Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Coco Gauff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Coco Gauff
Ilustracja
Coco Gauff (2022)
Pełne imię i nazwisko

Cori Dionne Gauff

Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

13 marca 2004
Delray Beach

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Brad Gilbert

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

11 WTA, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

2(10 czerwca 2024)

Australian Open

SF (2024)

Roland Garros

W (2025)

Wimbledon

4R (2019, 2021, 2024)

US Open

W (2023)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

10 WTA, 1 ITF

Najwyżej w rankingu

1(15 sierpnia 2022)

Australian Open

SF (2023)

Roland Garros

W (2024)

Wimbledon

QF (2024)

US Open

F (2021)

Gra mieszana
Wygrane turnieje

0

Wimbledon

SF (2022)

US Open

2R (2018)

Multimedia w Wikimedia Commons

Cori Dionne „Coco” Gauff (ur.13 marca2004 wDelray Beach) –amerykańskatenisistka, mistrzyniUS Open 2023 iFrench Open 2025 w grze pojedynczej kobiet orazFrench Open 2024 w grze podwójnej kobiet, zwyciężczyni WTA Finals 2024 w grze pojedynczej, finalistkaFrench Open 2022 wgrze pojedynczej ipodwójnej kobiet orazUS Open 2021 w grze podwójnej kobiet, mistrzyni juniorskich turniejów wielkoszlemowychFrench Open 2018 w grze pojedynczej orazUS Open 2018 w grze podwójnej,druga w historii najmłodszaliderka rankingu WTA deblistek.

Kariera tenisowa

[edytuj |edytuj kod]

Kariera juniorska

[edytuj |edytuj kod]

W wieku 11 lat została jedną z ośmiu stypendystek fundacji Champ’Seed, należącej do trenera Sereny Williams Patricka Mouratoglou, prowadzącej akademię w Nicei. W 2016 roku zwyciężyła w mistrzostwach USA U-16, rok później przegrała w finale juniorskiego US Open i wygrała juniorski turniej Roland Garros[1].

2018

[edytuj |edytuj kod]

Tenisistka zadebiutowała w rozgrywkachITF w maju 2018 roku wOsprey na Florydzie, gdzie wygrała swój pierwszy zawodowy mecz. Bez straty seta przeszła przez trzystopniowe kwalifikacje, a w pierwszej rundzie turnieju głównego pokonałaAlexandrę Perper zMołdawii 6:2, 6:3. Odpadła w kolejnym meczu.

Na przełomie sierpnia i września zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym. Otrzymała dzikie karty dokwalifikacji rozgrywek singlowych i turnieju gry mieszanej (wraz zChristopherem Eubanksem). W grze pojedynczej przegrała w pierwszym meczu (zHeather Watson 4:6, 1:6), ale w mikście wygrała swój debiutancki pojedynek w turnieju wielkoszlemowym – zwycięstwo nad parąChan Hao-chingHenri Kontinen 6:4, 6:4. W kolejnym spotkaniu nie sprostali późniejszym finalistom turniejuAlicji Rosolskiej iNikoli Mektić 2:6, 1:6.

2019

[edytuj |edytuj kod]

Sezon 2019 rozpoczęła na przełomie stycznia i lutego od turnieju ITF z pulą nagród 100 000 $ wMidland. W grze pojedynczej odpadła w drugiej rundzie zRebeccą Peterson 2:6, 1:6. Do turnieju gry podwójnej zgłosiła się wspólnie zAnn Li, by po raz pierwszy w seniorskiej karierze wystartować w deblu. Młode Amerykanki zostały zatrzymane dopiero w meczu finałowym przez o wiele bardziej doświadczoneWolhę Hawarcową iWaleriję Sawinych 4:6, 0:6. Dwa tygodnie później podczas turnieju w AmerykańskimSurprise (25 000 $), wspólnie zPaige Hourigan, wygrała zmagania deblowe, rozgrywając jednego dnia zarówno półfinał i finał oraz półfinał gry pojedynczej. W singlu doszła również do finału, lecz nie sprostała w nim bardziej doświadczonej i ponaddwukrotnie starszejSesił Karatanczewej 7:5, 3:6, 1:6.

Startowała później w turniejach ITF, aż doFrench Open 2019, podczas którego otrzymała dzikie karty, jako ubiegłoroczna juniorska mistrzyni, do zawodówkwalifikacji singla orazdeblowych. W eliminacjach gry pojedynczej wygrała w pierwszej rundzie zAnkita Raina 6:4, 6:4, ale w drugiej uległaKaji Juvan 3:6, 3:6. W deblu wspólnie zLoudmillą Bencheikh przegrała z parąHan XinyunWang Yafan 2:6, 3:6.

