Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Dąbrowice

Na mapach:Ziemia52°18′56″N 19°05′05″E/52,315556 19,084722
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też:inne znaczenia tej nazwy.
Dąbrowice
miasto wgminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Ratusz dąbrowicki
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

kutnowski

Gmina

Dąbrowice

Prawa miejskie

1455–1870, 2023

Burmistrz

Dorota Dąbrowska

Powierzchnia

18,49 km²

Populacja (31.12.2023)
• liczba ludności
• gęstość


951[1]
51,4 os./km²

Strefa numeracyjna

24

Kod pocztowy

99-352[2]

Tablice rejestracyjne

EKU

Położenie na mapie gminy Dąbrowice
Mapa konturowa gminy Dąbrowice, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dąbrowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dąbrowice”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Dąbrowice”
Położenie na mapie powiatu kutnowskiego
Mapa konturowa powiatu kutnowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dąbrowice”
Ziemia52°18′56″N 19°05′05″E/52,315556 19,084722[3]
TERC (TERYT)

1002034

SIMC

0562880

Urząd miejski
ul. Nowy Rynek 17
99-352 Dąbrowice
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
BIP
Fragment rynku dąbrowickiego

Dąbrowicemiasto wPolsce położone wwojewództwie łódzkim, wpowiecie kutnowskim, wgminie Dąbrowice. Siedzibagminy Dąbrowice.

Dąbrowice uzyskałylokację miejską przed 1455 rokiem[4]. Prawa miejskie utraciły 31 maja 1870[5], a odzyskały je 1 stycznia 2023 roku[6]. W latach 1867–1954 i od 1973 siedzibagminy Dąbrowice[7], a w latach 1954–1972gromady Dąbrowice[8].

Historia

[edytuj |edytuj kod]

Pod względem historycznym Dąbrowice leżą w dawnejziemi łęczyckiej[9].

W końcu XVI wieku jako miasto królewskie w starostwie przedeckim[10] w powiecie łęczyckimwojewództwa łęczyckiego[11]. Miasto prywatneKrólestwa Kongresowego położone było w 1827 roku w powiecie orłowskim, obwodzie gostyńskimwojewództwa mazowieckiego[12]. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromadyDąbrowice.W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie dowojewództwa płockiego.

W 1507 w Dąbrowicach powstała rzymskokatolickaparafia św. Wojciecha[13].

Odzyskanie praw miejskich (2023)

[edytuj |edytuj kod]

W grudniu 2021 Rada Gminy podjęła decyzję o przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami w sprawie wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie Dąbrowicom (670 mieszkańców) statusu miasta, utraconego ukazem carskim z 1869. Konsultacje będą trwały miesiąc, od 20 stycznia 2022[14]. W konsultacjach na terenie całej gminy udział wzięło 638 spośród 1513 osób uprawnionych do głosowania (frekwencja wyniosła 42,2%). Za nadaniem Dąbrowicom statusu miasta oddano 590 głosów (92,5% ważnych głosów), przeciwko były 23 osoby (3,6%) i tyle samo głosujących wstrzymało się. W Dąbrowicach uprawnionych do głosowania było 700 mieszkańców, z czego 316 uczestniczyło w konsultacjach (frekwencja 45,15%). Za nadaniem statusu miasta było 278 głosujących (88% ważnych głosów), 17 było przeciw (5,4%), a 21 wstrzymało się od głosu (6,6%)[15]. Dnia 28.03.2022, podczas sesji Rady Gminy w Dąbrowicach, radni 15 głosami „za” podjęli uchwałę XL/226/2022 o wystąpieniu z wnioskiem o nadanie Dąbrowicom statusu miasta[16]. 1 stycznia 2023 doszło do przywrócenia statusu miasta[6].

Demografia

[edytuj |edytuj kod]

Dane z 31 grudnia 2023[1]:

OpisOgółemKobietyMężczyźni
Jednostkaosób%osób%osób%
Populacja95110049451,9545748,05

Integralne części miasta

[edytuj |edytuj kod]
Integralne części Dąbrowic[17][18]
SIMCNazwa
0562896Cieleburzyna
0562904Działy
0562910Dzięgost
0562927Majdany
0562933Piotrowo

Dąbrowice podzielone są na trzy sołectwa[19]:

Zabytki

[edytuj |edytuj kod]

Według rejestru zabytkówNarodowego Instytutu Dziedzictwa[20] na listę zabytków wpisane są obiekty:

Osoby związane z Dąbrowicami

[edytuj |edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria:Ludzie urodzeni w Dąbrowicach.
  • Wojciech Nierychlewski – polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego.
  • Tadeusz Woźniak – wójt Gminy Dąbrowice w latach 1998–2005, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX Kadencji.

