Cedaka (hebr. צדקה czyt.ṣədāqā,cdaka,IPA:[ts(e)daˈka];jid. צדקהcdoke) jest hebrajskim terminem oznaczającym dosłownie „prawość” lub „sprawiedliwość”, ale najczęściej oznacza czyny związane zdobroczynnością. Ta koncepcja dobroczynności jednak różni się od współczesnego zachodniego rozumienia miłosierdzia. To ostatnie jest zwykle rozumiane jako spontaniczny akt dobrej woli i wyznacznik szczodrości; cedaka natomiast jest zobowiązaniem etycznym.
Cedaka odnosi się do religijnego obowiązku czynienia tego, co słuszne i sprawiedliwe, co wjudaizmie określane jest jako ważna część życia duchowego. W przeciwieństwie do dobrowolnejfilantropii, cedaka jest postrzegana jako religijny obowiązek, który należy wypełniać niezależnie od swojej sytuacji majątkowej[1], a więc jest obowiązkowa nawet dla tych, którzy mają ograniczone środki finansowe. Uważa się, że cedaka jest jednym z trzech głównych czynów, które mogą pozytywnie wpłynąć na niekorzystny Boży dekret[2].
W średniowieczuMajmonides opisał ośmiopoziomową hierarchię cedaki[3], w której najwyższą formą jest udzielenie prezentu, pożyczki lub partnerstwa, które sprawią, że odbiorca stanie się samowystarczalny i przestanie być zależny od innych.
Wyróżnione przez Majmonidesa poziomy (w kolejności od najwyższego do najniższego w hierarchii):