Miesiąc później otrzymała dziką kartę doturnieju kwalifikacyjnego do Wimbledonu 2019 i jako najmłodsza w historii zawodniczka przeszła eliminacje na londyńskiej trawie. W pierwszej rundzie turnieju głównego pokonała swoją idolkęVenus Williams 6:4, 6:4[1]. W kolejnej odprawiłaMagdalénę Rybárikovą 6:3, 6:3, a w trzeciej po bardzo zaciętym meczu pokonałaPolonę Hercog (która rundę wcześniej wyeliminowałaMadison Keys) 3:6, 7:6(7), 7:5. W walce o ćwierćfinał nie sprostała jednak późniejszej triumfatorceSimonie Halep 3:6, 3:6. W grze mieszanej wystąpiła zJayem Clarkiem, lecz odpadli już w pierwszej rundzie zJeļeną Ostapenko iRobertem Lindstedtem z wynikiem 1:6, 4:6.

Pod koniec lipca wystartowała po raz pierwszy w karierze w turnieju organizowanym przezWomen’s Tennis Association wWaszyngtonie. Przeszła przez turniej eliminacyjny, lecz odpadła w pierwszej rundzie głównej drabinki zZariną Dijas 4:6, 2:6. Do turnieju deblowego, wspólnie zCatherine McNally, otrzymała dziką kartę. Gauff zrewanżowała się Dijas (występującej w parze zeZhu Lin) za porażkę w singlu w pierwszej rundzie zawodów deblowych, zwyciężając 6:3, 6:2. W półfinale młode Amerykanki pokonały trzecią parę turniejuAnna KalinskaMiyu Katō 6:1, 6:2. W meczu decydującym o triumfie nie dały szansy rozstawionym z numerem czwartymMarii Sanchez iFanny Stollár 6:2, 6:2, odnosząc zwycięstwo w debiucie w turnieju WTA. Gauff triumfowała w turnieju w wieku 15 lat 4 miesięcy i 22 dni, stając sięnajmłodszą zwyciężczynią turnieju deblowego WTA od czasówAndrei Jaeger, która w 1980 roku wygrała wToronto w wieku 15 lat 2 miesiące 7 dni.

W 2019 roku zdobyła pierwszy tytuł cyklu WTA Tour, wygrywając w turnieju wLinzu. W meczu finałowym pokonałaJeļenę Ostapenko 6:3, 1:6, 6:2, po drodze ogrywając takie zawodniczki jakStefanie Vögele 6:3, 7:6(3),Katerynę Kozłową 4:6, 6:4, 2:0 krecz,Kiki Bertens 7:6(1), 6:4 orazAndreę Petković 6:4, 6:4. Dzięki temu zwycięstwu w wieku 15 lat i 214 dni stała się najmłodszą zawodniczką, która wygrała zawodowy tytuł w głównym cyklu WTA od 2004 roku[2]. Ten triumf pozwolił jej również zadebiutować w pierwszej setce rankingu singlowego WTA[3].

2020

[edytuj |edytuj kod]

Sezon 2020 Coco Gauff rozpoczęła od występu w turnieju rangiWTA International Series w Nowej Zelandii -Auckland Open. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie zViktórią Kužmová 6:3, 6:1, w kolejnej nie sprostała warunkom postawionym jej przezLaurę Siegemund 7:5, 2:6, 3:6. Następnie zmagania przeniosły się do Melbourne, gdzie miał wystartować pierwszy z czterech turniejów wielkoszlemowych sezonu. W pierwszej rundzieAustralian Open młoda Amerykanka rozprawiła się z utytułowanąVenus Williams 7:6(5), 6:3. W kolejnej rundzie ograłaSoranę Cirsteę 4:6, 6:3, 7:5. W trzeciej rundzie pokonała obrończynię tytułu z zeszłego roku,Naomi Ōsakę 6:3, 6:4. W kolejnym etapie musiała uznać wyższość późniejszej mistrzyni turnieju,Sofii Kenin 7:6(5), 3:6, 0:6.

