Główne Centrum Wyszkolenia DOGen. Warszawa Główne Centrum Wyszkolenia Piechoty Doświadczalne Centrum Wyszkolenia Armii Doświadczalne Centrum Wyszkolenia
Na podstawie rozkazu wykonawczego L.dz. 3900/tj. Org.Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych z 10 października 1930 o wprowadzeniu w życie przepisu służbowego P.S. 10–50 – „Organizacja – Piechota na stopie pokojowej” utworzono Centrum Wyszkolenia Piechoty w składzie:
Centrum funkcjonowało w latach 1931-1939. Powstało w wyniku połączenia istniejącego od 1923 wRembertowie Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia (komendantem od 1929 do 1930 był płk piech.Władysław Dragat[2]) i Centralnej Szkoły Strzelniczej funkcjonującej wToruniu od 1922.
Wdwudziestoleciu międzywojennym było głównym ośrodkiem szkoleniaoficerów wszystkich rodzajów wojsk w dziedzinietaktykipiechoty, na poziomie wyższych studiów wojskowych. Przygotowywano w nim oficerów do objęcia funkcji dowódczych odkompanii dopułku włącznie. Szkolono także kandydatów na oficerów innych rodzajów broni (tzw. szkolenie unitarne), przestrzegano bowiem zasady do 1937, że każdy oficer musi przejść szkolenie piechoty. W CWPiech istniał również kursy przygotowawcze doWyższej Szkoły Wojennej.
W okresie od 28 listopada do 7 grudnia 1938, po zakończeniuakcji zaolziańskiej, w Centrum został przeprowadzony Kurs doskonalący dla wyższych dowódców[3].
6 grudnia 1941 wWielkiej Brytanii zorganizowano Centrum Wyszkolenia Piechoty (ang.Polish Infantry Training Centre). Początkowo centrum znajdowało się strukturzeBrygady SzkolnejI Korpusu Polskiego, a później podporządkowane zostało Dowództwu Jednostek Terytorialnych (od 20 X 1944 - Dowództwo Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii).
Minister spraw wojskowych rozkazem L. 3013/37 z 14 maja 1937 zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej Centrum Wyszkolenia Piechoty[11]. Zgodnie z regulaminem odznakę nadawał komendant CWPiech. Prawo do otrzymania odznaki przysługiwało:
oficerom kadry CWPiech., którzy faktycznie pełnili służbę w centrum na etatowym stanowisku co najmniej 2 lata,
oficerom, którzy ukończyli w CWPiech. z wynikiem pomyślnym kurs unifikacyjno-doskonalący dla kapitanów i rotmistrzów,
oficerom, którzy ukończyli z wynikiem pomyślnym kurs unifikacyjny dowódców pułków, a nie przeszli poprzednio kursu unifikacyjno-doskonalącego dla kapitanów i rotmistrzów,
podoficerom zawodowym na stanowiskach etatowych związanych z wyszkoleniem, którzy pełnili faktycznie służbę na tych stanowiskach co najmniej 2 lata.
Prawo otrzymania odznaki przysługiwało wstecz od 29 października 1921 – od czasu utworzenia Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia Armii. Odznakę nosiło się 4 cm. poniżej guzika lewej górnej kieszeni munduru. Na podstawie legitymacji uprawnieni nabywali odznakę wyłącznie w firmie Wł. Wyszomirski, Warszawa, Nowy Świat 37[12].
