| Data i miejsce urodzenia | 29 lipca 1647 | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 29 maja 1716 | ||
| Przewodniczący Szwedzkiej Rady Królewskiej | |||
| Okres | od 1702 | ||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| |||
Carl, hrabia Piper (ur. 29 lipca 1647 wSztokholmie, zm. 29 maja 1716 wSzlisselburgu) –szwedzki polityk. Po ukończeniuUniwersytetu w Uppsali, wszedł w służby dyplomatyczne.Benedict Oxenstjerna (ambasador) zabrał go ze sobą doRosji w roku1673. Piper szybko przyciągnął uwagę Karola XI.
W roku1679 został sekretarzem handlu. W tym samym roku uszlachcono go. W1689 został jednym z sekretarzy stanu.Karol XI polecił na łożu śmierci usługi Pipera swemu synowi (Karol XII) Piper zyskał posłuch u króla, który mu ufał bardziej niż jakiemukolwiek innemu ministrowi. W roku1697 Piper został senatorem i zajął się sprawami wewnętrznymi.
W roku1698 nadano mu tytuł hrabiego. W roku1702 został kanclerzem uniwersytetu wUppsali.Przez pierwszą połowę wojny północnej (1700–1721) był de facto pierwszym ministrem. Jako członek „szkoły politycznej”, którą stworzyłBenedict Oxenstjerna, Piper był pacyfistą. Sprzeciwiał się próbom zdetronizowaniaAugusta II, najazdowi naSaksonię (1706) iUkrainę (1708–1709). Nalegał na przyjęcie kolejnych ofert pokojowych, które wysyłał carPiotr Wielki. Karierę Pipera zakończyłabitwa pod Połtawą (1709), w której dostał się do niewoli. Ostatnie lata życia spędził jako jeniec w Rosji. Zmarł wtwierdzy Szlisselburg29 maja 1716 roku.
Jego dziećmi byli:
|