W dalszej części sezonu z uwagi na pandemię COVID-19 wzięła udział wTop Seed Open w amerykańskim Lexington. Odpadła w półfinale zJennifer Brady 2:6, 4:6, po drodze odnosząc sukcesy w starciach zCaroline Dolehide 7:5, 7:5,Aryną Sabalenką 7:6(4), 4:6, 6:4 orazOns Jabeur 4:6, 6:4, 6:1. Następnie przystąpiła do turniejuCincinnati Masters, gdzie na pierwszym etapie zakończyła swój występ po meczu zMarią Sakkari 1:6, 3:6. Kolejnym turniejem wielkoszlemowym, do którego przystąpiła byłoUS Open z uwagi na odwołanie Wimbledonu oraz przełożenie w kalendarzu zawodów w Paryżu. W Nowym Jorku jej udział również został szybko zakończony przezAnastasiję Sevastovą 3:6, 7:5, 4:6.[4]

Jesienne zmagania niestandardowo przeniosły się do Europy - tam przystąpiła do turnieju z cykluInternazionali d'Italia w Rzymie. Jej marzenia o zwycięstwie w turnieju zakończyłaGarbiñe Muguruza 6:7(3), 6:3, 3:6, choć wcześniej Gauff odniosła kolejny w sezonie sukces w starciu zOns Jabeur 6:4, 6:3. Następnie wzięła udział wRoland Garros, który wyjątkowo miał miejsce na przełomie września i października. W pierwszej rundzie wygrała z BrytyjkąJohanną Konta 6:3, 6:3, jednak w drugiej lepsza okazała się kwalifikantka z WłochMartina Trevisan 6:4, 2:6, 5:7. Ostatnim turniejem sezonu były dla niej zawody w czeskiej Ostravie. Tam po przebrnięciu kwalifikacji i zwycięstwie w pierwszej rundzie zKateřina Siniakovą 7:5, 6:4, w drugiej rundzie została zatrzymana przez późniejszą triumfatorkę,Arynę Sabalenkę 6:1, 5:7, 6:7(2). Rok 2020 Gauff rozpoczęła na 67 miejscu w singlowym rankingu, natomiast zakończyła go na miejscu 48.[5]

2021

[edytuj |edytuj kod]

W sezonie 2021 osiągnęła finał zawodów wielkoszlemowych w deblu na kortachUS Open. Razem zCatherine McNally uległySamantcie Stosur iZhang Shuai 3:6, 6:3, 3:6.

2022

[edytuj |edytuj kod]

Kolejny udział w finale rozgrywek Wielkiego Szlema zaliczyła w 2022 roku podczasFrench Open. Najpierw wsinglu przegrała w nim 1:6, 3:6 zIgą Świątek, a dzień później wdeblu w parze zJessicą Pegulą przegrały 6:2, 3:6, 2:6 zCaroline Garcią iKristiną Mladenovic.

2023

[edytuj |edytuj kod]

W 2023 roku zdobyła pierwszy tytuł wielkoszlemowy, triumfując w meczu mistrzowskimUS Open w grze pojedynczej zAryną Sabalenką 2:6, 6:3, 6:2.

2024

[edytuj |edytuj kod]

W sezonie 2024 wspólnie zKateřiną Siniakovą zostały mistrzyniamiFrench Open, w ostatnim meczu wygrywając zSarą Errani iJasmine Paolini 7:6(5), 6:3. Sezon zakończyła błyskotliwym triumfem wWTA Finals 2024 pokonując m.in. pierwszą i drugą rakietę rankingu WTA:Arynę Sabalenkę (1) w półfinale 7:6(4), 6:3, aIgę Świątek (2) w fazie grupowej 6:3, 6:4. W meczu mistrzowskim ograła mistrzynię olimpijską z FrancjiZheng Qinwen 3:6, 6:4, 7:6(2).

2025

[edytuj |edytuj kod]

Sezon 2025 rozpoczęła od triumfu wUnited Cup 2025 w finale pokonującIgę Świątek 6:4, 6:4. PodczasAustralian Open doszła do ćwierćfinału, w którym sensacyjnie przegrała zPaulą Badosą 5:7, 4:6. W lutym wystąpiła w turniejachWTA 1000 na Bliskim Wschodzie, ale nie wygrała żadnego meczu. Występy w Sunshine Double, również kończyła przed ćwierćfinałami. Przełamanie przyszło dopiero na kortach ziemnych w Europie. W turniejach najwyższej kategorii WTA wMadrycie iRzymie doszła do finałów. W każdym jednak musiała uznać wyższość rywalek (porażka zAryną Sabalenką 3:6, 6:7(2) w stolicy Hiszpanii orazJasmine Paolini 4:6, 2:6 na Foro Italico). Dzięki tym sukcesom ponownie awansowała na dotychczas najwyższe, drugie miejsce w rankingu WTA.

