 | |
| Zaangażowani | Państwowe Produkcyjno-Badawcze Centrum Kosmiczne im. M. Chruniczewa |
|---|---|
| Rakieta nośna | |
| Miejsce startu | |
| Opis | |
| Komponent stacji | |
| Typ elementu | moduł bazowy |
| Konstrukcja bazowa | |
| Czas trwania misji | |
| Start | 19 lutego1986 (21:27 UTC) |
| Powrót do atmosfery | 23 marca2001 |
| Wymiary | |
| Długość | 13,13m |
| Średnica | 4,15m |
| Masa całkowita | 20000kg |
| Pojemność hermetyzowana | 90m3 |
| Rozpiętość | 20,73m |
DOS-7 – główny modułradzieckiej (od 1992rosyjskiej)stacji kosmicznejMir, umieszczonej naniskiej orbicie okołoziemskiej w latach 1986-2001[1], zbudowany przezZakłady Chruniczewa wMoskwie. Początkowo planowany jako kolejna stacjaprogramu Salut, został modułem bazowym znacznie większej stacjiMir.Na potrzeby modułu, jak i całej stacji, opracowano pojazdySojuz-TM iProgress M.
DOS-7 swoją konstrukcję zawdzięczał stacjomSalut 6 iSalut 7. Miał długość 13 m i średnicę 4 m. Pojemność hermetyzowana wynosiła 90 m³. Masa startowa modułu miała wartość 20 ton. Moduł na starcie posiadał 2 baterie słoneczne o rozpiętości 21 m wykonane zarsenku galu, jednak po przyłączeniu modułuKwant-1 załogaMira domontowała trzeci panel o powierzchni 22 m².DOS-7 posiadał również antenę do komunikacji zCentrum Kontroli Misji w Korolowie, 2 silniki do korekcji orbity umieszczone przy porcie rufowym (w kwietniu 1987 zdezaktywowane po przyłączeniu Kwanta-1),6 portów cumowniczych (z których 5 było wyposażone w nowoczesny system zbliżaniaKurs, port rufowy był wykorzystany przez systemIgła), a także małą blokadę próżniową wykorzystywaną przy wykonywaniu doświadczeń lub wyrzucaniu odpadów na orbitę. Na module były również zamontowane 2 miniaturowe manipulatory typuStrieła, dostarczone na pokładzie zaopatrzeniowego statkuProgress.
Głównym zadaniemDOS-7 było pełnienie sekcji mieszkaniowej dla załogiMira. Stąd na pokładzie modułu było mniej aparatury naukowej niż na poprzedniczkach stacjiMir (niezbędna aparatura została dostarczona podczas rozbudowy stacji). W module znajdowały się: toaleta, 2 kabiny sypialne, pomieszczenie rozrywkowe, sprzęt do ćwiczeń, wyposażenie medyczne i stanowisko dowodzenia stacją wyposażone w ekrany telewizyjne i radio do komunikacji zCentrum Kontroli w Korolowie.
DOS-7 został wystrzelony 19 lutego 1986 zKompleksu nr 200 w kosmodromie Bajkonur za pomocą rakietyProton K. Pierwsza załogaMira zacumowała miesiąc później przy pomocy statkuSojuz T-15.Był to jedynylot kosmiczny, w którym zadokowano do dwóch stacji na orbicie okołoziemskiej (Sojuz T-15 dokował również doSaluta 7).Rok później doDOS-7 był przyłączony moduł naukowyKwant-1, a w 1989 modułKwant-2. W 1990 doDOS-7 zacumował modułKristałł, wyposażony w system cumowniczyAPAS-89, który miał być wykorzystany w ramach programuBuran, lecz znalazł zastosowanie w 1995, podczas misjiSTS-71, kiedy to do modułuKristałł po raz pierwszy zadokował amerykański wahadłowiecAtlantis.
W 1992 do Mira miał przylecieć promBuran i wymienić moduł główny stacji na nowy, a starszy miał wrócić w ładowni promu na Ziemię i być wystawiony w muzeum lub zezłomowany, jednak wskutekrozpadu ZSRR i upadku programu Buran plany te nie doszły do skutku.
Przed misjąSTS-71 doDOS-7 zacumował w 1995 modułSpiektr, który posiadał aparaturę naukową używaną w latach 1995-1998 w ramach międzynarodowego programuShuttle-Mir prowadzonego przezRosyjską Federalną Agencję Kosmiczną iNASA. RozbudowęMira zakończono w 1996 przyłączeniem doDOS-7 modułu doświadczalnegoPriroda.
Koniec zarównoDOSa-7, jak i reszty elementów stacjiMir miał miejsce 23 marca 2001. Dodeorbitacji stacji użyto statkuProgress M1-5. O 5:44UTC na wysokości 100 km nad wyspami FidżiDOS-7 wraz z innymi modułamiMira rozpoczął destrukcyjnewejście w atmosferę ziemską, niszcząc wszystkie elementy stacji. Niespalone resztkiMira wylądowały na dnieOceanu Spokojnego na półkuli południowej[2].
Tłumaczenie opisów:
Na bazie modułuDOS-7 został zbudowanyDOS-8 (znany pod nazwąZwiezda), planowany jako zapasowy moduł głównyMira lub moduł bazowy stacjiMir-2, od 2000 roku pełni funkcję modułu serwisowegoMiędzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS)[3].
| Moduły |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Podsystemy | |||||
| Pojazdy załogowe i zaopatrzeniowe | |||||
| Artykuły powiązane |
