Christof Duffner

Data i miejsce urodzenia	16 grudnia 1971 Triberg
Klub	SC Schönwald
Wzrost	184 cm
Reprezentacja	RFN  Niemcy
Debiut w PŚ	30 grudnia 1988,Oberstdorf (57. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	31 grudnia 1990,Oberstdorf (4. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	30 grudnia 1992,Oberstdorf (1. miejsce)
Rekord życiowy	219 m naVelikance wPlanicy (16 marca 2001)[1]
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie złoto Lillehammer 1994 skoki narciarskie (drużynowo) Mistrzostwa świata złoto Ramsau 1999 drużynowo brąz Trondheim 1997 drużynowo Puchar Świata w lotach narciarskich 3. miejsce 1995/1996

Christof Duffner (ur.16 grudnia1971 wTribergu) –niemieckiskoczek narciarski, złoty medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista mistrzostw świata.

WPucharze Świata zadebiutował w pierwszym konkursie37. edycjiTurnieju Czterech Skoczni, zajmując 57. miejsce 30 grudnia 1988 wOberstdorfie. Wsezonie 1988/1989 wystartował jeszcze tylko w konkursie wGarmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 85. miejsce, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Następny raz w Pucharze Świata pojawił się po rocznej przerwie, startując w trzech konkursach końcówkisezonu 1989/1990, jednak ponownie nie zdobył żadnych punktów.

Sezon 1990/1991 zaczął od startu w Oberstdorfie, gdzie wywalczył pierwsze punkty PŚ, zajmując czwarte miejsce i tracąc do trzeciegoHeinza Kuttina 1 punkt. Dzień później, 1 stycznia 1990 w Garmisch-Partenkirchen Duffner był piąty. Wyniki te dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji39. Turnieju Czterech Skoczni. Szansę na dobry końcowy wynik stracił jednak po konkursach wInnsbrucku iBischofshofen, gdzie zajmował odpowiednio 39. i 26. miejsce. W lutym 1991 wziął udział wmistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 15. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął 17. miejsce.

Najważniejszym wydarzeniemsezonu 1991/1992 byłyigrzyska olimpijskie w Albertville, gdzie Duffner był jedenasty w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. Na tych samych igrzyskach był także członkiem ekipy niemieckiej, która zajęła piąte miejsce w konkursie drużynowym. W tym samym roku odbyły się takżemistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie niemiecki skoczek zajął piąte miejsce. Był to jego najlepszy indywidualny wynik w tym sezonie. W klasyfikacji generalnej tym razem był dziewiętnasty.

Na początkusezonu 1992/1993, 30 grudnia 1992 Duffner po raz pierwszy w karierze stanął na podium wygrywając zawody w Oberstdorfie. Startując jako lider41. edycji Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa zaprezentował się słabiej, zajmując 32. miejsce. Następnie był dziesiąty w Innsbrucku i siódmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć szóste miejsce w klasyfikacji końcowej Turnieju. W tym sezonie na podium stanął także w ostatnim konkursie 28 marca 1993 wPlanicy, gdzie był trzeci, zaEspenem Bredesenem iAndreasem Goldbergerem. Wystartował także namistrzostwach świata w Falun, zajmując 28. miejsce na normalnej skoczni i 10. na dużej. W konkursie drużynowym reprezentacja Niemiec zajęła 11. miejsce. W całej historii jego startów w Pucharze Świata to właśnie w tym sezonie odnosił najlepsze wyniki i w efekcie zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej.

Sezon 1993/1994 przyniósł mu pierwszy medal w karierze. Wywalczył go podczasigrzysk olimpijskich w Lillehammer w lutym 1994. Wraz zHansjörgiem Jäkle,Dieterem Thomą iJensem Weißflogiem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W konkursach indywidualnych był jedenasty na dużym obiekcie i osiemnasty na normalnym. Zaledwie miesiąc później odbywały sięmistrzostwa świata w lotach w Planicy, podczas których Duffner zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal zRoberto Ceconem. Został tam jednym z pierwszych zawodników, którzy pokonali granicę 200 m. Nieustany skok na odległość 207 m stanowiłbyrekord świata w długości skoku narciarskiego, jednak w tym samym konkursie wynik ten poprawił Bredesen skacząc 209 m. Duffner czwarty był także w klasyfikacji generalnejsezonu 1993/1994Pucharu Świata w lotach, także w tym przypadku bezpośrednio przed nim znalazł się Cecon. W Pucharze Świata w skokach niemiecki skoczek zajął 25. miejsce.