Zobacz też

[edytuj |edytuj kod]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abLudność według płci i miast. GUS. [dostęp 2024-05-15].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych,Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 216 [zarchiwizowane zadresu 2014-02-22] .
  3. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG,Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikatorPRNG: 22253.
  4. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28–29.
  5. Postanowienie z 20 marca (1 kwietnia) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, s. 127).
  6. abDz. U. z 2022 r. poz. 1597.
  7. Uchwała Nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 20 grudnia 1972, Nr. 14, Poz. 185).
  8. Uchwała Nr 30/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu kutnowskiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-167/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 11, Poz. 39).
  9. Maria Wierzbicka: Władysław Smoleński. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 59, seria: Sylwetki Warszawskie.ISBN 83-01-00605-6. Cytat:Na przykładzie dziejów miasteczka Dąbrowice w ziemi łęczyckiej (rozprawa z 1905 r.) Smoleński ukazywał, jak w tym rolniczym miasteczku szlachta zamieszkiwała pospołu z mieszczaństwem, nierzadko obejmując urzędy miejskie ławników i radnych. (pol.).
  10. Samo starostwo było starostwem grodowym województwa brzeskokujawskiego.
  11. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65.
  12. Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi. T. 1 : A-Ł, Warszawa 1827, s. 91.
  13. Parafia św. Wojciecha w Dąbrowicach – Diecezja Łowicz [online], diecezja.lowicz.pl [dostęp 2017-11-07] .
  14. Dąbrowice chcą odnowienia praw miejskich.
  15. Wyniki Dąbrowice.
  16. Uchwała.
  17. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200).
  18. GUS. Rejestr TERYT.
  19. Sołectwa w Gminie Dąbrowice.
  20. NID,Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie [online] [dostęp 2008-09-17] [zarchiwizowane zadresu 2021-08-30] .

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Gmina Dąbrowice
Miasto
Wsie
Integralne
części wsi
Części miasta

Herb gminy Dąbrowice

Miasta województwa łódzkiego
Miasta na prawach powiatu
Miasta powiatowe
Miasta gminne

Herb województwa łódzkiego

Powiat kutnowski
Miasta
Gminy miejskie
Gminy miejsko-wiejskie
Gminy wiejskie

Herb powiatu kutnowskiego

Powiat kutnowski (1867–1975)
  • Siedziba powiatu –Kutno
Przynależność wojewódzka
Miasta
Gminy wiejskie
(1867–1954 i 1973–75)
Gromady
(1954–72)
Miasta zdegradowanereformą carską z 1869–1870

Legenda: (1) w nawiasach podano okres praw miejskich; (2) wytłuszczono miasta trwale restytuowane; (3) tekstem prostym opisano miasta nierestytuowane, miasta restytuowane przejściowo (ponownie zdegradowane) oraz miasta niesamodzielne, włączone do innych miast (wyjątek: miasta połączone na równych prawach, które wytłuszczono); (4) gwiazdki odnoszą się do terytorialnych zmian administracyjnych: (*) – miasto restytuowane połączone z innym miastem (**) – miasto restytuowane włączone do innego miasta (***) – miasto nierestytuowane włączone do innego miasta (****) – miasto nierestytuowane włączone do innej wsi; (5) (#) – miasto zdegradowane w ramach korekty reformy (w 1883 i 1888); (6) zastosowane nazewnictwo oddaje formy obecne, mogące się różnić od nazw/pisowni historycznych.

Źródła: Ukaz do rządzącego senatu z 1 (13) czerwca 1869, ogłoszony 1 (13 lipca) 1869. Listy miast poddanych do degradacji wydano w 20 postanowieniach między 29 października 1869 a 12 listopada 1870. Weszły one w życie: 13 stycznia 1870, 31 maja 1870, 28 sierpnia 1870, 13 października 1870 oraz 1 lutego 1871 (Stawiski).

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Dąbrowice&oldid=78131840
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp