Ten artykuł dotyczy negowania człowieczeństwa innych ludzi. Zobacz też:Bestialstwo.
Dehumanizacja (odłac.humanus, ludzki),odczłowieczanie[1][2],odczłowieczenie[3] – proces zanegowania człowieczeństwa drugiej osoby[4], czyli zmiany stosunków interpersonalnych, w wyniku którego zaczyna się postrzegać drugiego człowieka jako zwierzę[5] lub przedmiot pozbawiony jakichkolwiek uczuć, afektów i emocji[6]. Praktyczna definicja określa to zjawisko jako postrzeganie i traktowanie innych ludzi tak, jakby nie posiadali oni zdolności umysłowych, którymi dysponujemy jako istoty ludzkie[7]. W takim ujęciu każdy czyn lub myśl, które traktują kogoś jako mniej niż człowieka, jest aktem odczłowieczenia[8].
Proces dehumanizacji pełni funkcjęmechanizmu obronnego; chroni jednostkę przed pobudzeniem emocjonalnym, które mogłoby być przykre, przytłaczające, odbierające jej siły lub mogłoby zakłócać realizowane w danej chwili zadanie[9]. Nawet prawidłowo rozwinięci moralnie ludzie, nastawieni idealistycznie i humanitarnie, mogą stać się zdolni do różnych antyspołecznych zachowań w warunkach, w których przestają spostrzegać innych ludzi jako osoby mające takie same myśli, uczucia, pragnienia i cele, co oni sami. Dehumanizacja prowadzi często do negatywnych zachowań, pozwala bowiem traktować ludzi przedmiotowo, gorzej, jako podludzi. Umożliwia uzasadnienie wrogości, okrucieństwa, poniżania, przemocy, dyskryminowania i stereotypizacji[4][9].
odczłowieczanie [w:]Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego,Wydawnictwo Naukowe PWN, sjp.pwn.pl [dostęp 2024-03-05].odczłowieczać [w:]Wielki słownik języka polskiego (wsjp.pl) [online],Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk [dostęp 2024-03-05].