Przeciętne wyniki wsezonie 1994/1995 spowodowały, że nie wystąpił namistrzostwach świata w Thunder Bay. Tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów PŚ, co zaowocowało 44. miejscem w klasyfikacji generalnej. Wsezonie 1995/1996 dwukrotnie stawał na podium zawodów PŚ. Na skoczniKulm wTauplitz 11 lutego 1996 był drugi, ustępując tylko Goldbergerowi, podobnie jak 9 marca 1996 na skoczniČerťák wHarrachovie. W efekcie dało mu to trzecie miejsce w klasyfikacji generalnejsezonu 1995/1996 w PŚ w lotach, za Goldbergerem iJanne Ahonenem. Siódme miejsce w Oberstdorfie, dwunaste w Ga-Pa, szóste w Innsbrucku i dziesiąte w Bischofshofen pozwoliło mu zająć piąte miejsce w44. Turnieju Czterech Skoczni. W PŚ w skokach zajął w tym sezonie 14. miejsce. Namistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 był piąty.

W zawodach PŚ w skokach startował aż dosezonu 2003/2004, jednak nie notował tak dobrych wyników jak dotychczas.Nosił się nawet z zamiarem zakończenia kariery w trakciesezonu 1998/1999^{[potrzebny przypis]}, ale ówczesny trener reprezentacji Niemiec –Reinhard Heß postanowił zabrać go namistrzostwa świata w Ramsau w 1999, gdzie wspólnie zeSvenem Hannawaldem, Dieterem Thomą orazMartinem Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie był czternasty na normalnej skoczni i osiemnasty na dużej. Ostatni raz na podium zawodów pucharowych stanął 19 marca 1999 w Planicy. Dwa lata wcześniej, podczasmistrzostw świata w Trondheim w 1997 zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym wraz z Jäkle, Thomą i Schmittem. Indywidualnie wystartował tylko na dużej skoczni zajmując 25. miejsce.

W 2002 był członkiem reprezentacji Niemiec naigrzyska olimpijskie w Salt Lake City, jednak wystartował tam tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, zajmując 17. miejsce. Miesiąc później był ósmy namistrzostwach świata w lotach w Harrachovie.Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. Wystartował tam w obu konkursach indywidualnych, zajmując odpowiednio 20. miejsce na normalnej skoczni oraz 24. miejsce na dużym obiekcie. Ostatni występ w PŚ zaliczył 22 marca 2003 w Planicy, gdzie zajął 19. miejsce. Ostatni oficjalny skok oddał jednak blisko rok później, 1 lutego 2004 podczas zawodówPucharu Kontynentalnego wBrotterode, gdzie zajął 47. miejsce.

W 2001 w zawodach PŚ na mamuciej skoczni w Planicy uzyskał rekordową prędkość na progu 135,2 km/h^[a][2]. Tam też ustanowił swój rekord życiowy skacząc 219 m^[1]. Podczas Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich w 2004 w Planicy startował jako przedskoczek. Był jednym z pierwszych skoczków w RFN, którzy skakali stylem „V”. Po zakończeniu sezonu 2003/2004 zakończył karierę.

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
5.	14 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża drużynowo[b]	544,6 pkt	-99,8 pkt	Finlandia
11.	16 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża indywidualnie	176,3 pkt	-63,2 pkt	Toni Nieminen
11.	20 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża indywidualnie	213,0 pkt	-61,5 pkt	Jens Weißflog
1.	22 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża drużynowo[c]	970,1 pkt	–
18.	25 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia normalna indywidualnie	229,5 pkt	-52,5 pkt	Espen Bredesen
17.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	235,0 pkt	-34,0 pkt	Simon Ammann

