Założony w 1941 roku w Fort Wayne w stanie Indiana przez producenta tłoków Freda Zollnera. Początkowo występujący w NBL (mistrzostwo w 1944 i 1945 roku), a od 1948 roku w BAA. Rok później doszło do połączenia obydwu lig, które utworzyłyNational Basketball Association. W 1957 roku Zollner zdecydował się przenieść zespół do Detroit w stanie Michigan, co było dobrym ruchem finansowym, lecz nie sportowym. W ciągu następnych 27 lat Pistons tylko trzykrotnie awansowali do rozgrywek posezonowych, tzw. play-offs, mimo że w ich składzie znajdowały się tacy zawodnicy jakDave DeBusschere,Dave Bing,Jimmy Walker iBob Lanier.
Bill Simmons w 'Wielkiej Księdze Koszykówki' wymienia najmocniejsze jego zdaniem zespoły w historii NBA. Detroit Pistons z sezonu 1988-89 dziennikarz Simmons umieszcza na 4. pozycji. Wszechstronność i twardość w grze, fizyczność i zaangażowanie to cechy charakterystyczne zespołu Chucka Daly. Wiele z osiągnięć Detroit Pistons opartych było na metodachmakiawelicznych. Zastraszanie i determinacja, żeby zrobić wszystko, by wygrać, jak celowość nadepnięcia na złamaną stopę McHale'a, czegoRick Mahorn dopuszczał się wielokrotnie w trakcie play-off. Niszczenie psychiczne przeciwnika, czego nie zdołał skopiowaćPat Riley wNew York Knicks. Detroit Pistons przyczyniło się do zmiany przepisów gry, do nakładania kar przez NBA za bójki i zastraszanie.[2]
W 1974 roku nowym właścicielem został William „Bill” Davidson, który niezadowolony z lokalizacji w centrum Detroit postanowił przenieść klub do pobliskiego Pontiac. Po zatrudnieniu w 1979 roku Jacka McCloskeya na stanowisku generalnego menedżera „Tłoki” zaczęły budowę mistrzowskiego składu. W 1983 roku do zespołu dołączył trenerChuck Daly, który co roku awansował do rozgrywek posezonowych. „Trader Jack” w ciągu 13 lat pracy zbudował zespół bez znanych nazwisk, bo wielu znanych zawodników nie chciało grać w Detroit, dlatego stawiał na młodych i utalentowanych m.in. Isiaha Thomasa, Joe Dumarsa, Billa Laimbeera, Dennisa Rodmana i Vinniego Johnsona[3]. Tak zaczęła się era „Bad Boys”, czyli grających fizycznie i nastawionych na obronę Pistons.
ArenaTłoków – Palace of Auburn Hills.
Przed sezonem 1988-89 wyprowadzili się do haliThe Palace of Auburn Hills, by właśnie tam kilka miesięcy później świętować zdobycie pierwszego mistrzostwa NBA (4-0 z Lakers). Rok później pokonali w finalePortland Trail Blazers 4-1, stając się dopiero trzecim zespołem w historii ligi, który sięgnął po tytuł mistrza ligi sezon po sezonie. Wcześniej dokonali tego w NBA tylkoBoston Celtics iLos Angeles Lakers.
PrezydentGeorge W. Bush podejmuje mistrzowską drużynę Pistons.
Po nieudanym eksperymencie z budowaniem zespołu wokółGranta Hilla w drugiej połowie lat 90., w 2000 roku Joe Dumars – już jako generalny menedżer – wrócił do koncepcji McCloskeya. Zbudował zespół w oparciu o niechcianych w innych klubach zawodników (Chauncey Billups,Rip Hamilton,Ben Wallace,Rasheed Wallace), co zaprocentowało w 2004 roku kolejnym mistrzostwem. Niemal przez dekadę Pistons dominowali na Wschodzie NBA, sześć razy z rzędu awansując do Finału Konferencji.
W 2009 roku zmarł właściciel Bill Davidson, a jego żona Karen zdecydowała się sprzedać jego ukochany klub. W 2011 roku odkupił go za 325 mln $ prezes Platinum Equity – Tom Gores.
W sezonie 2023/2024 Detroit Pistons zaliczyli najgorszy sezon ze wszystkich, które rozegrali w lidze NBA. Niekorzystne decyzje podejmowane przez włodarzy klubu na przestrzeni kilkunastu ostatnich lat spowodowały, że zespół znalazł się nisko, na 15. lokacie Konferencji Wschodniej.[4]
↑BillB.SimmonsBillB.,Wielka księga koszykówki, 14 listopada 2018 [dostęp 2018-11-14].{{Cytuj}} Nieprawidłowe/puste pola: "issn", "s", "doi", "wolumin" oraz "url". Brak numerów stron w książce
