| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | Dystrykt Gazy | ||
| Wysokość | 100 m n.p.m. | ||
| Populacja (1945) • liczba ludności |
| ||
| Data zniszczenia | 12 maja 1948 | ||
| Powód zniszczenia | atakHagany (Brygada Negew) | ||
| Obecnie | |||
Położenie na mapie Mandatu Palestyny | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Burajr (arab. بُرَيْر) – nieistniejąca jużarabskawieś, która była położona w Dystrykcie Gazy wMandacie Palestyny. Wyludniona i zniszczona podczaswojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku żydowskiejBrygady Negew w dniu 12 maja 1948.
Burajr leżała na północno-zachodnim skrajupustyni Negew. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 46 184ha. We wsi mieszkało wówczas 2740 osób[1].
| własność gruntów | powierzchnia gruntów (ha) |
|---|---|
| Arabowie | 44 220 |
| Żydzi | 618 |
| publiczne | 1346 |
| Razem | 46 184 |
| Rodzaj użytkowanych gruntów | Arabowie (ha) | Żydzi (ha) |
|---|---|---|
| uprawy nawadniane | 409 | 0 |
| uprawy zbóż | 43 328 | 617 |
| nieużytki | 1699 | 1 |
| zabudowane | 130 | 0 |
Historia Burajr sięgaI wieku p.n.e., kiedy to Izraelici utworzyli miasto o nazwie Beror Chajil. W okresiepanowania rzymskiego zmieniono jego nazwę na Buriron. W VII wieku muzułmanie zmienili nazwę na Burajr[2]. W 1596 mieszkańcy wsi płacili podatki pszenicą, jęczmieniem, owocami, kozami i miodem[3].
PodczasI wojny światowej wieś Burajr znalazła się w rejonie walk toczonych pomiędzyBrytyjczykami aTurkami oPalestynę. W dniu 9 listopada 1917 do wsi wkroczyły wojska brytyjskie. Po przegrupowaniu sił Brytyjczycy wyprowadzili stąd natarcia w kierunku naJafę iJerozolimę. W okresiepanowania Brytyjczyków Burajr była rozbudowywana. Wybudowanomeczet i młyn. W 1920 otworzono szkołę podstawową dla chłopców, a następnie drugą szkołę dla dziewcząt. Ważnym momentem dla lokalnej gospodarki było odkrycie w 1940 przezIraq Petroleum Company złóżropy naftowej w okolicach wioski. Odwierty zakończyły się powodzeniem[4].

Podczaswojny domowej w Mandacie Palestyny w listopadzie i grudniu 1947 mieszkańcy wsi blokowali drogi zaopatrzenia prowadzące do żydowskich osiedli na pustyni Negew. Z tego powodu, w dniu 29 stycznia 1948 siły żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagany podjęły próbę zajęcia wioski. Żołnierze byli wspierani przez pięć pojazdów opancerzonych, nie zdołali jednak wkroczyć do Burajr. W dniu 14 lutego żydowski konwój podjął próbę przejechania przez wieś, jednak po wymianie ognia musiał się wycofać. W następnych dniach mieszkańcy Burajr wznieśli barykadę, całkowicie blokując przejazd przez wieś. Interweniowały wówczas siły brytyjskiej policji mandatowej, zmuszając Arabów do rozebrania wzniesionej barykady[4].
W dniu 20 kwietnia 1948 żydowscy weterani wojenni założyli na pobliskim wzgórzu nowy kibucBeror Chajil. Pomimo częstych incydentów zbrojnych kibuc przetrwał, a jego obronę wzmocniono żołnierzamiPalmach. 12 maja żydowscy żołnierze zaatakowali i zdobyli wieś Burajr. Istnieją relacje[według kogo?] mówiące, że podczas zdobywania wioski doszło do masakry ludności arabskiej. Wszyscy mieszkańcy uciekli następnie do Strefy Gazy[5]. Wszystkie domy zostały wyburzone.
Na gruntach należących do Burajr powstały w 1950 moszawyTelamim iChelec.
Palestyński historykWalid Chalidi tak opisał pozostałości Burajr[1]:
Można zobaczyć pozostałości domów, w tym nieistniejące części cementowej ściany. Przy wejściu do jednego z domów rosną drzewa eukaliptusowe. Niektóre ulice wsi wciąż są widoczne.