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
15.	10 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	183,9 pkt	-33,6 pkt	Franci Petek
10.	21 lutego	1993	Falun	Skocznia duża indywidualnie	192,7 pkt	-48,7 pkt	Espen Bredesen
11.	23 lutego	1993	Falun	Skocznia duża drużynowo[d]	632,2 pkt	-189,3 pkt	Norwegia
28.	27 lutego	1993	Falun	Skocznia normalna indywidualnie	188,9 pkt	-52,5 pkt	Masahiko Harada
3.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo[e]	845,6 pkt	-109,7 pkt	Finlandia
25.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	180,9 pkt	-71,2 pkt	Masahiko Harada
18.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	194,1 pkt	-69,3 pkt	Martin Schmitt
1.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo[f]	988,9 pkt	–
14.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	221,5 pkt	-33,5 pkt	Kazuyoshi Funaki
24.	22 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	220,3 pkt	-68,7 pkt	Adam Małysz
20.	28 lutego	2003	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	230,5 pkt	-48,5 pkt	Adam Małysz

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
5.	22 marca	1992	Harrachov	Loty indywidualnie	337,0 pkt	-55,5 pkt	Noriaki Kasai
4.	20 marca	1994	Planica	Loty indywidualnie	266,4 pkt	-84,9 pkt	Jaroslav Sakala
5.	11 lutego	1996	Tauplitz	Loty indywidualnie	686,0 pkt	-52,1 pkt	Andreas Goldberger
11.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	682,3 pkt	-94,1 pkt	Kazuyoshi Funaki
12.	23 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	428,7 pkt	-108,1 pkt	Sven Hannawald
8.	10 marca	2002	Harrachov	Loty indywidualnie	321,6 pkt	-74,7 pkt	Sven Hannawald

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	30 grudnia 1992	Oberstdorf	Schattenbergschanze	237.7 pkt	1.	–
2.	28 marca 1993	Planica	Bloudkova velikanka	245.0 pkt	3.	-9.7 pkt	Espen Bredesen
3.	11 lutego 1996	Tauplitz/Bad Mitterndorf	Kulm	379.4 pkt	2.	-6.5 pkt	Andreas Goldberger
4.	9 marca 1996	Harrachov	Čerťák	375.8 pkt	2.	-10.0 pkt	Andreas Goldberger
5.	19 marca 1999	Planica	Velikanka	388.2 pkt	3.	-1.5 pkt	Martin Schmitt

Źródło[4]
Sezon 1988/1989
																				punkty
–	–	–	–	–	–	57	85	–	–	–	–	–	–	16	–	–	–	44	41	0
Sezon 1989/1990
																									punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	54	41	40	0
Sezon 1990/1991
																						punkty
–	–	–	–	–	–	4	5	39	26	10	–	–	15	6	42	14	11	34	13	13	25	53
Sezon 1991/1992
																					punkty
14	12	?	?	43	24	20	7	–	33	19	12	12	18	9	39	22	19	–	5	6	51
Sezon 1992/1993
																	punkty
7	11	11	9	16	1	32	10	7	10	4	18	7	9	11	15	3	121
Legenda (do sezonu 1992/1993)
1234-1011-15poniżej 15  q  – zawodnik nie zakwalifikował się -  – zawodnik nie wystartował
Sezon 1993/1994
																			punkty
9	12	52	30	23	q	33	15	25	–	–	–	–	–	45	19	4	25	25	156
Sezon 1994/1995
																					punkty
?	32	46	q	–	–	–	35	35	?	?	?	?	?	–	–	20	33	13	10	52	57
Sezon 1995/1996
																												punkty
q	46	38	18	51	10	22	7	7	12	6	10	19	12	38	47	16	8	15	2	–	–	37	31	27	2	?	7	505
Sezon 1996/1997
																									punkty
26	47	24	?	20	43	18	33	29	q	q	6	–	–	–	q	22	35	44	17	49	12	17	37	–	137
Sezon 1997/1998
																											punkty
–	–	–	–	–	q	42	27	31	41	q	q	15	21	10	13	44	20	35	44	30	q	q	21	19	q	q	110
Sezon 1998/1999
																													punkty
18	25	26	29	40	16	6	21	q	q	27	39	q	34	39	38	–	–	38	24	6	20	6	15	19	12	3	6	15	359
Sezon 1999/2000
																										punkty
11	78	31	q	q	–	–	48	q	42	q	30	47	–	–	–	38	24	38	45	43	38	46	34	34	26	37
Sezon 2000/2001
																					punkty
23	42	40	10	q	29	q	33	35	22	34	46	27	14	46	14	16	40	11	13	9	173
Sezon 2001/2002
																						punkty
24	35	13	13	26	33	20	20	23	23	23	34	21	10	25	29	–	–	7	16	12	16	230
Sezon 2002/2003
																											punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	49	40	q	44	–	–	–	–	–	–	18	12	31	28	42	33	50	19	–	50
Sezon 2003/2004
																							punkty
–	–	–	q	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	q	–	–	–	–	–	0
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q  – zawodnik nie zakwalifikował się -  – zawodnik nie wystartował  ?  – brak startu lub nie zakwalifikował się

