Butrus Butrus Ghali,Boutros Boutros-Ghali (arab. بطرس بطرس غالي; ur.14 listopada1922 wKairze, zm.16 lutego2016 tamże) –egipski prawnik, nauczyciel akademicki ipolityk,sekretarz generalny ONZ w latach 1992–1996.
Urodził się w rodziniechrześcijańskiej (Koptyjski Kościół Ortodoksyjny), z której wywodził się premier EgiptuButrus Ghali. W 1946 ukończył studia naUniwersytecie Kairskim, w 1949 uzyskałdoktorat z prawa międzynarodowego naUniwersytecie Paryskim oraz dyplom w dziedzinie stosunków międzynarodowych wInstytucie Nauk Politycznych w Paryżu (Sciences Po), a następnie został mianowany profesorem prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Kairze, gdzie pracował do 1977 roku. W 1975 został prezesem Centrum Studiów Politycznych i Strategicznych Uniwersytetu Kairskiego, a w 1980 – prezesem Afrykańskiego Stowarzyszenia Studiów Politycznych. W latach 1954–1955 był stypendystąFundacji Fulbrighta naColumbia University, pracował whaskiej Akademii Prawa Międzynarodowego (był jej dyrektorem) i na Wydziale Prawa Uniwersytetu Paryskiego.
W latach 1977–1991 był egipskim ministrem spraw zagranicznych, odgrywając istotną rolę w rozmowach pokojowych między prezydentem EgiptuAnwarem Sadatem i premieremIzraelaMenachemem Beginem.
Jako sekretarz generalny ONZ budził kontrowersje. Był krytykowany za niepowodzenie w działaniach ONZ na rzecz powstrzymania wojny domowej i ludobójstwa wRwandzie, w 1994, gdzie zginęło ok. 800 tys. ludzi, aczkolwiek pierwotną przyczyną był brak dostatecznego wsparcia ze strony USA. AdministracjaClintona, po doświadczeniach zSomalii, oświadczyła, że nie będzie brać udziału w akcjach pokojowych. ONZ nie była także w stanie powstrzymać przedłużającej się wojny domowej wAngoli, w tym samym roku, trwającej już po wyborach w tym kraju.
10 członkówRady Bezpieczeństwa ONZ, w tym trzech członków z Afryki (Egipt,Gwinea Bissau iBotswana), wystąpiło z rezolucją popierającą następną kadencję Butrusa Ghalego, do 2001, jednak Stany Zjednoczonezawetowały ten wybór, prawdopodobnie wskutek jego poparcia dlaPalestyny. Poparcia nie udzieliły mu teżWielka Brytania,Polska,Korea Południowa iWłochy. Chociaż Butrus Ghali nie był pierwszym sekretarzem, który spotkał się z wetem, był pierwszym, który nie został wybrany na drugą kadencję.
W latach 1997–2002 był sekretarzem generalnym La Francophonie – organizacji krajów strefyjęzyka francuskiego.
W latach 2002–2013 był dyrektorem egipskiej Narodowej Rady Praw Człowieka (ENCHR). Od 2009 do śmierci był członkiem rady FundacjiChiraca[1].
Zmarł 16 lutego 2016 roku[2].
