Coureur des bois (wym. [kuʁœʁ de bwɑ];goniec leśny) - określenie myśliwych i traperów, którzy w XVII i XVIII wieku wyruszali zNowej Francji na północny zachód dzisiejszychStanów Zjednoczonych i południowy zachódKanady po futra dzikich zwierząt (zwłaszczabobrów), które pozyskiwali samodzielnie lub nabywali odIndian.
Coureur des bois pojawili się w pierwszych latach po założeniuQuébecu (1608). Pod koniec XVII wieku było około 500gońców leśnych.