Dobrą formę na mączce potwierdziłana paryskich kortach. W pierwszej części turnieju nie straciła seta. Dopiero w ćwierćfinale pokonała na pełnym dystansie mistrzynię Australian Open 2025 -Madison Keys 6:7(6), 6:4, 6:1. W meczu finałowym przeciwko liderce rankingu Arynie Sabalence odniosła zwycięstwo po przegraniu pierwszego seta 6:7(5), 6:2, 6:4.

Po zwycięstwie w Paryżu sezon na kortach trawiastych był bardzo rozczarowujący, gdyż nie wygrała żadnego meczu (porażki w pierwszych rundach wBerlinie iWimbledonie). W późniejszej części sezonu grała nierówno: czwarta runda wMontrealu, ćwierćfinał wCincinnati i ponownie czwarta wUS Open. Na pocieszenie wygrała w parze zMcCartney Kessler zmagania deblowe w Kanadzie. Azjatycka część sezonu była już dużo lepsza, gdyż osiągnęła półfinał wPekinie, a turniej wWuhan wygrała po finałowym meczu z przyjaciółkąJessicą Pegulą 6:4, 7:5.

Do turniejuWTA Finals 2025 przystępowała jako obrończyni tytułu, ale po porażkach w grupie z Pegulą 3:6, 7:6(4), 2:6 iAryną Sabalenką 6:7(5), 2:6 nie wyszła z fazy grupowej. Sezon zakończyła po raz trzeci z rzędu na trzeciej pozycji w rankingu WTA.

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Gauff zaczęła grać w tenisa w wieku 7 lat. Dorastała w Atlancie, ale potem rodzina przeniosła się naFlorydę, gdzie tenisistka miała lepsze warunki rozwoju. Jej ojciec, Corey Gauff, grał wkoszykówkę naGeorgia State University a matka, nauczycielka Candi Gauff, trenowałalekkoatletykę (siedmiobój i bieg przez płotki) naFlorida State University[1].

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj |edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej20182019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian OpenAA4R2R1R4RSFQF0 / 616 – 6
French OpenAQ22RQFFQFSFW1 / 627 – 5
WimbledonA4RNH4R3R1R4R1R0 / 611 – 6
US OpenQ13R1R2RQFW4R4R1 / 720 – 6
Ranking na koniec roku87568482273332 / 2574 – 23

Występy w grze podwójnej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej20182019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian OpenAAQFQF1RSFA[a]A0 / 410 – 4
French OpenA1R3R1RFSFWA1 / 617 – 5
WimbledonAANH3RA3RQFA0 / 37 – 3
US OpenA3R2RF1RQFAA0 / 511 – 5
Ranking na koniec roku78452143251 / 1845 – 17

Występy w grze mieszanej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej20182019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian OpenAAAAAAAA0 / 00 – 0
French OpenAANHAAAAA0 / 00 – 0
WimbledonA1RNHASFAAA0 / 23 – 2
US Open2RANHAA1RAA0 / 21 – 2
0 / 44 – 4

Występy juniorskie w grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej20172018Tytuły
Australian OpenA1R0 / 1
French OpenAW1 / 1
WimbledonQ2QF0 / 2
US OpenFQF0 / 2

Występy juniorskie w grze podwójnej

[edytuj |edytuj kod]
Turniej20172018Tytuły
Australian OpenA1R0 / 1
French OpenAQF0 / 1
WimbledonASF0 / 1
US Open1RW1 / 2

Finały turniejów WTA

[edytuj |edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series(2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 14 (11–3)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni1.13 października 2019LinzTwarda (hala)ŁotwaJeļena Ostapenko6:3, 1:6, 6:2
Zwyciężczyni2.22 maja 2021ParmaCeglanaChinyWang Qiang6:1, 6:3
Finalistka1.4 czerwca 2022French OpenCeglanaPolskaIga Świątek1:6, 3:6
Zwyciężczyni3.8 stycznia 2023AucklandTwardaHiszpaniaRebeka Masarova6:1, 6:1
Zwyciężczyni4.6 sierpnia 2023WaszyngtonTwardaGrecjaMaria Sakari6:2, 6:3
Zwyciężczyni5.20 sierpnia 2023CincinnatiTwardaCzechyKarolína Muchová6:3, 6:4
Zwyciężczyni6.9 września 2023US OpenTwardabrak flagiAryna Sabalenka2:6, 6:3, 6:2
Zwyciężczyni7.7 stycznia 2024AucklandTwardaUkrainaElina Switolina6:7(4), 6:3, 6:3
Zwyciężczyni8.6 października 2024PekinTwardaCzechyKarolína Muchová6:1, 6:3
Zwyciężczyni9.9 listopada 2024RijadTwarda (hala)ChinyZheng Qinwen3:6, 6:4, 7:6(2)
Finalistka2.3 maja 2025MadrytCeglanabrak flagiAryna Sabalenka3:6, 6:7(3)
Finalistka3.17 maja 2025RzymCeglanaWłochyJasmine Paolini4:6, 2:6
Zwyciężczyni10.7 czerwca 2025French OpenCeglanabrak flagiAryna Sabalenka6:7(5), 6:2, 6:4
Zwyciężczyni11.12 października 2025WuhanTwardaStany ZjednoczoneJessica Pegula6:4, 7:5

