Hebrajskiego wJerozolimie (z czasem został dyrektorem tej szkoły[5]). W roku1985, po porozumieniu Intela z rządem izraelskim o utworzeniu pierwszego poza USA intelowskiego zakładuprodukcji półprzewodników, opuścił Uniwersytet Hebrajski i został dyrektorem naczelnym Intela Izrael. Pełnił tę funkcję do roku 2001.
Intel Izrael pod kierownictwem Frohmana stał się ważnym globalnym centrum produktów wysokiej jakości tej korporacji. Frohman doprowadził też do zbudowania drugiejfabryki półprzewodników Intela w Izraelu, wKirjat Gat na skrajupustyni Negew (została uruchomiona w roku 1999).
Obecnie (lata 10. XXI wieku) Intel Izrael stanowi główną siedzibę badań i rozwoju technik bezprzewodowych – jak np. opracowana tu technologia mobilnaCentrino, obecna w milionach komputerów przenośnych na całym świecie, i jest odpowiedzialny za projektowanie najbardziej zaawansowanych produktów mikroprocesorowych korporacji[6]. Ponadto nadal jest głównym centrum produkcyjnym układów scalonych, w jego skład wchodzi też kolejny, uruchomiony w2008 roku, jeden z najbardziej nowoczesnych w świecie zakład w Kirjat Gat (jest to jednocześnie największe kosztowo, warte 3,6 mld dolarów USA, przedsięwzięcie inwestycyjne w historii Izraela). Z zatrudnieniem około 10 000 pracowników jest największym prywatnym pracodawcą. W roku2007 wartość eksportu Intela Izrael osiągnęła poziom 1,4 mld dolarów USA, co stanowiło około 8,5% izraelskiego eksportu przemysłu elektronicznego i informatycznego (udział tego przemysłu w całkowitym eksporcie Izraela to 25% – jest to najwyższy poziom w skali całego świata).
Podczaspierwszej wojny w Zatoce, gdyIrak prowadził ostrzał Izraela rakietamiScud, Frohman nie uwzględnił zalecenia izraelskiego Ministerstwa Obrony i nie wstrzymał działalności Intela Izrael – był on jedną z niewielu firm (i jedyną produkcyjną) czynnych podczas tej wojny[7]
Frohman obecnie (lata 10. XXI wieku) mieszka w Jerozolimie oraz wDolomitach weWłoszech. Jedną z jego aktywności jest utworzenie Centrum Myślenia Alternatywnego (Center for Alternative Thinking) wkibucu Sede Boker na pustyni Negew.
Jest członkiem izraelskiej Akademii Nauk.