Źródło[4]
Sezon 1991/1992
								-	2
Sezon 1992/1993
								2	5
Legenda
123poniżej 3  -  – zawodnik nie wystartował
Sezon 1993/1994
								-	1
Sezon 1995/1996
						6	3	2	3
Sezon 1996/1997
									5
Sezon 2000/2001
						4	5	-	6
Legenda
1234-6poniżej 6  -  – zawodnik nie wystartował
Sezon 2001/2002
					4	3	-	3	2
Sezon 2002/2003
								-	4
Legenda
1234-8poniżej 8  -  – zawodnik nie wystartował

Nr	Dzień	Rok	Miejscowość	Skocznia	Punkt K	Skok 1	Skok 2	Nota	Lok.	Strata	Zwycięzca
1.	18 sierpnia	1996	Trondheim	Granåsen	K-120	117,0 m	129,0 m	235,3 pkt	3.	13,5 pkt	Ari-Pekka Nikkola

Źródło[4]
1994
			punkty
15	47	28	449,0
1995
				punkty
10	33	40	9	740,2
1996
					punkty
3	21	25	22	33	85
1997
					punkty
26	19	24	33	28	27
1999
					punkty
15	12	17	16	17	81
2000
								punkty
39	30	14	22	17	27	17	21	70
2001
							punkty
7	5	10	12	–	–	–	129
2002
						punkty
21	17	36	17	q	8	70
2003
				punkty
48	–	39	–	0
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

1. Titisee-Neustadt – 27 lutego 1994 (2. miejsce)
2. Zakopane – 26 stycznia 1997 (3. miejsce)
3. Oberhof – 13 września 1997 (2. miejsce)
4. Oberhof – 14 września 1997 (3. miejsce)
5. Ruhpolding – 15 lutego 1998 (3. miejsce)
6. Courchevel – 29 stycznia 2000 (3. miejsce)
7. Courchevel – 30 stycznia 2000 (3. miejsce)
8. Planica – 17 lutego 2001 (3. miejsce)
9. Titisee-Neustadt – 25 stycznia 2003 (1. miejsce)

Źródło[4]
Sezon 1991/1992
																					punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	4	11	17
Sezon 1993/1994
																																	punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	16	23	–	–	–	–	–	–	–	–	–	2	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	103
Sezon 1994/1995
																																							punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	18	–	–	–	–	–	–	18	25	46	34	–	–	–	–	32
Sezon 1996/1997
																																														punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	3	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	60
Sezon 1997/1998
																																																		punkty
–	–	–	–	–	–	2	3	–	–	–	–	–	–	–	–	–	q	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	11	–	–	13	3	–	6	6	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	324
Sezon 1999/2000
																																																			punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	3	3	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	120
Sezon 2000/2001
																																								punkty
–	–	26	–	–	–	–	–	19	–	–	–	–	–	–	–	–	–	15	–	–	10	3	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	119
Sezon 2002/2003
																																			punkty
–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	1	10	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	–	126
Sezon 2003/2004
																									punkty
–	–	20	11	53	47	21	–	–	–	29	47	14	28	31	45	–	–	–	–	–	–	–	–	–	68
Legenda
1234-1011-30poniżej 30  dq  – dyskwalifikacja -  – zawodnik nie wystartował

• DUFFNER Christof – Biographie. fis-ski.com. [dostęp 2015-12-26]. (ang.).
• Christof Duffner Bio, Stats and Results. sports-reference.come. [dostęp 2015-12-26]. [zarchiwizowane ztego adresu (2010-12-30)]. (ang.).
• Niemcy Christof DUFFNER. skijumping.pl, 2007-12-29. [dostęp 2015-12-26].
• Adam Kwieciński: Wyniki Zawodnika – DUFFNER Christof. [dostęp 2015-12-26].