Gra podwójna 16 (10–6)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni1.3 sierpnia 2019WaszyngtonTwardaStany ZjednoczoneCatherine McNallyStany ZjednoczoneMaria Sanchez
WęgryFanny Stollár
6:2, 6:2
Zwyciężczyni2.19 października 2019LuksemburgTwarda (hala)Stany ZjednoczoneCatherine McNallyStany ZjednoczoneKaitlyn Christian
ChileAlexa Guarachi
6:2, 6:2
Zwyciężczyni3.22 maja 2021ParmaCeglanaStany ZjednoczoneCatherine McNallyChorwacjaDarija Jurak
SłoweniaAndreja Klepač
6:3, 6:2
Finalistka1.12 września 2021US OpenTwardaStany ZjednoczoneCatherine McNallyAustraliaSamantha Stosur
ChinyZhang Shuai
3:6, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni4.25 lutego 2022DohaTwardaStany ZjednoczoneJessica PegulaRosjaWieronika Kudiermietowa
BelgiaElise Mertens
3:6, 7:5, 10–5
Finalistka2.24 kwietnia 2022StuttgartCeglana (hala)ChinyZhang ShuaiStany ZjednoczoneDesirae Krawczyk
HolandiaDemi Schuurs
3:6, 4:6
Finalistka3.5 czerwca 2022French OpenCeglanaStany ZjednoczoneJessica PegulaFrancjaCaroline Garcia
FrancjaKristina Mladenovic
6:2, 3:6, 2:6
Zwyciężczyni5.14 sierpnia 2022TorontoTwardaStany ZjednoczoneJessica PegulaStany ZjednoczoneNicole Melichar-Martinez
AustraliaEllen Perez
6:4, 6:7(5), 10–5
Zwyciężczyni6.16 października 2022San DiegoTwardaStany ZjednoczoneJessica PegulaKanadaGabriela Dabrowski
MeksykGiuliana Olmos
1:6, 7:5, 10–4
Zwyciężczyni7.17 lutego 2023DohaTwardaStany ZjednoczoneJessica PegulaUkrainaLudmyła Kiczenok
ŁotwaJeļena Ostapenko
6:4, 2:6, 10–7
Zwyciężczyni8.2 kwietnia 2023MiamiTwardaStany ZjednoczoneJessica PegulaKanadaLeylah Fernandez
Stany ZjednoczoneTaylor Townsend
7:6(6), 6:2
Finalistka4.7 maja 2023MadrytCeglanaStany ZjednoczoneJessica Pegulabrak flagiWiktoryja Azaranka
BrazyliaBeatriz Haddad Maia
1:6, 4:6
Finalistka5.20 maja 2023RzymCeglanaStany ZjednoczoneJessica PegulaAustraliaStorm Hunter
BelgiaElise Mertens
4:6, 4:6
Finalistka6.19 maja 2024RzymCeglanaNowa ZelandiaErin RoutliffeWłochySara Errani
WłochyJasmine Paolini
3:6, 6:4, 8–10
Zwyciężczyni9.9 czerwca 2024French OpenCeglanaCzechyKateřina SiniakováWłochySara Errani
WłochyJasmine Paolini
7:6(5), 6:3
Zwyciężczyni10.6 sierpnia 2025MontrealTwardaStany ZjednoczoneMcCartney KesslerStany ZjednoczoneTaylor Townsend
ChinyZhang Shuai
6:4, 1:6, 13–11

Występy w Turnieju Mistrzyń

[edytuj |edytuj kod]

W grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
RokRezultatPrzeciwniczkaWynik
2022Faza grupowaFrancjaCaroline Garcia
brak flagiDarja Kasatkina
PolskaIga Świątek
4:6, 3:6
6:7(6), 3:6
3:6, 0:6
2023PółfinałStany ZjednoczoneJessica Pegula2:6, 1:6
2024ZwycięstwoChinyZheng Qinwen3:6, 6:4, 7:6(2)
2025Faza grupowaStany ZjednoczoneJessica Pegula
WłochyJasmine Paolini
brak flagiAryna Sabalenka
3:6, 7:6(4), 2:6
6:3, 6:2
6:7(5), 2:6

W grze podwójnej

[edytuj |edytuj kod]
RokRezultatPartnerkaPrzeciwniczkiWynik
2021wycofanieStany ZjednoczoneCatherine McNallynie wystąpiły z powodu kontuzji McNally
2022Faza grupowaStany ZjednoczoneJessica PegulaChinyXu Yifan
ChinyYang Zhaoxuan

Stany ZjednoczoneDesirae Krawczyk
HolandiaDemi Schuurs

CzechyBarbora Krejčíková
CzechyKateřina Siniaková
4:6, 6:4, 7–10

6:3, 0:6, 5–10

2:6, 1:6
2023Faza grupowaStany ZjednoczoneJessica PegulaKanadaGabriela Dabrowski
Nowa ZelandiaErin Routliffe

CzechyBarbora Krejčíková
CzechyKateřina Siniaková

NiemcyLaura Siegemund
brak flagiWiera Zwonariowa
6:7(2), 3:6

6:3, 5:7, 6–10

6:3, 4:6, 8–10
2024wycofanieCzechyKateřina SiniakováZakwalifikowały się do turnieju dzięki zwycięstwu wielkoszlemowemu (French Open 2024), ale Gauff zrezygnowała ze startu, a Siniaková wystąpiła zTaylor Townsend.

Historia występów w turniejach WTA

[edytuj |edytuj kod]
Legenda
W= zwycięstwo
F= finał
SF= półfinał
QF= ćwierćfinał
xR= x runda (x – numer rundy)
LQ= odpadła w kwalifikacjach
A= nie uczestniczyła w turnieju
NH= turniej nie odbywał się
Przypisy
aUwzględniono tylko mecze rozegrane w głównej drabince turnieju.
bUwzględniono tylko turnieje, w których zawodniczka wystąpiła.
cStatystyki całej kariery uwzględniają wyniki w turniejach WTA, ITF, kwalifikacjach do tych turniejów oraz spotkania rozegrane w Pucharze Federacji.
QDo turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
P5Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 5.
PTurniej w danym roku miał rangę WTA Premier
1000Turniej w danym roku miał rangę WTA 1000.
500Turniej w danym roku miał rangę WTA 500.

W grze pojedynczej

[edytuj |edytuj kod]
TurniejKategoria
do 2020
20182019202020212022202320242025TytułyZ–Pa
Mistrzostwa kończące sezon
WTA FinalsAANHARRSFWRR1 / 47 – 8
Turnieje WTA 1000
Zjednoczone Emiraty ArabskieDubajPremier 5/PremierPAPQF500SFQF2R0 / 47 – 4
KatarDohaPremier 5/PremierAPA500QF5002R2R0 / 33 – 3
Stany ZjednoczoneIndian WellsPremier MandatoryAANH3R3RQFSF4R0 / 511 – 5
Stany ZjednoczoneMiamiPremier MandatoryA2RNH2R4R3R4R4R0 / 68 – 6
HiszpaniaMadrytPremier MandatoryAANH1R3R3R4RF0 / 510 – 5
WłochyRzymPremier 5AA2RSF3R3RSFF0 / 617 – 6
KanadaMontreal/TorontoPremier 5AANHQFQFQF3R4R0 / 510 – 5
Stany ZjednoczoneCincinnatiPremier 5AA1R2R1RW2RQF1 / 68 – 5
ChinyPekinPremier MandatoryAANie rozegranoSFWSF1 / 314 – 2
ChinyWuhanPremier 5AANie rozegranoSFW1 / 28 – 1
MeksykGuadalajaraNie rozegranoQFA5000 / 12 – 1
3 / 4698 – 43

