| Gatunek | dramat |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery | 31 października 1970 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania | 140 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Produkcja | |
| Wytwórnia | Yonki-no-Kai |
| Dystrybucja | Tōhō |
Dō desu ka den (jap. どですかでん; zapisywany także jakoDodes'ka-den) –japoński dramat filmowy z1970 roku w reżyseriiAkiry Kurosawy. Zdjęcia kręcono wTokio.
Był pierwszym kolorowym filmem Kurosawy i zarazem jedynym obrazem zrealizowanym przez firmę producencką Klub Czterech Rycerzy, którymi oprócz Kurosawy byli także inni znani japońscy reżyserzy:Keisuke Kinoshita,Masaki Kobayashi iKon Ichikawa. W Japonii został bardzo źle przyjęty zarówno przez krytykę, jak i widzów w kinach, gdzie niska frekwencja doprowadziła do finansowej klapy projektu. Konsekwencją tej porażki był rozpad Klubu, a także podjęta w 1971 próba samobójcza Kurosawy[2]. Na świecie przyjęto go znacznie przychylniej, był m.in. nominowany doOscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Akcja filmu rozgrywa się w skrajnie biednej dzielnicy dużego japońskiego miasta, gdzie niezwykle ubodzy mieszkańcy urządzili swego rodzaju osiedle, pełne prowizorycznych schronień, na wysypisku śmieci. Film nie posiada jednego wątku głównego. Zamiast tego opowiada równolegle historie kilkunastu rodzin i osób żyjących w tym środowisku. Kurosawa ukazuje całą galerię ludzkich postaw i problemów, takich jak chociażbyalkoholizm, różne formy patologicznych relacji wewnątrz rodziny, czy skrajną niezaradność życiową niektórych biedaków, połączoną ze specyficznie rozumianymi dumą i fantazją. Z drugiej strony dostarcza przykładów bezinteresownej, czasem wręcz naiwnej, ludzkiej dobroci.
Jednym z bohaterów jest upośledzony umysłowo młody chłopak, który ma obsesję na punkcietramwajów i wydaje mu się, że sam jest motorniczym, choć oczywiście zarówno jego tramwaj, jak i tory, po których jeździ, istnieją tylko w jego wyobraźni. Jadąc swym „tramwajem” młodzieniec powtarzadō desu ka den, co jest popularną japońskąonomatopeją imitująca dźwięk pojazdu szynowego. Stąd właśnie pochodzi tytuł filmu.
i inni
| 1940-49 |
|
|---|---|
| 1950-59 |
|
| 1960-69 |
|
| 1970-79 |
|
| 1980-89 | |
| 1990-99 |
|
