 Harris odwiedzającyBiały Dom w lutym 2009 roku, jako asystent treneraChicago Bulls przed spotkaniem zWashington Wizards. | |||||||||||||||||||||||||||||
| Trener | |||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 18 czerwca 1937 | ||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost | 193 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 91 kg | ||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera | |||||||||||||||||||||||||||||
| Aktywność | 1965–2012 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Szkoła średnia | Plainfield (Plainfield, Indiana) | ||||||||||||||||||||||||||||
| College | Milligan (1955–1959) | ||||||||||||||||||||||||||||
| Draft | 1959 | ||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Delmer William "Del" Harris (ur.18 czerwca1937 wOrleans) –amerykańskitrener koszykarski,finalista NBA[1], nagrodzony tytułemTrenera Roku NBA[2].
Po ukończeniu Milligan College (1959) zdobył tytuł z religioznawstwa[3]. W 1965 roku zdobył tytuł magistra historii na Indiana University[3].
Od 1959 do 1965 roku trenował drużyny (Roachdale Hawks, Dale Golden Aces, Spencer Cops) trzech różnych szkół średnich. Jego największym sukcesem było doprowadzenie zespołu Golden Aces do rekordowego wyniku 35-9 (w trakcie dwóch lat) oraz mistrzostwa Pocket Athletic Conference. Podczas pracy w Dale trenował też drużynębaseballową, prowadząc ją do mistrzostwa PAC i rezultatu 26-7. Sezon 1964/65 spędził z drużyną Spencer, uzyskując wynik 19-6 oraz zdobywając mistrzostwo konferencji, IHSAA Sectional i zaliczając udział w finałach regionalnych, przegranych z zespołem z Bloomington.
W latach 1965–1974 był trenerem uczelni Earlham w lidzie akademickiej NAIA. Poprowadził zespół Quakers do trzech mistrzostw konferencji (2x Hoosier Collegiate Conference, 1x Hoosier-Buckeye Collegiate Conference). W okresie letnim (1969–1975) prowadził zespoły w lidze Portoryko. Jako trener drużyny Vaqueros de Bayamón zdobył trzykrotnie mistrzostwo kraju (1973–1975), a także srebrny (1973) i brązowy medal (1974) podczas World Club Championships[3]. W trakcie swojej kariery w tym kraju zanotował rezultat 176-61[3].
Podczas imprez międzynarodowych zdobywał medale zarówno jako trener, jak i asystent trenera z kilkoma różnymi reprezentacjami narodowymi[4].
W 1975 został asystentem trenera zespołu z ligiABA –Utah Stars. Po roku trafił doNBA, gdzie objął to samo stanowisko w zespoleHouston Rockets. Po trzech latach został głównym trener zespołu zTeksasu, prowadząc go dofinałów NBA w 1981. W 1986 trafił doWisconsin. Przez rok pełnił tam funkcję asystenta treneraBucks, po czym powierzono mu zespół na kolejne cztery lata. W 1994 objął stanowisko głównego treneraLos Angeles Lakers, to właśnie podczas pracy w tym klubie otrzymał tytułTrenera Roku NBA (1995)[2]. Rok wcześniej zespół wygrał zaledwie 33 spotkania, pod jego wodzą natomiast 48[5]. W kolejnych latach liczba zwycięstw wzrastała sukcesywnie aż go 61 w sezonie 1997/98[5]. Rok później, po skróconym sezonie, został zwolniony.
W kolejnych lata pracował kolejno w:Dallas Mavericks,Chicago Bulls orazNew Jersey Nets, pełniąc ponownie funkcję asystenta. W 2006Dallas Mavericks dotarli do finałów NBA, gdzie musieli uznać wyższośćMiami Heat[6]. Na stanowisko głównego trenera powrócił w sezonie 2011/12, kiedy to objął zespółTexas Legends zD-League. Po roku zakończył karierę.
Na podstawie[2][3][4], o ile nie zaznaczono inaczej.
Mistrz:
Wicemistrz:
Brązowy medalista mistrzostw:
|
|
|
|