W grze podwójnej

[edytuj |edytuj kod]
TurniejKategoria
do 2020
20182019202020212022202320242025TytułyZ–Pa
Mistrzostwa kończące sezon
WTA FinalsAANHARRRRAA0 / 20 – 6
Turnieje WTA 1000
Zjednoczone Emiraty ArabskieDubajPremier 5/PremierPAP1R500QFAA0 / 21 – 2
KatarDohaPremier 5/PremierAPA500W500AA1 / 14 – 0
Stany ZjednoczoneIndian WellsPremier MandatoryAANHQFQF2RQFA0 / 47 – 4
Stany ZjednoczoneMiamiPremier MandatoryAANHQFSFW1RA1 / 410 – 3
HiszpaniaMadrytPremier MandatoryAANH1RQFFQFQF0 / 59 – 5
WłochyRzymPremier 5AA2RQF1RFFQF0 / 613 – 6
KanadaMontreal/TorontoPremier 5AANH1RWQFAW2 / 49 – 1
Stany ZjednoczoneCincinnatiPremier 5AA2R2RAAAA0 / 22 – 2
ChinyPekinPremier MandatoryAANie rozegrano2RAA0 / 10 – 1
ChinyWuhanPremier 5AANie rozegranoAA0 / 00 – 0
MeksykGuadalajaraNie rozegranoQFA5000 / 11 – 1
4 / 3056 – 25

Finały turniejów ITF

[edytuj |edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 80 000 $
turnieje z pulą nagród 60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 1 (0–1)

[edytuj |edytuj kod]
RezultatDataTurniej($)Naw.PrzeciwniczkaWynik
Finalistka1.17/02/2019Stany ZjednoczoneSurprise25 000TwardaBułgariaSesił Karatanczewa7:5, 3:6, 1:6

Gra podwójna 2 (1–1)

[edytuj |edytuj kod]
RezultatDataTurniej($)Naw.PartnerkaPrzeciwniczkiWynik
Finalistka1.02/02/2019Stany ZjednoczoneMidland100 000Twarda (hala)Stany ZjednoczoneAnn LiBiałoruśWolha Hawarcowa
RosjaWalerija Sawinych
4:6, 0:6
Zwyciężczyni1.16/02/2019Stany ZjednoczoneSurprise25 000TwardaNowa ZelandiaPaige HouriganStany ZjednoczoneUsue Maitane Arconada
Stany ZjednoczoneEmina Bektas
6:3, 4:6, 14–12

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

[edytuj |edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka2017Stany ZjednoczoneUS OpenTwardaStany ZjednoczoneAmanda Anisimova0:6, 2:6
Zwyciężczyni2018FrancjaFrench OpenZiemnaStany ZjednoczoneCatherine McNally1:6, 6:3, 7:6(1)

Gra podwójna (1)

[edytuj |edytuj kod]
Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni2018US OpenTwardaStany ZjednoczoneCatherine McNallyStany ZjednoczoneHailey Baptiste
Stany ZjednoczoneDalayna Hewitt
6:3, 6:2

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w czołowej dziesiątce rankingu WTA

[edytuj |edytuj kod]

