| Wojna polsko-bolszewicka | |||
| Czas | 19 maja 1920 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna | |||
| Wynik | klęskaII BLB, | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| brak współrzędnych | |||
Bitwa pod Ulesiem – część wielkiejbitwy nad Berezyną. Walki polskiejII Brygady Litewsko-Białoruskiej i dwóch batalionów24 pułku piechoty z sowiecką5 Dywizją Strzelców w czasie majowej ofensywy wojskMichaiła Tuchaczewskiego w okresiewojny polsko-bolszewickiej.
W maju 1920,po zajęciu Kijowa i zdobyciu przyczółków mostowych po wschodniej stronieDniepru, wojska polskie przeszły do obrony. Wódz NaczelnyJózef Piłsudski zdawał sobie sprawę z tego, że nie udało mu się rozbić większych sił nieprzyjaciela, a jedynie zmusił je dowycofania się dalej na wschód. Stąd też planował noweuderzenie, tym razem na północnym odcinku frontu wschodniego[1]. W tym czasie dowódcaFrontu ZachodniegoMichaił Tuchaczewski grupował wojska na wschodnim brzegu Berezyny i także przygotowywał je do ofensywy[2].
17 maja dowodzenie nad obu armiami przejął gen.Stanisław Szeptycki[3].
Na wschodnim brzegu Berezyny utworzono zgrupowanie uderzeniowe[4]:
Całością sił uderzeniowych dowodził dowódcaFrontu ZachodniegoMichaił Tuchaczewski[6][7].
14 maja wojskaFrontu ZachodniegoMichaiła Tuchaczewskiego przeszłydo ofensywy[1]. 16 maja1 Dywizja Litewsko-Białoruska gen.Jana Rządkowskiego wycofała się nadBerezynę[8][9].Wobec rosnącej przewagi nacierającej sowieckiej5 Dywizji Strzelców, jednostki polskie opuściłyLipsk[10]Dowódca1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej gen.Jan Rządkowski postanowił odbudować jednak linię frontu naBerezynie i odebrać Sowietom Lipsk[11].
Zadanie to otrzymałaII Brygada Litewsko-Białoruska wzmocniona dwoma batalionami24 pułku piechoty ze składu3 Dywizji Piechoty Legionów. Brygada skoncentrowała się w rejonie Ulesia, oczekując na przybycie dwóch zapowiedzianych batalionów[12].Tak utworzone zgrupowanie miało uderzyć w kierunku na Lipsk –Mościszcze z zamiarem wyrzucenia Sowietów za Berezynę[11].
Późnym popołudniem 19 maja przeciwnik uprzedził oddziały polskie i rozpocząłprzeciwnatarcie wzdłuż traktu naUlesie[13]. Sowiecki pułk kawalerii rozbił 4 kompanięgrodzieńskiego pułku strzelców i wyszedł na tyły II BLB.Atakując dalej, zaskoczył bataliony 24 pp odpoczywające po forsownym marszu w folwarku Karolin[13]. Zaskoczenie było tak duże, że tylko małe grupki żołnierzy próbowały bezskutecznie stawić opór. II Brygada Litewsko-Białoruska i bataliony 24 pp zostały zmuszona do szybkiego odwrotu na południowy zachód w kierunku Bereśniówki[11].
Bitwa pod Ulesiem zakończyła się porażką II Brygady Litewsko-Białoruskiej i odwrotem polskich oddziałów.Brygada poniosła ciężkie straty i na kilka dni utraciła zdolność bojową. Odwrót II Brygady wymusiłwycofanie się innych oddziałów polskiej1 Armii znad Berezyny w kierunkuMołodeczna[11]. Straty batalionów 24 pułku piechoty sięgały 50% stanu osobowego[13].