Stan na 17.11.2025

Sezon2019202020212022202320242025Łącznie
Zwycięstwa1123971033
Lp.ZawodnikRankingTurniejNawierzchniaRundaWynik
2019
1.HolandiaKiki BertensNr 8Linz, AustriaTwarda (hala)QF7:6(1), 6:4
2020
2.JaponiaNaomi ŌsakaNr 4Australian Open, AustraliaTwarda3R6:3, 6:4
2021
3.BiałoruśAryna SabalenkaNr 4Rzym, WłochyCeglana3R7:5, 6:3
4.AustraliaAshleigh BartyNr 1QF4:6, 1:2 krecz
2022
5.HiszpaniaPaula BadosaNr 4Doha, KatarTwarda3R6:2, 6:3
6.CzechyKarolína PlíškováNr 7Berlin, NiemcyTrawiastaQF7:5, 6:4
7.brak flagiAryna SabalenkaNr 6Toronto, KanadaTwarda3R7:5, 4:6, 7:6(4)
2023
KazachstanJelena RybakinaNr 10Dubaj, Zjednoczone Emiraty ArabskieTwarda3Rwalkower
8.Stany ZjednoczoneJessica PegulaNr 4Eastbourne, Wielka BrytaniaTrawiastaQF6:3, 6:3
9.GrecjaMaria SakariNr 9Waszyngton, Stany ZjednoczoneTwardaF6:2, 6:3
10.CzechyMarkéta VondroušováNr 10Montreal, KanadaTwarda3R6:3, 6:0
11.PolskaIga ŚwiątekNr 1Cincinnati, Stany ZjednoczoneTwardaSF7:6(2), 3:6, 6:4
12.CzechyKarolína MuchováNr 10US Open, Stany ZjednoczoneTwardaSF6:4, 7:5
13.brak flagiAryna SabalenkaNr 2F2:6, 6:3, 6:2
14.GrecjaMaria SakariNr 6Pekin, ChinyTwardaĆwierćfinał6:2, 6:4
15.TunezjaUns DżabirNr 7WTA Finals, MeksykTwardaFaza grupowa6:0, 6:1
16.CzechyMarkéta VondroušováNr 65:7, 7:6(4), 6:3
2024
17.ChinyZheng QinwenNr 7Rzym, WłochyCeglanaQF7:6(4), 6:1
18.TunezjaUns DżabirNr 9French Open, FrancjaCeglanaQF4:6, 6:2, 6:3
19.TunezjaUns DżabirNr 10Berlin, NiemcyTrawiastaQF7:6(9), krecz
20.Stany ZjednoczoneJessica PegulaNr 6WTA Finals, Arabia SaudyjskaTwardaFaza grupowa6:3, 6:2
21.PolskaIga ŚwiątekNr 26:3, 6:4
22.brak flagiAryna SabalenkaNr 1SF7:6(4), 6:3
23.ChinyZheng QinwenNr 7F3:6, 6:4, 7:6(2)
2025
24.PolskaIga ŚwiątekNr 2United Cup, AustraliaTwardaF6:4, 6:4
25.brak flagiMirra AndriejewaNr 7Madryt, HiszpaniaCeglanaQF7:5, 6:1
26.PolskaIga ŚwiątekNr 2SF6:1, 6:1
27.brak flagiMirra AndriejewaNr 7Rzym, WłochyCeglanaQF6:4, 7:6(4)
28.ChinyZheng QinwenNr 8SF7:6(3), 4:6, 7:6(4)
29.Stany ZjednoczoneMadison KeysNr 8French Open, FrancjaCeglanaQF6:7(6), 6:4, 6:1
30.brak flagiAryna SabalenkaNr 1F6:7(5), 6:2, 6:4
31.WłochyJasmine PaoliniNr 8Wuhan, ChinyTwardaSF6:4, 6:3
32.Stany ZjednoczoneJessica PegulaNr 6F6:4, 7:5
33.WłochyJasmine PaoliniNr 8WTA Finals, Arabia SaudyjskaTwardaFaza grupowa6:3, 6:2

Występy w igrzyskach olimpijskich

[edytuj |edytuj kod]

Gra pojedyncza

[edytuj |edytuj kod]
RundaPrzeciwniczkaWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo Stany Zjednoczone [2]
I runda Australia:Ajla Tomljanović [PR]6:3, 6:0
II runda Argentyna:María Lourdes Carlé [ITF]6:1, 6:1
III runda Chorwacja:Donna Vekić [13]6:7(7), 2:6

Gra podwójna

[edytuj |edytuj kod]
RundaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo Stany Zjednoczone
I rundaStany ZjednoczoneJessica Pegula [1] Australia:Ellen Perez /Daria Saville6:3, 6:1
II runda Czechy:Karolína Muchová /Linda Nosková6:2, 4:6, 5–10

Gra mieszana

[edytuj |edytuj kod]
RundaPartnerPrzeciwnicyWynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo Stany Zjednoczone
I rundaStany ZjednoczoneTaylor Fritz [3] Argentyna:Nadia Podoroska /Máximo González [Alt]6:1, 6:7(6), 10–5
Ćwierćfinał Kanada:Gabriela Dabrowski /Félix Auger-Aliassime6:7(2), 6:3, 8–10

Uwagi

[edytuj |edytuj kod]
  1. W parze zJessicą Pegulą zostały rozstawione z numerem pierwszym, ale wycofały się tuż przed rozpoczęciem turnieju.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abcTadeuszT. Kądziela TadeuszT.,Cori Gauff – kim jest 15-latka, która pokonała Venus Williams [online], wyborcza.pl, 2 lipca 2019 [dostęp 2019-07-04] (pol.).
  2. https://www.wtatennis.com/news/1485527/it-s-been-an-unbelievable-week-for-me-gauff-grabs-first-title-defeats-ostapenko-in-linz
  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Coco_Gauff#cite_note-wta-rankings-53
  4. https://www.polsatsport.pl/wiadomosc/2020-09-01/krotka-przygoda-16-letniej-cori-gauff-z-us-open/
  5. https://www.wtatennis.com/rankings/singles?date=2020-11-23

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
TriumfatorkiUS Open w grze pojedynczej (XXI wiek)
2001–2010
2011–2020
od 2021
TriumfatorkiFrench Open w grze podwójnej (XXI wiek)
2001–2010
2011–2020
od 2021
Liderki rankingu WTA deblistek
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Coco_Gauff&oldid=78798551
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp